IV KA 420/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Bydgoszczy, w składzie SSO Mirosław Kędzierski (sprawozdawca), SO Piotr Kupcewicz i SO Danuta Lesiewska, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego A. O. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 20 lutego 2014 roku (sygn. akt IV K 449/13). Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 156 § 1 pkt 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, polegającego na zaatakowaniu W. B. narzędziem ostrokrawędzistym, co spowodowało ranę kłutą jamy brzusznej, uszkodzenie śledziony, krwawienie i ciężkie kalectwo, a czynu tego dopuścił się w warunkach recydywy. Sąd Rejonowy skazał go na karę 5 lat pozbawienia wolności, zasądził nawiązkę w kwocie 10.000 zł na rzecz pokrzywdzonego i obciążył kosztami procesu. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 173 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych, kwestionując rozpoznanie sprawcy przez pokrzywdzonego i sposób przeprowadzenia czynności okazania. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Stwierdził, że Sąd Rejonowy wszechstronnie przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał trafnych ustaleń faktycznych i prawidłowo ocenił dowody, nie naruszając przy tym granic swobodnej oceny dowodów. Sąd odwoławczy szczegółowo odniósł się do zarzutów apelacji, uznając je za polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego. Podkreślono, że sąd I instancji nie miał wątpliwości co do winy oskarżonego, a ocena dowodów była zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy nie podzielił twierdzeń obrońcy o wadliwości przeprowadzenia czynności okazania i sugestii wobec pokrzywdzonego, wskazując na udział obrońcy w tej czynności i brak zastrzeżeń. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, a oskarżonego zwolniono od kosztów postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie przepisów dotyczących oceny dowodów w procesie karnym, w szczególności zeznań pokrzywdzonego, czynności okazania oraz zasady in dubio pro reo.
Dotyczy specyfiki oceny dowodów w konkretnej sprawie, z uwzględnieniem stanu pokrzywdzonego i przebiegu czynności procesowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy rozpoznanie sprawcy przez pokrzywdzonego, dokonane po czynności okazania, jest wiarygodne, jeśli istnieją wątpliwości co do prawidłowości przeprowadzenia tej czynności i stanu psychofizycznego pokrzywdzonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, rozpoznanie jest wiarygodne, jeśli sąd oceni je jako takie, nawet przy pewnych niedoskonałościach zeznań pokrzywdzonego, zwłaszcza gdy obrona nie wykazała konkretnych naruszeń przepisów lub sugestii.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd I instancji prawidłowo ocenił zeznania pokrzywdzonego, uwzględniając jego stan po operacji i wpływ środków przeciwbólowych na pierwsze zeznania. Podkreślono, że czynność okazania odbyła się z udziałem obrońcy, który nie zgłosił zastrzeżeń, a pokrzywdzony rozpoznał sprawcę po charakterystycznych cechach. Zarzuty obrony dotyczące sugestii i wadliwości okazania uznano za gołosłowne.
Czy naruszono zasadę in dubio pro reo (w razie wątpliwości na korzyść oskarżonego) przy ocenie dowodów, jeśli sąd nie powziął wątpliwości co do ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada in dubio pro reo nie została naruszona, jeśli sąd nie miał wątpliwości co do ustaleń faktycznych i dokonał oceny dowodów w granicach swobodnej oceny.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że sąd I instancji nie miał wątpliwości co do winy oskarżonego, a ocena dowodów była logiczna i zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Naruszenie zasady in dubio pro reo następuje tylko wtedy, gdy sąd powziął wątpliwości i rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Czy błąd w ustaleniach faktycznych został popełniony, jeśli apelacja jedynie polemizuje z ustaleniami sądu, zamiast wykazać uchybienia w logicznym rozumowaniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest zasadny tylko wtedy, gdy wykaże się uchybienia w logicznym rozumowaniu sądu, a nie tylko przedstawi odmienną ocenę dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się do polemiki z ustaleniami sądu, lecz musi wykazać konkretne uchybienia w zasadach logicznego rozumowania lub niezgodność z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. O. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| W. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Andrzej Chmielecki | inne | prokurator |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 156 § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 46 § § 2
Kodeks karny
zasądzenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego
k.p.k. art. 427 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
zasada in dubio pro reo
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
zasada swobodnej oceny dowodów
k.p.k. art. 173 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
warunki techniczne przeprowadzenia okazania
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
całokształt ujawnionych okoliczności
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
wymogi uzasadnienia wyroku
k.p.k. art. 635
Kodeks postępowania karnego
orzeczenie o kosztach sądowych
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
zwolnienie od kosztów sądowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd Rejonowy. • Brak naruszenia zasady in dubio pro reo. • Brak błędów w ustaleniach faktycznych. • Prawidłowe przeprowadzenie czynności okazania. • Wiarygodność zeznań pokrzywdzonego.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 173 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Wątpliwe rozpoznanie sprawcy przez pokrzywdzonego. • Wadliwie przeprowadzone okazanie. • Sugestia wobec pokrzywdzonego.
Godne uwagi sformułowania
apelacja jest oczywiście bezzasadna • nie można mu skutecznie postawić żadnego z zarzutów opisanych w art.438 kpk • ocena materiału dowodowego cechuje się skrupulatnością, wszechstronnością i jest zgodna z regułami sformułowanymi w dyspozycji art.4 kpk i art.7 kpk • próby jej podważenia przez skarżących są niczym innym jak zwykłą polemiką ze swobodną oceną dowodów • nie można mówić o naruszeniu zasady in dubio pro reo, a ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów rozstrzygane mogą być jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach sędziowskiej swobodnej oceny • zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku nie może bowiem sprowadzać się do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego • pokrzywdzony poprosił oskarżonego by powiedział „który to, kto to” i rozpoznał go też po charakterystycznym zachrypniętym głosie • W. B. był pewien na 100 %
Skład orzekający
Mirosław Kędzierski
przewodniczący-sprawozdawca
Piotr Kupcewicz
sędzia
Danuta Lesiewska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących oceny dowodów w procesie karnym, w szczególności zeznań pokrzywdzonego, czynności okazania oraz zasady in dubio pro reo."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w konkretnej sprawie, z uwzględnieniem stanu pokrzywdzonego i przebiegu czynności procesowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowych kwestii dowodowych w procesie karnym, takich jak wiarygodność zeznań pokrzywdzonego i prawidłowość czynności okazania, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Czy zeznania pokrzywdzonego po operacji i wadliwe okazanie mogą skazać niewinnego? Sąd Okręgowy rozwiewa wątpliwości.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.