III OSK 2325/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej A.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jej skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji o zawieszeniu w czynnościach służbowych. Postępowanie dyscyplinarne wszczęto wobec skarżącej z zarzutem nadużywania stanowiska w celu poniżenia podległych policjantów i naruszania ich dóbr osobistych. Organ pierwszej instancji zawiesił ją w czynnościach służbowych, a organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy, modyfikując jedynie datę rozpoczęcia zawieszenia. WSA w Warszawie oddalił skargę, uznając, że zawieszenie było celowe ze względu na dobro służby. Skarżąca kasacyjnie zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 39 ust. 2 ustawy o Policji) oraz przepisów postępowania (m.in. art. 141 § 4 p.p.s.a., art. 145 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że zarzuty nie są zasadne. Sąd podkreślił uznaniowy charakter decyzji o zawieszeniu, celowość tego środka ze względu na dobro służby i konieczność ochrony wizerunku Policji, a także prawidłowość oceny sądu pierwszej instancji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 39 ust. 2 ustawy o Policji w kontekście uznaniowości zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych oraz oceny dobra służby i postępowania.
Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza policji i postępowania dyscyplinarnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych w związku z wszczętym postępowaniem dyscyplinarnym jest celowe z uwagi na dobro postępowania lub dobro służby?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zawieszenie jest celowe, gdy aktywność służbowa policjanta, któremu zarzuca się naganne postępowanie, nie daje się pogodzić z wartościami, celami i zadaniami Policji, a jego dalsza służba mogłaby negatywnie wpłynąć na wizerunek formacji i zaufanie do niej.
Uzasadnienie
Policja jest formacją służącą społeczeństwu i chroniącą porządek prawny, dlatego musi być obsadzona przez osoby o nieposzlakowanej opinii. Naganne zachowanie policjanta, takie jak nadużywanie stanowiska, podważa zaufanie do Policji, co uzasadnia jego zawieszenie w celu ochrony dobra służby i postępowania.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie naruszył tego przepisu, ponieważ uzasadnienie wyroku nie wymaga szczegółowego odniesienia się do wszystkich zarzutów, a jedynie do tych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Pominięcie zarzutów ubocznych, które nie rzutują na wynik sprawy, nie jest wadliwe.
Uzasadnienie
Uzasadnienie wyroku powinno pozwalać na odtworzenie sposobu rozumowania sądu. Skupienie się na kluczowych kwestiach i pominięcie zarzutów niemających znaczenia dla rozstrzygnięcia jest dopuszczalne i nie stanowi naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., o ile nie uniemożliwia to kontroli kasacyjnej.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest nieuzasadniony, ponieważ sąd pierwszej instancji oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., a nie art. 145 § 1 p.p.s.a. Ponadto, sąd orzekał w granicach sprawy i nie naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Zarzut naruszenia art. 145 § 1 p.p.s.a. jest chybiony, gdyż sąd nie zastosował tego przepisu. Zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. jest niezasadny, ponieważ sąd nie wykroczył poza granice sprawy i prawidłowo ocenił legalność zaskarżonego aktu.
Przepisy (20)
Główne
u. Policji art. 39 § ust. 2
Ustawa o Policji
Użyty zwrot "można zawiesić" oznacza uznaniową kompetencję organu do zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, jeżeli spełnione są przesłanki wszczęcia postępowania karnego lub dyscyplinarnego oraz celowość zawieszenia ze względu na dobro postępowania lub służby.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna oddalenia skargi przez WSA.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
u. Policji art. 1 § ust. 1
Ustawa o Policji
u. Policji art. 14 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o Policji
u. Policji art. 25 § ust. 1
Ustawa o Policji
u. Policji art. 27 § ust. 1
Ustawa o Policji
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy podstaw uchylenia decyzji lub stwierdzenia nieważności aktu.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa granice rozpoznania skargi przez sąd administracyjny pierwszej instancji.
p.p.s.a. art. 1 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy zakresu i kryteriów kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy zakresu i kryteriów kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres rozpoznania sprawy przez NSA.
p.p.s.a. art. 204 § pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.a. art. 107 § § 1 i § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy uzasadnienia decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy zasady prawdy obiektywnej.
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy obowiązku wyjaśniania przesłanek rozstrzygnięcia.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy oceny dowodów.
k.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy zasady dwuinstancyjności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych jest celowe z uwagi na dobro postępowania lub służby, gdy jego naganne zachowanie podważa zaufanie do Policji i nie licuje z jej wartościami. • Uzasadnienie wyroku WSA nie narusza art. 141 § 4 p.p.s.a., jeśli skupia się na istotnych dla rozstrzygnięcia kwestiach i nie wymaga szczegółowego odniesienia do wszystkich zarzutów skargi. • Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 151 p.p.s.a. oddalając skargę, a zarzuty naruszenia art. 145 § 1 p.p.s.a. i art. 134 § 1 p.p.s.a. są niezasadne.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 39 ust. 2 ustawy o Policji) poprzez błędne uznanie celowości zawieszenia i jego niewspółmierności. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 141 § 4 p.p.s.a.) poprzez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 145 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a.) poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów i naruszenie ustrojowego obowiązku kontroli. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 1 § 2 p.p.s.a. i art. 3 § 2 p.p.s.a.) poprzez wyjście poza zakres kontroli lub uchylenie się od badania legalności.
Godne uwagi sformułowania
"można zawiesić" oznacza, że decyzję w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych pozostawiono uznaniu organu administracji publicznej. • Dobro służby rozumiane jako dobro instytucji, w której skarżąca pełni służbę, potrzeba dbania o zaufanie nie tylko społeczeństwa do Policji, ale też policjantów do swoich przełożonych. • Policjanci muszą mieć podstawy do przekonania, że służbę w Policji pełnią i będą pełnić wyłącznie osoby o nieposzlakowanej opinii oraz pozostające poza sferą jakichkolwiek podejrzeń o łamanie przepisów prawa i przestrzegające zasad etyki zawodowej. • Sąd pierwszej instancji stwierdził, że kwestionowana decyzja nie narusza prawa. • Z perspektywy prawidłowego działania całej jednostki organizacyjnej istotne znaczenie musi mieć zapewnienie sprawnego funkcjonowania także danej komórki. • Zawieszenie w czynnościach służbowych jest najmniej dolegliwy, ma bowiem ze swej istoty wyłącznie czasowy charakter. • Uzasadnienie wyroku nie wymaga szczegółowego odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi oraz podniesionej w niej argumentacji, a jedynie w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego. • Policjant otrzymuje szczególne uprawnienia, których realizacja wiąże się z możliwością poważnej ingerencji w prawa i wolności jednostek, z drugiej zaś, że skorzystanie z tych uprawnień możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy policjant jest osobą o cechach niepozostawiających żadnych wątpliwości, co do jego oddania wartościom służby. […]
Skład orzekający
Hanna Knysiak - Sudyka
sędzia del. WSA
Olga Żurawska - Matusiak
przewodniczący sprawozdawca
Wojciech Jakimowicz
sędzia NSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 39 ust. 2 ustawy o Policji w kontekście uznaniowości zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych oraz oceny dobra służby i postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza policji i postępowania dyscyplinarnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu dyscypliny w służbach mundurowych, jakim jest zawieszenie w czynnościach służbowych. Choć nie zawiera nietypowych faktów, pokazuje mechanizmy kontroli sądowej nad decyzjami administracyjnymi w tym zakresie.
“Czy zawieszenie policjanta w służbie zawsze musi być uzasadnione?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.