III FSK 1332/24

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Zarządcy masy sanacyjnej P. sp. z o.o. w restrukturyzacji od wyroku WSA we Wrocławiu, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym art. 133, 141 § 4, 134 § 1, 135 p.p.s.a. w związku z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) oraz Konstytucji RP i Karty praw podstawowych UE. Kluczowym zarzutem było naruszenie art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a. poprzez błędne uznanie wymagalności obowiązku. Sąd kasacyjny podkreślił, że przedmiotem rozpoznania w postępowaniu wywołanym wniesieniem zarzutów jest treść tych zarzutów, które mogą być wniesione tylko z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. Sąd wskazał, że zarzut nieistnienia obowiązku dotyczy kontroli formalnej, a nie merytorycznej, i nie zachodził w tej sprawie. Odnosząc się do zarzutu braku wymagalności, NSA wyjaśnił, że przez wymagalność należy rozumieć cechę pozwalającą wierzycielowi domagać się wykonania obowiązku, a jej brak wynika z przyczyn wskazanych w art. 33 § 2 pkt 6 lit. a i b u.p.e.a. (odroczenie terminu, rozłożenie na raty) lub innych, podobnych zdarzeń (wstrzymanie wykonania decyzji, otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, ogłoszenie upadłości). Sąd stwierdził, że żadna z tych sytuacji nie miała miejsca, a przywołane przez skarżącego zasady prawa europejskiego nie tworzą nowej treści polskiej regulacji w tym zakresie. Podkreślono, że złożenie wniosku o zwolnienie spod zabezpieczenia nie stanowi podstawy faktycznej i prawnej zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający