II SA/Rz 1579/25Uchylenie postanowienia o uchybieniu terminu odwołania 92
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem sprawy była skarga E.M. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 111 § 2 k.p.a., uznając, że odwołanie z 24 stycznia 2025 r. zostało wniesione przedwcześnie, ponieważ termin do jego wniesienia biegnie od dnia doręczenia postanowienia z [...] stycznia 2025 r. odmawiającego uzupełnienia decyzji organu I instancji. WSA w Rzeszowie uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że dominujący pogląd orzeczniczy, w tym orzecznictwo NSA, traktuje termin wynikający z art. 111 § 2 k.p.a. jako termin dodatkowy, który uzupełnia, a nie zastępuje termin wynikający z art. 129 § 2 k.p.a. Wniesienie odwołania zgodnie z pouczeniem w decyzji organu I instancji nie powinno być niweczone przez późniejsze postanowienie o uzupełnieniu decyzji. Sąd stwierdził również naruszenie art. 9 k.p.a. przez organy obu instancji, wskazując na niejasne pouczenia dotyczące biegu terminu. W konsekwencji, WSA uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody oraz decyzję z 17 października 2025 r., uznając, że skarżąca została pozbawiona prawa do dwuinstancyjnego postępowania. Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpiło na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 111 § 2 k.p.a. w kontekście biegu terminu do wniesienia odwołania oraz zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ odwoławczy stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania z powodu błędnej interpretacji art. 111 § 2 k.p.a.
Zagadnienia prawne (3)
Czy odwołanie wniesione po doręczeniu postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, ale przed upływem terminu liczonego od dnia doręczenia tego postanowienia, jest wniesione z uchybieniem terminu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odwołanie wniesione w terminie liczącym od dnia doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji jest wniesione prawidłowo, a termin ten jest terminem dodatkowym, a nie zastępczym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że termin wynikający z art. 111 § 2 k.p.a. jest terminem dodatkowym, który uzupełnia termin wynikający z art. 129 § 2 k.p.a., a nie go zastępuje. Wniesienie odwołania zgodnie z pouczeniem w decyzji organu I instancji nie powinno być niweczone przez późniejsze postanowienie o uzupełnieniu decyzji.
Czy stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, gdy odwołanie zostało wniesione w terminie, narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, narusza.
Uzasadnienie
Pozbawienie strony prawa do merytorycznego rozpoznania odwołania przez organ odwoławczy z powodu błędnego uznania uchybienia terminu narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Czy organy administracji prawidłowo pouczyły stronę o biegu terminu do wniesienia odwołania w sytuacji wydania postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji?
Odpowiedź sądu
Nie, organy naruszyły art. 9 k.p.a. poprzez niejasne pouczenia.
Uzasadnienie
Organ I instancji nie wyjaśnił stronie, że niezłożenie odwołania w przedłużonym terminie spowoduje uznanie odwołania za wniesione z uchybieniem terminu z powodu jego 'przedwczesności'.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (20)
Główne
k.p.a. art. 111 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 129 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 111 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 111 § 1b
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 135
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 141 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 151
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Dz.U. art. 143
Dziennik Ustaw
Rok 2026
Dz.U. art. 1691
Dziennik Ustaw
Rok 2025
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odwołanie zostało wniesione w terminie, ponieważ termin z art. 111 § 2 k.p.a. jest terminem dodatkowym, a nie zastępczym. • Stwierdzenie uchybienia terminu narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania. • Organy nieprawidłowo pouczyły stronę o biegu terminu do wniesienia odwołania.
Odrzucone argumenty
Odwołanie zostało wniesione przedwcześnie, ponieważ termin do jego wniesienia biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji.
Godne uwagi sformułowania
dominujący obecnie pogląd, wynikający z najnowszego orzecznictwa sądowego • niedopuszczalna jest taka wykładnia art. 111 § 2 i art. 129 § 2 k.p.a. która polega na przyjęciu, że złożenie odwołania jest dopuszczalne wyłącznie w terminie, o którym mowa w pierwszym ze wskazanych wyżej przepisów • Termin, o którym mowa w art. 111 § 2 k.p.a. jest zatem w istocie terminem dodatkowym, przedłużającym termin, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. • nakładanie na stronę, która złożyła odwołanie w terminie i o czym prawidłowo ją pouczono w treści decyzji, obowiązku ponownego złożenia odwołania w trakcie biegu terminu z art. 111 § 2 k.p.a. jest przejawem nadmiernego formalizmu i nie znajduje uzasadnienia • wykładnia przepisów, z których wynikałoby ograniczenie dostępu do kontroli instancyjnej decyzji wydanej w I instancji, winna być prowadzona z uwzględnieniem konstytucyjnego prawa do zaskarżenia takiej decyzji.
Skład orzekający
Magdalena Józefczyk
przewodniczący sprawozdawca
Joanna Zdrzałka
sędzia
Jolanta Kłoda-Szeliga
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 111 § 2 k.p.a. w kontekście biegu terminu do wniesienia odwołania oraz zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ odwoławczy stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania z powodu błędnej interpretacji art. 111 § 2 k.p.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu interpretacji terminów w postępowaniu administracyjnym i pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe pouczenie strony oraz jak sądy chronią prawo do dwuinstancyjności.
“Czy odwołanie wniesione 'za wcześnie' może być uznane za skuteczne? WSA wyjaśnia kluczowy przepis KPA.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.