III SA/Kr 1127/20Zawieszenie funkcjonariusza służby więziennej w czynnościach służbowych 6
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę funkcjonariusza Służby Więziennej, M. K., na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej utrzymującą w mocy decyzję o zawieszeniu go w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy oraz o zawieszeniu 50% uposażenia. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów KPA, w tym brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, nieprawidłowe uzasadnienie decyzji oraz wydanie decyzji przez osobę podlegającą wyłączeniu. Sąd uznał, że wszczęcie postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, w tym zarzuty przekroczenia uprawnień, naruszenia nietykalności cielesnej i wymuszenia czynności seksualnej, stanowiło wystarczającą podstawę do fakultatywnego zawieszenia go w czynnościach służbowych na mocy art. 94 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej. Sąd podkreślił, że rodzaj i charakter zarzucanych czynów, niezależnie od tego, czy dotyczyły funkcjonariuszy, pracowników cywilnych czy innych osób, mogły mieć istotny wpływ na bezpieczeństwo i atmosferę w zakładzie karnym. Sąd oddalił również zarzut wyłączenia pracownika, wskazując, że decyzje organów I i II instancji zostały wydane przez różne osoby. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako bezzasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie fakultatywnego zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej w czynnościach służbowych w związku z wszczęciem postępowania karnego, interpretacja art. 94 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej, oraz kwestie proceduralne związane z wyłączeniem pracownika i zakresem kontroli sądu administracyjnego.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Służby Więziennej i zarzucanych mu czynów. Interpretacja przepisów proceduralnych może mieć szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy wszczęcie postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi Służby Więziennej o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego stanowi wystarczającą podstawę do fakultatywnego zawieszenia go w czynnościach służbowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wszczęcie postępowania karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, w tym zarzuty przekroczenia uprawnień, naruszenia nietykalności cielesnej i wymuszenia czynności seksualnej, stanowi uzasadnioną podstawę do fakultatywnego zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 94 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej, który przewiduje możliwość zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego o umyślne przestępstwo, został prawidłowo zastosowany. Rodzaj i charakter zarzucanych czynów, a także ich potencjalny wpływ na bezpieczeństwo i atmosferę w jednostce penitencjarnej, uzasadniały decyzję o zawieszeniu.
Czy decyzja o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych w związku z postępowaniem karnym ma charakter obligatoryjny czy fakultatywny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Decyzja o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego ma charakter fakultatywny, co oznacza, że organ ma swobodę w ocenie, czy zastosować ten środek.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że użycie w przepisie art. 94 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej sformułowania "można zawiesić" wskazuje na fakultatywny charakter tej decyzji, nakładając na organ obowiązek dokonania wnikliwej analizy stanu faktycznego i należytego umotywowania rozstrzygnięcia.
Czy zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i nieprawidłowe uzasadnienie, mogą skutkować uchyleniem decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli organ prawidłowo zastosował przepisy materialne i należycie uzasadnił swoją decyzję, zarzuty proceduralne dotyczące np. nieprzeprowadzenia dodatkowych dowodów, które nie miałyby wpływu na zasadniczą przesłankę zawieszenia (wszczęcie postępowania karnego), nie są zasadne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że istotną przesłanką zawieszenia jest samo wszczęcie postępowania karnego, a dalsze badanie dowodów, takich jak opinie o pracy czy protokoły komisji mobbingowej, było zbędne w kontekście tej podstawy. Uzasadnienie organu odwoławczego zostało uznane za wystarczające.
Czy pracownik organu administracji publicznej, który brał udział w wydaniu decyzji organu I instancji, podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie decyzji organu II instancji, jeśli obie decyzje dotyczą tej samej sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli decyzje zostały wydane przez różne osoby na różnych szczeblach organów administracji, nie zachodzi przesłanka wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu w rozumieniu art. 24 § 1 pkt 5 KPA.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana przez Dyrektora Zakładu Karnego, a decyzja organu II instancji przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej, przy czym stanowiska te zajmowały różne osoby. Ponadto, każda kolejna decyzja o zawieszeniu ma samodzielny byt prawny.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (25)
Główne
u.s.w. art. 218 § ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
u.s.w. art. 94 § ust. 2
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
u.s.w. art. 94 § ust. 3
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
u.s.w. art. 94 § ust. 4
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
u.s.w. art. 95 § ust. 1
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 197 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 217 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.s.w. art. 69
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
u.s.w. art. 96 § ust. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
ustawa COVID-19 art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a, b i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 24 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wszczęcie postępowania karnego o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego stanowi uzasadnioną podstawę do fakultatywnego zawieszenia funkcjonariusza w czynnościach służbowych. • Rodzaj i charakter zarzucanych czynów mogą mieć istotny wpływ na bezpieczeństwo i atmosferę w jednostce penitencjarnej. • Nie ma znaczenia, czy zarzucane czyny dotyczą funkcjonariuszy, pracowników cywilnych, czy innych osób na terenie jednostki. • Wystarczające jest postawienie funkcjonariuszowi zarzutów, nie jest wymagane stwierdzenie jego winy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów KPA poprzez wydanie decyzji przez pracownika podlegającego wyłączeniu. • Naruszenie przepisów KPA poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. • Naruszenie przepisów KPA poprzez lakoniczne uzasadnienie wpływu dalszego pełnienia służby na bezpieczeństwo i atmosferę w jednostce. • Naruszenie przepisów KPA poprzez brak wyjaśnienia, na jakiej podstawie zakwalifikowano sprawę jako "szczególnie uzasadniony przypadek" z art. 94 ust. 3 ustawy o Służbie Więziennej. • Naruszenie przepisów KPA poprzez niepodjęcie czynności zmierzających do ustalenia, czy skarżący w okresie nieobjętym zarzutami prezentował zachowanie mogące mieć wpływ na atmosferę i bezpieczeństwo pracy. • Naruszenie przepisów KPA poprzez nieustalenie podstaw wniesienia aktu oskarżenia i prawdopodobieństwa skazania. • Naruszenie przepisów KPA poprzez niebranie pod uwagę, czy zawieszenie przyczyni się do usprawnienia postępowania karnego.
Godne uwagi sformułowania
"można zawiesić" wskazuje, że decyzja w tym przedmiocie ma charakter fakultatywny i uznaniowy • "nie sposób pominąć treści art. 96 ust. 2 pkt 7 ustawy o Służbie Więziennej, upływ 12-miesięcznego okresu zawieszenia w czynnościach umożliwia zwolnienie funkcjonariusza ze służby bez oczekiwania na prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie karnej. Regulacja ta jest szczególnie dolegliwa i surowa, tym samym każda sprawa wymaga rzetelnego i szczegółowego rozpatrzenia." • "nie ma żadnego znaczenia - co podnosi skarżący - że czyn, w związku z którym toczy się postępowanie karne, nie dotyczy innych funkcjonariuszy, a tzw. pracowników cywilnych." • "nie ulega wątpliwości, że w interesie społecznym, tożsamym z interesem służby, jest to, aby postawione zadania były realizowane wyłącznie przez osoby pozostające poza jakimikolwiek podejrzeniami o działalność sprzeczną z prawem" • "nie jest związane z zabezpieczeniem prawidłowego toku postępowania karnego"
Skład orzekający
Hanna Knysiak-Sudyka
przewodniczący-sprawozdawca
Ewa Michna
sędzia
Maria Zawadzka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie fakultatywnego zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej w czynnościach służbowych w związku z wszczęciem postępowania karnego, interpretacja art. 94 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej, oraz kwestie proceduralne związane z wyłączeniem pracownika i zakresem kontroli sądu administracyjnego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Służby Więziennej i zarzucanych mu czynów. Interpretacja przepisów proceduralnych może mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia odpowiedzialności funkcjonariuszy służb mundurowych w obliczu postępowań karnych, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i karnym.
“Funkcjonariusz Służby Więziennej zawieszony w czynnościach służbowych. Czy zarzuty karne zawsze oznaczają natychmiastowe odsunięcie od obowiązków?”
Sektor
służby mundurowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.