V KK 28/24Oddalenie kasacji w sprawie karnej
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego R. R. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku, który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w Kartuzach. Obrońca zarzucił m.in. obrazę art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. poprzez zmianę wyroku Sądu Rejonowego i utrzymanie w mocy innych punktów, mimo rzekomego przekroczenia granic oskarżenia. Podniesiono również zarzut obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. dotyczący nierozpoznania zarzutów apelacji. Sąd Najwyższy uznał wszystkie zarzuty kasacji za oczywiście bezzasadne. Podkreślono, że kasacja jest środkiem nadzwyczajnym, a postępowanie kasacyjne nie jest ponowną kontrolą odwoławczą. Sąd Najwyższy przypomniał, że katalog bezwzględnych przyczyn odwoławczych jest zamknięty i nie podlega wykładni rozszerzającej. W ocenie Sądu Najwyższego, Sąd Okręgowy nie naruszył przepisów, a zarzuty obrońcy stanowiły powtórzenie argumentacji z apelacji. Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja granic oskarżenia w kontekście czynu ciągłego, dopuszczalność modyfikacji opisu czynu przez sąd odwoławczy, zakres kontroli kasacyjnej.
Dotyczy specyfiki polskiego postępowania karnego i interpretacji przepisów k.p.k. oraz k.k. w kontekście czynu ciągłego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd odwoławczy, dokonując zmiany opisu czynu przypisanego oskarżonemu i rozszerzając krąg pokrzywdzonych, przekroczył granice oskarżenia wyznaczone aktem oskarżenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie przekroczył granic oskarżenia, ponieważ zmiana opisu czynu i rozszerzenie kręgu pokrzywdzonych mieściło się w granicach zdarzenia historycznego zarzuconego w akcie oskarżenia, a zastosowanie konstrukcji czynu ciągłego (art. 12 k.k.) pozwala na takie modyfikacje.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że sąd nie jest związany opisem czynu zarzuconego w akcie oskarżenia i może nadać mu dokładne określenie, o ile nie wykracza poza granice zdarzenia historycznego. W przypadku czynu ciągłego, sąd jest zobowiązany zbadać wszystkie zachowania składające się na ten czyn, nawet jeśli nie zostały one expressis verbis wskazane w skardze. Zmiana liczby pokrzywdzonych nie zmienia tożsamości czynu ciągłego, jeśli nie zmienia jego charakteru i jest dokonana zgodnie z jedną intencją sprawcy.
Czy nierozpoznanie przez Sąd Okręgowy zarzutów apelacji obrońcy stanowi naruszenie przepisów postępowania (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nierozpoznanie każdego zarzutu z osobna nie stanowi wystarczającej podstawy do skutecznego kasacyjnego zaskarżenia naruszenia przepisów art. 433 k.p.k. i art. 457 k.p.k., zwłaszcza gdy w orzeczeniu znajduje się replika na wszystkie zarzuty.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że replika na zarzut dotyczący naruszenia art. 11 § 1 k.k. w postaci wyjaśnienia podstaw zastosowania konstrukcji z art. 12 k.k. jest wystarczająca. Technika sporządzenia uzasadnienia ma znaczenie wtórne. Sąd odwoławczy dokonał rzeczowej i wnikliwej kontroli apelacyjnej, a to, że jego stanowisko nie spełnia oczekiwań skarżącego, nie oznacza niewywiązania się z obowiązków kontrolnych.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. R. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (40)
Główne
k.k. art. 300 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 300 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 300 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 301 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 301 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 41 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 43 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 77 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 77 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 90 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 526 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 8
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 14
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 7
Kodeks postępowania karnego
u.o.r. art. 77 § 1
Ustawa o rachunkowości
u.o.r. art. 77 § 2
Ustawa o rachunkowości
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna, ponieważ zarzuty obrońcy są nietrafne i nie mogą doprowadzić do wzruszenia zaskarżonego orzeczenia. • Sąd Najwyższy nie jest sądem faktu, a jedynie sądem prawa, i nie może zastępować własnymi poglądami poglądów sądu orzekającego. • Zastosowanie konstrukcji czynu ciągłego (art. 12 k.k.) przez sąd odwoławczy było prawidłowe i mieściło się w granicach zdarzenia historycznego. • Nierozpoznanie każdego zarzutu z osobna nie stanowi wystarczającej podstawy do skutecznego kasacyjnego zaskarżenia naruszenia przepisów postępowania.
Odrzucone argumenty
Obrońca zarzucił obrazę art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. poprzez zmianę wyroku Sądu Rejonowego i utrzymanie w mocy innych punktów, mimo rzekomego przekroczenia granic oskarżenia. • Obrońca zarzucił obrazę art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. dotyczący nierozpoznania zarzutów apelacji. • Obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący czynu z pkt IV i VI wyroku Sądu Rejonowego. • Obrońca zarzucił nierzetelne rozpoznanie zarzutu dotyczącego błędu w ustaleniach faktycznych zawartego w pkt 8 apelacji.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o bardzo rygorystycznych uwarunkowaniach formalnych • postępowanie kasacyjne nie jest postępowaniem, które ma ponawiać kontrolę odwoławczą • Sąd Najwyższy jest sądem prawa, nie zaś faktu • oczywista bezzasadność kasacji ma bowiem miejsce zawsze, gdy już pobieżna analiza podniesionych w niej zarzutów wskazuje, że są one nietrafne
Skład orzekający
Ryszard Witkowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja granic oskarżenia w kontekście czynu ciągłego, dopuszczalność modyfikacji opisu czynu przez sąd odwoławczy, zakres kontroli kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki polskiego postępowania karnego i interpretacji przepisów k.p.k. oraz k.k. w kontekście czynu ciągłego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie SN dotyczące granic oskarżenia i możliwości modyfikacji opisu czynu przez sąd odwoławczy w kontekście czynu ciągłego jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy: Jak daleko może sięgnąć sąd odwoławczy, modyfikując opis czynu w sprawie o przestępstwo ciągłe?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.