IV Ka 1013/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał sprawę z apelacji prokuratora, pełnomocników oskarżycielek posiłkowych J. Z. (1) i G. Z. (1) oraz kuratora małoletniej G. Z. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt II K 180/20, którym oskarżony S. Z. został uniewinniony od zarzutów popełnienia przestępstw z art. 207 § 1 kk (znęcanie) i art. 190a § 1 kk (nękanie). Sąd Okręgowy, po szczegółowej analizie wszystkich podniesionych zarzutów, uznał je za bezzasadne. W szczególności odrzucono zarzuty dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych, obrazy przepisów postępowania (m.in. art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 185a § 3 kpk, art. 185b § 1 kpk, art. 170 § 1 pkt 5 i § 1a kpk, art. 170 § 3 kpk) oraz naruszenia prawa materialnego. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do oceny dowodów, w tym zeznań pokrzywdzonych, świadków oraz wyjaśnień oskarżonego, uznając, że materiał dowodowy nie pozwolił na przypisanie oskarżonemu winy i sprawstwa zarzucanych mu czynów. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając jednocześnie koszty zastępstwa procesowego na rzecz oskarżonego i kuratora. Sąd odwoławczy podkreślił, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była wszechstronna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego, a zarzuty apelacji stanowiły jedynie polemikę z tą oceną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o znęcanie i nękanie, znaczenie kontekstu sytuacyjnego i relacji między stronami dla oceny wiarygodności zeznań, zasady dopuszczania dowodów w postępowaniu karnym.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów, co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach. Nacisk na wszechstronną analizę dowodów i krytyczne podejście do zeznań stron w kontekście konfliktu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków i pokrzywdzonych, przy ustalaniu faktów dotyczących zarzucanych oskarżonemu czynów znęcania i nękania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji dokonał wszechstronnej i rzetelnej analizy materiału dowodowego, a jego ocena jest zgodna z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zarzuty dotyczące błędnej oceny dowodów, w tym zeznań pokrzywdzonych, świadków obrony i wyjaśnień oskarżonego. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił wiarygodność poszczególnych dowodów, uwzględniając ich wzajemne powiązania, kontekst sytuacyjny oraz ewentualne motywacje stron. W szczególności, sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zakwestionowania oceny zeznań pokrzywdzonych, wskazując na ich niekonsekwencje, sprzeczności oraz wpływ konfliktu małżeńskiego na ich treść. Podobnie, ocena zeznań świadków obrony i wyjaśnień oskarżonego została uznana za prawidłową.
Czy doszło do naruszenia przepisów postępowania karnego, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, w szczególności w zakresie oceny dowodów i ustalania stanu faktycznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na treść orzeczenia, nie zostały stwierdzone.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy szczegółowo analizował zarzuty dotyczące obrazy przepisów postępowania, w tym art. 7 kpk (swobodna ocena dowodów) i art. 410 kpk (całokształt okoliczności). Stwierdzono, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i dokonał wszechstronnej oceny dowodów, nie dopuszczając się dowolności. Zarzuty apelacji dotyczące nieodczytania protokołu, nieprawidłowego dopuszczenia matki do przesłuchania dziecka, oddalenia wniosków dowodowych czy nierozpoznania niektórych wniosków zostały uznane za bezzasadne lub miały charakter formalny, nie wpływający na treść orzeczenia.
Czy zachowania oskarżonego S. Z. wyczerpały znamiona przestępstwa znęcania (art. 207 § 1 kk) i nękania (art. 190a § 1 kk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zebrany materiał dowodowy nie pozwolił na przypisanie oskarżonemu winy i sprawstwa zarzucanych mu czynów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego, że materiał dowodowy nie dał podstaw do pewnego i bezwzględnego przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów. W przypadku znęcania, sąd uznał, że choć dochodziło do konfliktów i przemocy fizycznej, nie można było jednoznacznie stwierdzić, że J. Z. (1) była ofiarą działań przemocowych naruszających jej dobra. W przypadku nękania, sąd uznał, że zachowania oskarżonego, choć uciążliwe, nie spełniały wymogu uporczywości i wytrwałości koniecznego do uznania ich za przestępstwo z art. 190a § 1 kk, a miały na celu utrzymanie kontaktu z córką.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. Z. (1) | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| G. Z. (1) | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa / pokrzywdzona małoletnia |
| Prokuratura Okręgowa w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
| K. P. | inne | kurator małoletniej |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów; sąd ocenia dowody według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Sąd bierze pod uwagę całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu.
