IV KA 830/18Utrzymanie wyroku za jazde po alkoholu
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim skazał A. J. za dwa czyny: prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości mimo prawomocnego zakazu (art. 178a § 4 k.k.) oraz nieudzielenie pomocy osobie znajdującej się w położeniu realnie zagrażającym życiu (art. 162 § 1 k.k.). Za pierwszy czyn wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności, za drugi również 1 rok pozbawienia wolności. Sąd orzekł dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów, świadczenie pieniężne na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym, a kary połączono, wymierzając karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet kary zaliczono okres zatrzymania. Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu stanu zdrowia oskarżonego (choroba nowotworowa) oraz jego sytuacji rodzinnej, co miało skutkować orzeczeniem rażąco surowej kary i wnioskując o zastosowanie art. 37a k.k. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Sąd podkreślił, że ustalenia faktyczne dotyczące sprawstwa nie były kwestionowane. Odnosząc się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, sąd stwierdził, że dokumenty dotyczące stanu zdrowia nie potwierdziły choroby nowotworowej, a jedynie podejrzenie i usunięcie polipów. Brak przedstawienia wyników badań histopatologicznych uniemożliwił potwierdzenie choroby. Sąd I instancji prawidłowo ustalił sytuację rodzinną i zawodową oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał, że brak ustaleń co do choroby nowotworowej nie miał wpływu na treść wyroku. Sąd podkreślił, że ocena społecznej szkodliwości czynu jest odrębna od oceny osoby sprawcy. Wskazano na wysoki stopień społecznej szkodliwości obu czynów, zwłaszcza popełnienie przestępstwa nietrzeźwości w krótkim czasie po poprzednim skazaniu i wbrew zakazowi, a także na nieudzielenie pomocy ofierze wypadku, która zmarła. Sąd uznał, że wymierzone kary są adekwatne i nie są rażąco surowe, a zastosowanie kar wolnościowych byłoby zbyt łagodne. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i obciążył oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie wymiaru kary w sprawach o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości mimo zakazu oraz nieudzielenie pomocy ofierze wypadku, a także ocena wpływu stanu zdrowia i sytuacji rodzinnej na wymiar kary.
Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym braku jednoznacznego potwierdzenia choroby nowotworowej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy stan zdrowia oskarżonego (podejrzenie choroby nowotworowej) oraz jego sytuacja rodzinna stanowią podstawę do zmiany orzeczonej kary jako rażąco surowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przedstawione dowody nie potwierdziły choroby nowotworowej, a okoliczności popełnienia czynów uzasadniają wymierzoną karę.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że dokumentacja medyczna nie potwierdzała choroby nowotworowej, a jedynie podejrzenie i usunięcie polipów. Brak przedstawienia wyników badań histopatologicznych uniemożliwił potwierdzenie choroby. Sąd podkreślił, że okoliczności popełnienia czynów, w tym jazda w stanie nietrzeźwości mimo zakazu i nieudzielenie pomocy ofierze wypadku, uzasadniają wymierzoną karę, a sytuacja rodzinna nie zmienia oceny społecznej szkodliwości czynu.
Czy okoliczności popełnienia przestępstwa prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości (w tym uprzednie skazanie i zakaz) oraz nieudzielenia pomocy ofierze wypadku uzasadniają wymierzoną karę łączną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wymierzone kary jednostkowe i kara łączna są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynów i winy oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał na wysoki stopień społecznej szkodliwości obu czynów, zwłaszcza popełnienie przestępstwa nietrzeźwości w krótkim czasie po poprzednim skazaniu i wbrew zakazowi, a także na nieudzielenie pomocy ofierze wypadku, która zmarła. Sąd uznał, że wymierzone kary są adekwatne i nie są rażąco surowe, a zastosowanie kar wolnościowych byłoby zbyt łagodne.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Z. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| adw. A. G. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 178a § § 4
Kodeks karny
k.k. art. 162 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 42 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 43a § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 85 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85a
Kodeks karny
k.k. art. 63 § § 1 i 5
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 37a
Kodeks karny
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.k. art. 115 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 66
Kodeks karny
k.k. art. 69 § § 1
Kodeks karny
Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks karny art. 8
Argumenty
Skuteczne argumenty
Utrzymanie w mocy wyroku skazującego z uwagi na brak potwierdzenia choroby nowotworowej i uzasadnienie wymierzonej kary stopniem społecznej szkodliwości czynów.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu stanu zdrowia oskarżonego (podejrzenie choroby nowotworowej) i jego sytuacji rodzinnej, co skutkowało orzeczeniem rażąco surowej kary. • Wniosek o zastosowanie art. 37a k.k. i wymierzenie kar ograniczenia wolności lub grzywny.
Godne uwagi sformułowania
ustalenia faktyczne dotyczące sprawstwa oskarżonego nie były przez żadną ze stron kwestionowane • brak ustaleń co do stanu zdrowia oskarżonego, w szczególności zakresie choroby nowotworowej, w żadnej mierze nie mógł mieć wpływu na treść wyroku • o rażącej niewspółmierności wymierzonej kary w sensie jej surowości lub łagodności możemy mówić jedynie wówczas, gdy wymiar tej kary w sposób rażący, to jest jaskrawy, wyraźny czy oczywisty, nie odpowiada zawartym w art. 53 kk dyrektywom jej wymiaru • ocena społecznej szkodliwości dotyczy wyłącznie czynu przypisanego oskarżonemu, nie zaś osoby sprawcy • katalog przesłanek rzutujących na stopień społecznej szkodliwości czynu zawartych w treści art. 115 § 2 kk ma charakter zamknięty • nie udzielił mu pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu • Oskarżony uciekł, by chronić własną osobę, a dokładnie by zatuszować sprawstwo w zakresie własnej jazdy pojazdem w stanie nietrzeźwości. • jednoznacznie to właśnie kary wnioskowane przez apelanta, były rażąco „za łagodne”
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymiaru kary w sprawach o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości mimo zakazu oraz nieudzielenie pomocy ofierze wypadku, a także ocena wpływu stanu zdrowia i sytuacji rodzinnej na wymiar kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym braku jednoznacznego potwierdzenia choroby nowotworowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy poważnych przestępstw drogowych i moralnego dylematu nieudzielenia pomocy, a także pokazuje, jak sąd ocenia argumenty dotyczące stanu zdrowia i sytuacji rodzinnej w kontekście wymiaru kary.
“Prowadził pijany mimo zakazu i uciekł z miejsca wypadku. Czy choroba nowotworowa usprawiedliwia łagodniejszą karę?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.