IV KA 563/22Utrzymanie wyroku za groźby i znieważenie sądu okręgowego
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział Karny-Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonej S. R. od wyroku Sądu Rejonowego w Kościanie, który skazał ją za popełnienie przestępstw z art. 190 § 1 kk (groźba karalna) i art. 216 § 1 kk (znieważenie) w zbiegu z art. 11 § 2 kk. Obrońca wniósł o zmianę wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu groźby karalnej i kwalifikacji prawnej art. 190 § 1 kk, a następnie o uchylenie i umorzenie postępowania lub warunkowe umorzenie. Podniesiono szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów postępowania (art. 7, 4, 2 § 2 kpk) poprzez niewłaściwą ocenę zeznań pokrzywdzonych, świadków i wyjaśnień oskarżonej, a także błędy w ustaleniach faktycznych dotyczące m.in. uzasadnionej obawy spełnienia groźby, prowokacji ze strony pokrzywdzonych oraz wzajemnego używania wulgaryzmów. Zarzucono również rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował każdy z zarzutów, uznając je za niezasadne. Podkreślono, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy odrzucił argumenty obrony dotyczące rzekomej prowokacji, braku uzasadnionej obawy spełnienia groźby oraz niewiarygodności zeznań pokrzywdzonych. Wskazano, że analiza materiału dowodowego, w tym zeznań pokrzywdzonych J. S. i S. K. oraz funkcjonariuszy Policji, potwierdziła winę i sprawstwo oskarżonej. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 516,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolnił oskarżoną od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa wydatków sądowych za postępowanie odwoławcze i nie wymierzył jej opłaty za II instancję, biorąc pod uwagę jej trudną sytuację materialną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o groźbę karalną i znieważenie, analiza znamion przestępstwa z art. 190 § 1 kk, znaczenie kontekstu sytuacyjnego dla oceny uzasadnionej obawy, brak wpływu konfliktu sąsiedzkiego na odpowiedzialność karną za znieważenie.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (5)
Czy ocena zeznań pokrzywdzonych i funkcjonariuszy Policji przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, czy doszło do naruszenia art. 7 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena dowodów była prawidłowa, a sąd pierwszej instancji nie naruszył art. 7 kpk. Sąd odwoławczy nie stwierdził nieprawidłowości w procedowaniu Sądu I instancji, które rzutowałyby na zasadność przypisania oskarżonej występku z art. 190 § 1 kk.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo analizował zarzuty dotyczące oceny dowodów, wskazując, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował zasady swobodnej oceny dowodów, uwzględniając zasady prawidłowego rozumowania i wskazania wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Odmówiono wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej ze względu na ich późne złożenie i brak potwierdzenia w innych dowodach, jednocześnie podkreślając spójność i konsekwencję zeznań pokrzywdzonych i funkcjonariuszy Policji.
Czy groźby karalne wypowiedziane przez oskarżoną wobec pokrzywdzonej J. S. wzbudziły u niej uzasadnioną obawę ich spełnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia, zarówno subiektywnie, jak i obiektywnie.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że kontekst sytuacyjny zdarzenia (konflikt sąsiedzki, zatrzymanie męża oskarżonej, agresywny ton wypowiedzi, obecność policjantów) potwierdzał uzasadnioną obawę pokrzywdzonej. Podkreślono, że dla realizacji znamion przestępstwa z art. 190 § 1 kk nie jest wymagane, aby sprawca miał zamiar wykonać groźbę lub podjął działania zmierzające do jej spełnienia.
Czy zachowanie pokrzywdzonej J. S. prowokowało oskarżoną do popełnienia zarzucanych czynów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, materiał dowodowy nie potwierdził, aby pokrzywdzona prowokowała oskarżoną do popełnienia zarzucanych czynów w dniu zdarzenia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że poza niewiarygodnymi wyjaśnieniami oskarżonej, brak było dowodów na prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonej w dniu zdarzenia. Podkreślono, że istniejący konflikt sąsiedzki nie usprawiedliwiał popełnienia przestępstwa przez oskarżoną.
Czy wzajemne używanie wulgaryzmów w relacjach sąsiedzkich między stronami wyłącza odpowiedzialność karną za znieważenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, fakt używania wulgaryzmów w codziennych relacjach nie usprawiedliwia popełnienia przestępstwa znieważenia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wyjaśnił, że przestępstwa znieważenia można dopuścić się niezależnie od tego, czy sprawca na co dzień używa wulgaryzmów. Prawo do czci i godności chronione jest niezależnie od języka używanego w środowisku.
Czy kara grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych po 20 zł jest rażąco niewspółmierna do popełnionego czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara grzywny jest adekwatna do czynu i nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił okoliczności obciążające i łagodzące, stopień społecznej szkodliwości czynu oraz winę oskarżonej. Argumentacja obrony o rażącej niewspółmierności kary została uznana za nietrafioną i niepopartą rzeczowymi dowodami.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. R. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| J. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| S. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Wojciech Kiszka | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej w Poznaniu |
| P. C. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 616
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 618
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Spójność i konsekwencja zeznań pokrzywdzonych i funkcjonariuszy Policji. • Uzasadniona obawa spełnienia groźby przez pokrzywdzoną. • Brak dowodów na prowokację ze strony pokrzywdzonej. • Niewiarygodność wyjaśnień oskarżonej w kluczowych kwestiach. • Adekwatność orzeczonej kary grzywny.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk) poprzez niewłaściwą ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący uzasadnionej obawy spełnienia groźby. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący prowokacyjnego zachowania pokrzywdzonej. • Rażąca niewspółmierność kary grzywny.
Godne uwagi sformułowania
Sąd odwoławczy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy oraz prześledzeniu procesu weryfikacji zgromadzonego materiału dowodowego pod kątem jego wiarygodności nie stwierdził żadnych takich nieprawidłowości w procedowaniu Sądu I instancji, które rzutowałyby na zasadność przypisania oskarżonej występku z art. 190 § 1 kk. • W procesie karnym nie chodzi wszak o to, czy ocena określonych dowodów i dokonane na ich podstawie ustalenia faktyczne są nieprzekonujące dla strony, lecz o to, czy są one przekonujące lub nieprzekonujące dla sądu w kontekście całokształtu materiału dowodowego. • Zadaniem Sądu Rejonowego nie było badanie przyczyn i przebiegu tych sąsiedzkich animozji i były to okoliczności nieprzydatne dla ustaleń czy S. R. znieważyła pokrzywdzonych i dodatkowo groziła J. S. • Nie można bowiem zapominać, że głównym powodem dla którego funkcjonariusze zjawili się w miejscu zamieszkania Państwa R. było zgłoszenie o znieważaniu pokrzywdzonych przez oboje oskarżonych. • Przestępstwa tego typu mogą bowiem dopuścić się zarówno osoby, które w swoim słownictwie nie uznają wulgaryzmów, jak i te często takich słów używające. Ich sytuacja karnoprocesowa w żaden sposób się od siebie nie różni. • Obrońca oskarżonej przedstawił jedynie swoje subiektywne stanowisko o rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, nie podpierając go właściwie żadną rzeczową argumentacją.
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o groźbę karalną i znieważenie, analiza znamion przestępstwa z art. 190 § 1 kk, znaczenie kontekstu sytuacyjnego dla oceny uzasadnionej obawy, brak wpływu konfliktu sąsiedzkiego na odpowiedzialność karną za znieważenie."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego konfliktu sąsiedzkiego zakończonego zarzutami karnymi. Choć nie jest przełomowa, szczegółowa analiza oceny dowodów i argumentacji obrony może być interesująca dla prawników procesowych.
“Konflikt sąsiedzki eskaluje do sądu: wyrok za groźby i znieważenie utrzymany.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.