IV KA 500/25

Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział Karny – Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego S. B. od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt VIII K 1428/23. Oskarżony został skazany m.in. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 31 § 2 kk. Apelacja zarzucała obrazę przepisów postępowania (art. 410, 4, 7 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów i błędne ustalenia faktyczne co do stanu zdrowia oskarżonego uzasadniające środek zabezpieczający, a także rażącą surowość kary i niesłuszne orzeczenie środka zabezpieczającego oraz środka kompensacyjnego. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do zarzutu obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych, sąd odwoławczy podkreślił, że zarzut naruszenia art. 7 kpk wymaga wykazania konkretnych błędów w ocenie dowodów, a nie jedynie subiektywnego postrzegania ich wartości przez stronę. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy rzetelnie ocenił dowody, a opinie biegłych psychiatrów jednoznacznie wskazywały na potrzebę orzeczenia środków zabezpieczających ze względu na upośledzenie umysłowe oskarżonego i uzależnienie od alkoholu. W odniesieniu do zarzutu rażącej surowości kary, sąd odwoławczy uznał, że kara 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy nadzwyczajnym złagodzeniu, była adekwatna do czynów i uwzględniała ograniczoną poczytalność oskarżonego. Podkreślono, że wcześniejsze kary wolnościowe nie były realizowane przez oskarżonego. Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia środka kompensacyjnego (naprawienia szkody) ani środka zabezpieczającego w postaci terapii ambulatoryjnej. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolnił oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając jego trudną sytuację materialną.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający