IV KA 950/14

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego P.W. od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w P., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks, polegającego na podaniu nieprawdy w deklaracjach VAT-7 poprzez bezpodstawne rozliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur, które nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a także odliczenie VAT za usługi gastronomiczne oraz nieprawidłowe przeniesienie kwot, co skutkowało uszczupleniem podatku VAT w łącznej wysokości 103 658 zł. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych po 70 zł. Obrońca oskarżonego zarzucił m.in. obrazę prawa materialnego, naruszenie przepisów postępowania poprzez oparcie wyroku na dowodach z postępowań kontrolnych i podatkowych z pominięciem zasady bezpośredniości, niepełny materiał dowodowy oraz przedawnienie przestępstwa. Sąd Okręgowy uznał apelację za częściowo zasadną, głównie w zakresie naruszenia przepisów postępowania, w szczególności zasady bezpośredniości (art. 8 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks oraz art. 199 a § 3 Ordynacji podatkowej, a także art. 174 kpk). Stwierdzono, że Sąd Rejonowy nie zapoznał się z protokołami przesłuchań kluczowych świadków, a ustalenia poczyniono na podstawie pism z postępowań podatkowych. Ponadto, wskazano na nieprawidłowe i skrócone sformułowanie jednego z zarzutów w wyroku sądu pierwszej instancji. Sąd odwoławczy nie przesądził kwestii przedawnienia, uznając, że jest to kwestia do rozstrzygnięcia przez sąd pierwszej instancji po ponownym przeprowadzeniu postępowania dowodowego. W związku z powyższymi uchybieniami, Sąd Okręgowy uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający