IV SA/Wa 2874/17Uchylenie decyzji o odmowie zezwolenia na pobyt 3
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi M. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Organy administracji uznały, że cudzoziemiec nie spełnił wymogów zezwolenia, głównie z powodu niewywiązania się z obowiązku poinformowania wojewody o ustaniu przyczyny udzielenia poprzedniego zezwolenia (art. 113 ustawy o cudzoziemcach). Szef Urzędu oparł swoją decyzję na art. 100 ust. 2 ustawy, który pozwala na odmowę udzielenia kolejnego zezwolenia w przypadku niewykonania tego obowiązku, uznając, że zaniedbanie pełnomocnika obciąża mocodawcę. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 15 i 77 § 1 k.p.a.). Sąd uznał, że organ odwoławczy nie wyjaśnił w sposób dostateczny, czy niewywiązanie się z obowiązku informacyjnego uzasadniało zastosowanie art. 100 ust. 2 ustawy, który ma charakter uznaniowy. Ponadto, sąd wskazał na brak wystarczających ustaleń faktycznych dotyczących daty i przyczyn zaprzestania przez skarżącego pracy na rzecz pracodawcy wskazanego w poprzednim zezwoleniu, co uniemożliwiało ocenę stopnia uchybienia i zasadności zastosowania sankcji. Sąd podkreślił, że zastosowanie art. 100 ust. 2 ustawy nie jest obligatoryjne i powinno być poprzedzone analizą stanu faktycznego, uwzględniającą m.in. długotrwały pobyt cudzoziemca w Polsce (12 lat) i jego zamiar stałego pobytu, aby uniknąć nadmiernej dolegliwości sankcji. W związku z tym sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Szefa Urzędu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja uznaniowego charakteru art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach i konieczność dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przed zastosowaniem sankcji, nawet w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę.
Dotyczy specyficznej sytuacji cudzoziemca ubiegającego się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, z uwzględnieniem jego długotrwałego pobytu w Polsce.
Zagadnienia prawne (2)
Czy niewywiązanie się przez cudzoziemca z obowiązku poinformowania wojewody o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy (art. 113 ustawy o cudzoziemcach) uzasadnia obligatoryjną odmowę udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 100 ust. 2 ustawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepis art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach ma charakter uznaniowy i jego zastosowanie wymaga dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz oceny, czy sankcja nie jest nadmiernie dolegliwa, zwłaszcza w kontekście długotrwałego pobytu cudzoziemca i jego zamiaru stałego pobytu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy nie wyjaśnił dostatecznie stanu faktycznego dotyczącego ustania przyczyny udzielenia zezwolenia i nie ocenił, czy zastosowanie art. 100 ust. 2 ustawy, który daje możliwość odmowy, nie będzie nadmiernie dolegliwe dla cudzoziemca, biorąc pod uwagę jego długoletni pobyt w Polsce i zamiar stałego zamieszkania.
Czy zaniedbanie pełnomocnika cudzoziemca w zakresie niedopełnienia obowiązku informacyjnego (art. 113 ustawy o cudzoziemcach) obciąża wyłącznie mocodawcę, prowadząc do automatycznej odmowy udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt?
Odpowiedź sądu
Zaniedbanie pełnomocnika może obciążać mocodawcę, jednakże w kontekście uznaniowego charakteru art. 100 ust. 2 ustawy, organ powinien zbadać całokształt okoliczności, a nie traktować uchybienia jako automatyczną podstawę odmowy.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do orzecznictwa NSA wskazującego, że działania pełnomocnika obciążają mocodawcę, ale podkreślił, że art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach nie nakłada bezwzględnego obowiązku odmowy, co wymaga indywidualnej oceny sytuacji.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (25)
Główne
u.c. art. 100 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o cudzoziemcach
Podstawa do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, gdy cudzoziemiec nie spełnia wymogów ze względu na cel pobytu lub okoliczności nie uzasadniają jego pobytu dłużej niż 3 miesiące.
u.c. art. 100 § ust. 2
Ustawa o cudzoziemcach
Możliwość odmowy udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy w przypadku niewykonania obowiązku z art. 113, jeśli wniosek złożono przed upływem roku od upływu ważności poprzedniego zezwolenia. Przepis ma charakter uznaniowy.
u.c. art. 113
Ustawa o cudzoziemcach
Obowiązek cudzoziemca posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy do zawiadomienia wojewody o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia w terminie 15 dni roboczych.
Pomocnicze
u.c. art. 114 § ust. 1 pkt 1 lit. b
Ustawa o cudzoziemcach
Wymóg posiadania źródła stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny.
u.c. art. 121
Ustawa o cudzoziemcach
Szczegółowy obowiązek cudzoziemca przebywającego na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę do powiadomienia wojewody o utracie pracy.
u.c. art. 98 § ust. 1
Ustawa o cudzoziemcach
Warunki udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, w tym spełnienie wymogów ze względu na deklarowany cel pobytu i uzasadnienie pobytu dłuższego niż 3 miesiące.
u.c. art. 98 § ust. 2
Ustawa o cudzoziemcach
Okres, na jaki udziela się zezwolenia na pobyt czasowy (nie dłuższy niż 3 lata).
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organów działania w sposób praworządny i podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organów prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów państwa.
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organów udzielania stronom niezbędnych pouczeń co do skutków prawnych ich czynności.
k.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada wysłuchania strony.
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organów należytego i wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
k.p.a. art. 12
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organów działania w sposób sprawnie i szybko.
k.p.a. art. 35 § § 1 i § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Terminy załatwiania spraw.
k.p.a. art. 75
Kodeks postępowania administracyjnego
Dowody w postępowaniu administracyjnym.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 134 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Zakres kontroli sądu administracyjnego.
k.p.a. art. 135
Kodeks postępowania administracyjnego
Środki stosowane przez sąd administracyjny w celu usunięcia naruszenia prawa.
k.p.a. art. 136
Kodeks postępowania administracyjnego
Możliwość uzupełnienia postępowania dowodowego przez sąd.
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej w przypadku naruszenia przepisów postępowania.
k.p.a. art. 200
Kodeks postępowania administracyjnego
Orzekanie o kosztach postępowania sądowego.
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne.
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Konstytucja RP art. 83
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej przez każdego, w tym cudzoziemców.
Konstytucja RP art. 37
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawa cudzoziemców i ograniczenia wynikające z ustaw.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy nie wyjaśnił dostatecznie stanu faktycznego w zakresie ustania przyczyny udzielenia zezwolenia. • Organ odwoławczy nie ocenił, czy zastosowanie art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach nie jest nadmiernie dolegliwe. • Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 7, 15, 77 § 1 k.p.a.).
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów administracji opartej na art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, wskazująca na niewykonanie obowiązku informacyjnego przez cudzoziemca.
Godne uwagi sformułowania
zaniedbanie pełnomocnika obciąża negatywnymi skutkami mocodawcę • nieobligatoryjność instrumentu przewidzianego w art.100 ust.2 ustawy • ocena, czy instrument ten w danej sprawie zastosować (nawet w przypadku niesporności uchybienia przepisowi art.113 ustawy), winna być poprzedzona dostatecznym rozeznaniem przez organ stanu faktycznego • zastosowanie art.100 ust.2 nie jest środkiem nadmiernie dolegliwym
Skład orzekający
Anita Wielopolska
przewodniczący
Joanna Borkowska
sędzia
Tomasz Wykowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja uznaniowego charakteru art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach i konieczność dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przed zastosowaniem sankcji, nawet w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cudzoziemca ubiegającego się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, z uwzględnieniem jego długotrwałego pobytu w Polsce.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego przez organy administracji i jak sądowa kontrola może korygować nadmiernie rygorystyczne stosowanie przepisów, nawet w sprawach dotyczących cudzoziemców.
“Czy zaniedbanie pełnomocnika może kosztować pobyt w Polsce? Sąd wyjaśnia granice uznania administracyjnego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.