k.k. art. 207 § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący przestępstwa znęcania.
k.k. art. 190a § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący przestępstwa uporczywego nękania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
Katalog uchybień stanowiących podstawę apelacji (obraza prawa materialnego, obraza przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych, rażąca niewspółmierność kary).
k.p.k. art. 185a § § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy odtworzenia zapisu dźwięku i obrazu przesłuchania małoletniego.
k.p.k. art. 170 § § 1 pkt 3 i § 1a
Kodeks postępowania karnego
Podstawy oddalenia wniosku dowodowego (nieprzydatność, przewlekanie postępowania).
k.p.k. art. 8 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasada samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. • Apelacje prokuratora i pełnomocników pokrzywdzonych opierały się na polemice z ustaleniami sądu pierwszej instancji i nie wykazały konkretnych uchybień proceduralnych. • Zachowania oskarżonego nie wyczerpały znamion przestępstw znęcania i nękania. • Wnioski dowodowe zgłoszone w apelacjach były niezasadne, zmierzały do przewleczenia postępowania lub były nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Odrzucone argumenty
Zarzuty apelacji dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych. • Zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk, art. 185a kpk, art. 170 kpk). • Zarzuty apelacji dotyczące nieprawidłowej oceny zeznań pokrzywdzonych, świadków oraz wyjaśnień oskarżonego. • Wnioski o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Godne uwagi sformułowania
Zarzut odwoławczy sprowadzał się w rzeczywistości do kwestionowania w dużej mierze dokonanej przez Sąd I instancji oceny zebranego w sprawie materiału i odmiennego wartościowania dowodów. • Sąd Rejonowy w sposób dokładny i rzetelny przeprowadził postępowanie dowodowe [...] Dowody te następnie poddał wszechstronnej analizie, po czym dokonał szczegółowej, fachowej i w efekcie trafnej oceny wszystkich zgromadzonych w tej sprawie dowodów. • Apelujący gołosłownie zatem zarzucał błędność ustalenia, że pokrzywdzona J. Z. (1) była aktywnym uczestnikiem awantur domowych i również dopuszczała się zachowań o charakterze przemocowym wobec oskarżonego, obrażała i poniżała go słownie. • W związku z tym wszystkim Sąd Rejonowy miał prawo bacznie obserwować i także oceniać zachowanie J. Z. (1) na rozprawach, jak reaguje ona na obecność oskarżonego. • Wobec bezzasadności zarzutu odwoławczego, brak było podstaw aby uwzględnić zgłoszony przy nim wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku. • Inicjatywa dowodowa ze strony pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych przybrała niespotykanie duże rozmiary, co mogło wynikać z niezrozumienia istoty procesu karnego, który wszak nie polega na monitorowaniu wszystkich poczynań procesowych w postępowaniu rozwodowym czy rodzinnym, zwłaszcza pisma procesowe stron nie miały tu żadnej wartości dowodowej.
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Dariusz Śliwiński
sędzia
Sławomir Jęksa
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad oceny dowodów w sprawach o znęcanie i nękanie, znaczenie kontekstu sytuacyjnego i relacji między stronami dla oceny wiarygodności zeznań, zasady dopuszczania dowodów w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów, co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach. Nacisk na wszechstronną analizę dowodów i krytyczne podejście do zeznań stron w kontekście konfliktu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy zarzutów przemocy domowej i nękania, co jest tematem budzącym zainteresowanie. Jednakże, rozstrzygnięcie opiera się na szczegółowej analizie dowodów i braku wystarczających podstaw do skazania, co czyni je bardziej interesującym dla prawników niż dla szerokiej publiczności.
“Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający w sprawie o znęcanie i nękanie: kluczowa była ocena dowodów i kontekstu rodzinnego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.