III FSK 1772/21Uchylenie wyroku WSA oddalenie skargi egzekucyjnej
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uchylił postanowienie Dyrektora utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne. WSA uznał, że kluczowe znaczenie ma data doręczenia tytułu wykonawczego i możliwość zastosowania art. 40 § 2 KPA, kwestionując błędną wykładnię przepisów przez Dyrektora. W skardze kasacyjnej Dyrektor zarzucił WSA naruszenie przepisów postępowania, w tym błędną wykładnię art. 110c § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) w związku z art. 32 i 40 § 2 KPA, poprzez przyjęcie, że wezwanie do zapłaty powinno być skierowane do pełnomocnika. NSA uznał ten zarzut za nieuzasadniony, wskazując, że czynność wezwania do zapłaty nie wymaga osobistego działania zobowiązanego i może być kierowana do pełnomocnika. Zasadny okazał się natomiast zarzut naruszenia przepisów postępowania w zakresie oceny skutków pominięcia pełnomocnika przy doręczeniu wezwania. NSA przychylił się do poglądu, że nie każde pominięcie pełnomocnika pociąga za sobą negatywne skutki dla wyniku postępowania, jeśli strona nie została pozbawiona praw i skorzystała ze środków zaskarżenia. W tej sprawie, mimo ewentualnego pominięcia pełnomocnika, skarżący skorzystał ze skargi na czynność egzekucyjną, co wykluczyło istotny wpływ tego uchybienia na wynik sprawy. NSA potwierdził również, że skarga na czynność egzekucyjną (art. 54 § 1 u.p.e.a.) nie służy badaniu istoty zobowiązania podatkowego, kwestii jego wszczęcia, przedawnienia czy prawidłowości tytułów wykonawczych. Jest to środek subsydiarny, ograniczony do kontroli formalnoprawnej czynności egzekucyjnej. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i oddalił skargę, zasądzając koszty postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących skargi na czynności egzekucyjne, w szczególności zakresu kontroli sądu administracyjnego oraz skutków pominięcia pełnomocnika w postępowaniu egzekucyjnym.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji w postępowaniu egzekucyjnym w administracji i może być stosowane w sprawach o podobnym charakterze faktycznym i prawnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wezwanie do zapłaty w postępowaniu egzekucyjnym (art. 110c § 2 u.p.e.a.) powinno być skierowane do ustanowionego pełnomocnika zobowiązanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, czynność wezwania do zapłaty nie ma charakteru osobistego i może być kierowana do pełnomocnika, a jej pominięcie nie zawsze skutkuje negatywnymi konsekwencjami dla wyniku sprawy.
Uzasadnienie
NSA uznał, że czynność wezwania do zapłaty nie wymaga osobistego działania zobowiązanego, a jedynie doręczenie tytułu wykonawczego ma taki charakter. Odebranie pisma nie jest czynnością osobistą. Ponadto, nawet jeśli dojdzie do pominięcia pełnomocnika, nie zawsze ma to istotny wpływ na wynik sprawy, jeśli strona nie została pozbawiona praw i skorzystała ze środków zaskarżenia.
Czy skarga na czynność egzekucyjną (art. 54 § 1 u.p.e.a.) może służyć badaniu istoty zobowiązania podatkowego, jego wszczęcia, przedawnienia lub prawidłowości tytułów wykonawczych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na czynność egzekucyjną jest środkiem o charakterze subsydiarnym, służącym kontroli formalnoprawnej czynności egzekucyjnej, a nie badaniu istoty zobowiązania czy prawidłowości wszczęcia egzekucji.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że postępowanie w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną jest odrębnym postępowaniem od postępowania wywołanego zarzutami w egzekucji administracyjnej. Nie jest to uniwersalny środek zaskarżenia kwestionujący wszystkie akty organu egzekucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (19)
Główne
u.p.e.a. art. 54 § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 110c § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 27
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 33
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 18
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 32 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 40 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 188
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 207 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 209
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § 1
Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych i wywołanych nimi sytuacji kryzysowych art. 15zzs4
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pominięcie pełnomocnika przy doręczeniu wezwania do zapłaty nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ strona skorzystała ze środków zaskarżenia. • Skarga na czynność egzekucyjną nie służy badaniu istoty zobowiązania podatkowego, jego wszczęcia, przedawnienia ani prawidłowości tytułów wykonawczych.
Odrzucone argumenty
WSA błędnie uznał, że wezwanie do zapłaty (art. 110c § 2 u.p.e.a.) powinno być skierowane do pełnomocnika zobowiązanego. • WSA błędnie przyjął, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy w sytuacji, gdy brak doręczenia wezwania pełnomocnikowi nie ma znaczenia dla skuteczności zajęcia egzekucyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Stylizacja językowa przepisu nie może przesądzać o tym, że czynność ma charakter osobisty w rozumieniu art. 32 k.p.a. • Nie każde pominięcie pełnomocnika strony pociąga za sobą negatywne skutki dla wyniku postępowania. • Skarga na czynność egzekucyjną jest środkiem o charakterze subsydiarnym.
Skład orzekający
Wojciech Stachurski
przewodniczący
Sławomir Presnarowicz
sprawozdawca
Bogusław Woźniak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących skargi na czynności egzekucyjne, w szczególności zakresu kontroli sądu administracyjnego oraz skutków pominięcia pełnomocnika w postępowaniu egzekucyjnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji w postępowaniu egzekucyjnym w administracji i może być stosowane w sprawach o podobnym charakterze faktycznym i prawnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia istotne kwestie proceduralne w postępowaniu egzekucyjnym, w tym zakres kontroli sądu administracyjnego i znaczenie doręczeń do pełnomocnika, co jest kluczowe dla praktyków prawa podatkowego i administracyjnego.
“Czy pominięcie pełnomocnika w egzekucji zawsze oznacza błąd sądu? NSA wyjaśnia.”
Sektor
podatkowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.