IV KA 74/24Zmiana kwalifikacji wypadku drogi nadmierną prędkość
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał apelacje wniesione od wyroku Sądu Rejonowego w sprawie wypadku drogowego, w którym zginął pasażer, a drugi uczestnik odniósł obrażenia. Sąd odwoławczy zmienił wyrok w części dotyczącej oskarżonego E. G., uznając go winnym wykroczenia z art. 86 § 1 kw zamiast przestępstwa, ponieważ uznał, że jego manewr wyjazdu z drogi podporządkowanej nie pozostawał w bezpośrednim związku przyczynowym z wypadkiem, który został spowodowany przez nadmierną prędkość i jazdę pod wpływem środków odurzających drugiego oskarżonego, P. W. (1). Sąd Okręgowy zmodyfikował również opis czynu przypisanego P. W. (1), precyzując prędkość z co najmniej 158 km/h zamiast 165 km/h. Utrzymano w mocy wyrok w stosunku do P. W. (1) w zasadniczej części, z uwzględnieniem zmiany opisu prędkości. Sąd odwoławczy oparł swoje ustalenia głównie na opinii biegłego P. F. ze Stowarzyszenia (...) i (...) (...) w W., uznając ją za rzetelną i logiczną. W przypadku E. G. sąd uznał, że choć powinien był zauważyć nadjeżdżający pojazd, jego wjazd na drogę główną nie był bezpośrednią przyczyną wypadku, który nastąpił z powodu ekstremalnej prędkości P. W. (1).
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja związku przyczynowego między naruszeniem zasad ruchu drogowego a skutkiem wypadku, zwłaszcza w kontekście nadmiernej prędkości i jazdy pod wpływem środków odurzających.
Dotyczy specyficznych okoliczności wypadku, w tym oceny prędkości i wpływu środków odurzających.
Zagadnienia prawne (3)
Czy kierowca wyjeżdżający z drogi podporządkowanej na drogę z pierwszeństwem przejazdu, który nie zauważył pojazdu jadącego z nadmierną prędkością, ponosi odpowiedzialność za spowodowanie wypadku drogowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie zawsze. Jeśli nadmierna prędkość pojazdu na drodze głównej była tak duża, że nawet przy zachowaniu ostrożności przez kierowcę z drogi podporządkowanej, wypadek byłby nieunikniony, odpowiedzialność może być ograniczona lub wyłączona.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że choć kierowca z drogi podporządkowanej powinien był zauważyć pojazd z drogi głównej, to jego wjazd nie pozostawał w bezpośrednim związku przyczynowym z wypadkiem, który nastąpił z powodu ekstremalnej prędkości drugiego kierowcy. W tym przypadku zachowanie kierowcy z drogi podporządkowanej zostało zakwalifikowane jako wykroczenie, a nie przestępstwo.
Czy stężenie środka odurzającego (marihuany) we krwi kierowcy, przekraczające 2,5 ng/ml, uzasadnia przyjęcie, że znajdował się on pod wpływem środka odurzającego w stopniu podobnym do stanu nietrzeźwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak. Sąd Najwyższy dopuszcza takie ustalenie, nawet jeśli brak jest definicji legalnej, gdy stężenie znacząco przewyższa poziom uznawany za równoważny z nietrzeźwością.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, które dopuszcza kwalifikację czynu z art. 178 § 1 kk na podstawie opinii toksykologa wskazującej na znacząco podwyższone stężenie środka odurzającego, nawet bez definicji legalnej.
Czy zarzut obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k.) poprzez oddalenie wniosków dowodowych o powołanie dodatkowych biegłych (rekonstrukcja, toksykologia, medycyna sądowa) jest zasadny?
Odpowiedź sądu
Częściowo. Sąd odwoławczy dopuścił dowód z opinii biegłego rekonstrukcyjnego, co doprowadziło do zmiany kwalifikacji czynu jednego z oskarżonych. Wnioski o dodatkowe opinie toksykologiczne i medyczne zostały oddalone jako nieuzasadnione lub mogły być zgłoszone wcześniej.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że opinia biegłego rekonstrukcyjnego była niezbędna do prawidłowej oceny sytuacji, co skutkowało zmianą wyroku. Pozostałe wnioski dowodowe zostały uznane za niezasadne, ponieważ albo mogły być zgłoszone na wcześniejszym etapie, albo zebrane dowody były wystarczające.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. W. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. B. (1) | osoba_fizyczna | zmarły pasażer |
| M. B. | osoba_fizyczna | świadek |
| P. Z. | osoba_fizyczna | świadek |
| P. W. (2) | osoba_fizyczna | ojciec oskarżonego P. W. (1), świadek |
Przepisy (25)
Główne
k.k. art. 177 § § 1
Kodeks karny
Spowodowanie wypadku komunikacyjnego.
k.k. art. 178 § § 1
Kodeks karny
Prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego.
k.w. art. 86 § § 1
Kodeks wykroczeń
Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Pomocnicze
k.k. art. 60 § § 2 pkt 3
Kodeks karny
Instytucja nadzwyczajnego złagodzenia kary wymaga jakościowej przewagi okoliczności łagodzących, a nie ilościowej. W tym przypadku rażące naruszenie zasad bezpieczeństwa i skutki wypadku nie uzasadniały zastosowania tej instytucji.
k.k. art. 53 § § 1 i 2
Kodeks karny
Dotyczy dyrektyw wymiaru kary, które powinny być uwzględnione przy ocenie stopnia winy i okoliczności obciążających/łagodzących.
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu.
k.p.k. art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy prawa materialnego w innym wypadku.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy przepisów postępowania.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Zarzut rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
Bezwzględne podstawy uchylenia orzeczenia.
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek dochodzenia prawdy.
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
Konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w postępowaniu.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sądu w zakresie przeprowadzania dowodów.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia okoliczności przemawiających na korzyść i niekorzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
k.k. art. 46 § § 2
Kodeks karny
Nawiązka na rzecz pokrzywdzonego.
k.k. art. 47 § § 3
Kodeks karny
Środki karne - zakaz prowadzenia pojazdów.
Dz.U. nr 49 poz. 223 z późn.zm. art. 3 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa ustalenia opłaty sądowej.
Dz.U. nr 49 poz. 223 z późn.zm. art. 21 § pkt 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa ustalenia opłaty sądowej.
Dz.U. nr 49 poz. 223 z późn.zm. art. 10 § ust. 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa ustalenia opłaty sądowej.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu w stosunku do obwinionego.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasadność zarzutów dotyczących błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania w zakresie oceny dowodów i oddalenia wniosków dowodowych (w odniesieniu do E. G.). • Niezbędność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego rekonstrukcyjnego w celu prawidłowej oceny przebiegu zdarzenia. • Brak bezpośredniego związku przyczynowego między manewrem E. G. a wypadkiem spowodowanym przez nadmierną prędkość P. W. (1).
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego w zakresie kwalifikacji czynu P. W. (1) i wymiaru kary. • Zarzuty dotyczące braku podstaw do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary dla P. W. (1). • Zarzuty dotyczące błędnej oceny dowodów i ustaleń faktycznych w zakresie winy P. W. (1) i jego prędkości. • Zarzuty dotyczące rażącej niewspółmierności kary dla P. W. (1).
Godne uwagi sformułowania
nie można stwierdzić, iż taktyka, tym bardziej technika jazdy kierującego pojazdem B. ( E. G. ) były błędne • zachowanie oskarżonego E. G. , który wjechał z drogi podporządkowanej na drogę główną, gdy kierujący samochodem marki V. (...) P. W. (1) znajdował się od niego w odległości 125 metrów nie naruszyło zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym pozostających w związku przyczynowym z zaistniałym wypadkiem drogowym. • prędkość co najmniej 158 km/h • stężenie środka odurzającego tetrahydrokannobinolu o stężeniu 5,76 ng/ml we krwi, co odpowiada obecności alkoholu etylowego we krwi w stężeniu powyżej 0,5 promila.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja związku przyczynowego między naruszeniem zasad ruchu drogowego a skutkiem wypadku, zwłaszcza w kontekście nadmiernej prędkości i jazdy pod wpływem środków odurzających."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności wypadku, w tym oceny prędkości i wpływu środków odurzających.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy koryguje kwalifikację czynu, rozróżniając przestępstwo od wykroczenia w kontekście wypadku drogowego, co jest istotne dla praktyki prawniczej. Podkreśla znaczenie precyzyjnej oceny dowodów, zwłaszcza opinii biegłych.
“Wypadek drogowy: Kiedy nadmierna prędkość i narkotyki prowadzą do tragedii, a kiedy do wykroczenia?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.