III KK 115/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej B. R. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 października 2011 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 16 maja 2011 r. uniewinniający oskarżone od zarzutu popełnienia czynu z art. 216 § 1 kk (znieważenie). Kasacja zarzucała rażące naruszenia prawa procesowego, w tym art. 4 kpk, art. 410 kpk, art. 452 § 1 kpk, art. 438 pkt 2 kpk, art. 2 § 2 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk, art. 433 § 2 kpk i art. 457 § 2 kpk, wskazując na błędy w ustaleniach faktycznych dotyczących użycia wulgaryzmów oraz wadliwe uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, stwierdzając, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zarzuty apelacji. Sąd Rejonowy, po przeprowadzeniu dowodów, uznał, że mimo użycia wulgarnych słów, nie były one skierowane bezpośrednio do oskarżycielki prywatnej, a stanowiły jedynie „przerywniki” w wypowiedziach, co nie wypełniało znamion przestępstwa z art. 216 § 1 kk. Sąd Najwyższy podkreślił, że ocena dowodów i zastosowanie reguły niedających się usunąć wątpliwości (art. 5 § 2 kpk) były prawidłowe, a uzasadnienia orzeczeń spełniały wymogi formalne. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył oskarżycielkę prywatną kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa znieważenia (art. 216 § 1 kk) w kontekście użycia wulgaryzmów jako "przerywników" oraz stosowanie reguły rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy użycie wulgarnych słów jako "przerywników" w wypowiedzi, które nie są skierowane bezpośrednio do konkretnej osoby, wypełnia znamiona przestępstwa znieważenia z art. 216 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, użycie wulgarnych słów jako "przerywników" w wypowiedzi, które nie są skierowane bezpośrednio do konkretnej osoby, nie wypełnia znamion przestępstwa znieważenia z art. 216 § 1 kk.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sądy niższych instancji prawidłowo oceniły dowody i zastosowały regułę niedających się usunąć wątpliwości. Stwierdzono, że mimo użycia wulgaryzmów, nie były one skierowane wprost do oskarżycielki prywatnej, a stanowiły jedynie naganne, ale niekaralne, wtrącenia w wypowiedzi.
Czy uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego było wadliwe w kontekście zarzutów apelacji dotyczących oceny dowodów i ustaleń faktycznych?
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego było prawidłowe i odnosiło się do wszystkich zarzutów apelacji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy w sposób przekonujący uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, odnosząc się do wszystkich zarzutów apelacji i prawidłowo oceniając dowody.
Czy dopuszczenie dowodu z "prywatnej opinii" na rozprawie apelacyjnej, mimo braku statusu opinii biegłego, mogło wpłynąć na treść orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Nie, ujawnienie "prywatnej opinii" na rozprawie apelacyjnej nie miało wpływu na treść orzeczenia, ponieważ nie wymagało ono wiadomości specjalnych, a sądy prawidłowo oceniły, że użyte słowa były wulgarne, ale nie stanowiły znieważenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że "prywatna opinia" nie mogła stanowić opinii biegłego, a kwestia, czy użyte słowa były wulgarne, nie wymagała wiadomości specjalnych. Sądy obu instancji prawidłowo oceniły sytuację procesową.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E.R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| W. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| B. R. | osoba_fizyczna | oskarżycielka prywatna |
Przepisy (17)
Główne
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
k.k. art. 216 § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący przestępstwa znieważenia, którego dotyczyła sprawa.
Pomocnicze
k.p.k. art. 626 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia kosztami sądowymi.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia kosztami sądowymi.
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów postępowania w sprawach z zakresu postępowania cywilnego, stosowany odpowiednio.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada prawdy materialnej.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia wszystkich dowodów przy wydawaniu orzeczenia.
k.p.k. art. 452 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Konieczność ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do uchylenia wyroku z powodu rażącego naruszenia prawa.
k.p.k. art. 2 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada obiektywizmu.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Reguła rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek rozpoznania zarzutów apelacji.
k.p.k. art. 457 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji.
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy opinii biegłego.
k.p.k. art. 452 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Ujawnienie dokumentu na rozprawie odwoławczej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sądy niższych instancji prawidłowo oceniły dowody i zastosowały regułę rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonych. • Użycie wulgarnych słów jako "przerywników" nie wypełnia znamion przestępstwa znieważenia. • Uzasadnienia orzeczeń sądów obu instancji spełniają wymogi formalne i odnoszą się do zarzutów apelacji.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie prawa procesowego przez sądy niższych instancji. • Błędne ustalenia faktyczne dotyczące użycia wulgaryzmów. • Nienależyte rozważenie zarzutów apelacji przez Sąd Okręgowy.
Godne uwagi sformułowania
oczywiście bezzasadna • słowa wtrącane w wypowiadane zdania w charakterze tego co zwykło się nazywać „przerywnikami” • nie wypełniały znamion ustawowych przestępstwa określonego w art. 216 § 1 kk • nie wymagało „wiadomości specjalnych” biegłego
Skład orzekający
Lech Paprzycki
Prezes SN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa znieważenia (art. 216 § 1 kk) w kontekście użycia wulgaryzmów jako \"przerywników\" oraz stosowanie reguły rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu używania wulgaryzmów i ich prawnej kwalifikacji, co może być ciekawe dla szerszego grona odbiorców, choć rozstrzygnięcie jest oparte na standardowej interpretacji przepisów.
“Czy "przerywniki" w rozmowie to już przestępstwo? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice znieważenia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.