IX KA 642/22

Sąd Rejonowy w Toruniu wydał wyrok zaoczny, skazując H. M. za wykroczenie z art. 96 § 3 kw w zw. z art. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, polegające na nieudzieleniu Straży Miejskiej informacji o osobie kierującej jego pojazdem w określonym czasie. Obwinionemu wymierzono karę 200 zł grzywny oraz zasądzono koszty postępowania. Obrońca złożył apelację, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (m.in. dowolna ocena dowodów, brak wyjaśnienia istotnych okoliczności, przerzucenie ciężaru dowodu na obwinionego) oraz prawa materialnego (nieuprawnione przyjęcie, że każde nieudzielenie odpowiedzi stanowi wykroczenie). Sąd Okręgowy w Toruniu, rozpoznając apelację, uznał ją za niezasadną. Sąd odwoławczy stwierdził, że postępowanie dowodowe było kompleksowe, a przeprowadzone dowody pozwoliły na stwierdzenie winy i sprawstwa obwinionego. Podkreślono, że choć przepisy nie nakładają obowiązku prowadzenia ewidencji pojazdów, obwiniony mógł i powinien był wskazać krąg potencjalnych użytkowników pojazdu, czego nie uczynił z braku dobrej woli. Sąd odrzucił zarzut obrazy art. 74 § 1 kpk, wskazując, że obwiniony złożył oświadczenie, iż nie kierował pojazdem, a organy podjęły możliwe działania. Uznano, że obwiniony wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 96 § 3 kw. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się uchybień w procedowaniu Sądu Rejonowego, w tym w wydaniu wyroku zaocznego, i utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy, obciążając obwinionego kosztami postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)