Orzeczenie · 2019-06-25

II SA/Kr 408/19Oddalenie skargi grzywna przymuszenie rozbiórka 16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Miejsce

Kraków

Data

2019-06-25

NSABudowlaneŚredniawsa

prawo budowlanepostępowanie egzekucyjnegrzywnarozbiórkasamowola budowlanaobowiązek administracyjnykontrolaorgan nadzoru budowlanego

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę I. C., K. C. i P. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 lutego 2019 r., które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o nałożeniu grzywny w wysokości 265 321,72 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki rozbudowy budynku warsztatowego i magazynowego. Obowiązek ten wynikał z decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2016 r., która nakazała rozbiórkę samowolnie wykonanej rozbudowy. Skarżący zarzucili błąd w ustaleniu stanu faktycznego, twierdząc, że obowiązek rozbiórki został wykonany w całości, co miało być potwierdzone protokołem kontroli z 10 lipca 2017 r. Sąd, analizując zgromadzony materiał dowodowy, w tym protokoły kontroli z różnych dat (m.in. z grudnia 2017 r. i stycznia 2019 r.), uznał, że obowiązek rozbiórki nie został wykonany w całości. Stwierdzono częściowe wykonanie prac rozbiórkowych, ale pozostawienie części zadaszenia i konstrukcji wiaty. Sąd odrzucił argumentację skarżących dotyczącą protokołu z lipca 2017 r., wyjaśniając okoliczności jego powstania i zniszczenia błędnych ustaleń. Podkreślono, że grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym stosowanym w przypadku niewykonania obowiązków niepieniężnych, a jej wysokość została prawidłowo obliczona zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego i egzekucyjnego, oddalając skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących grzywny w celu przymuszenia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwłaszcza w kontekście obowiązku rozbiórki oraz stosowania zakazu reformationis in peius.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów dotyczących postępowania egzekucyjnego w administracji. Interpretacja art. 139 k.p.a. w kontekście zmiany wskaźników ma szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy obowiązek rozbiórki został wykonany w całości, jeśli wykonano jedynie częściowe prace rozbiórkowe, a pozostała część konstrukcji została przerobiona lub wykorzystana?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek rozbiórki nie został wykonany w całości, ponieważ stwierdzono częściowe wykonanie prac rozbiórkowych, z pozostawieniem części zadaszenia i konstrukcji.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na protokołach kontroli z różnych dat, które konsekwentnie wykazywały niewykonanie obowiązku w całości, pomimo deklaracji skarżących. Wyjaśniono również kwestię błędnego protokołu z lipca 2017 r.

Czy nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest uzasadnione, gdy obowiązek nie został wykonany w całości, ale wykonano jego część?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, grzywna w celu przymuszenia jest uzasadniona, gdy obowiązek nie został wykonany w całości, a jej wysokość jest obliczana na podstawie pierwotnej powierzchni objętej nakazem rozbiórki.

Uzasadnienie

Grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym służącym do doprowadzenia do wykonania obowiązku. Jej nałożenie jest uzasadnione, gdy zobowiązany nie wykonał obowiązku w całości. Wysokość grzywny oblicza się na podstawie całej powierzchni zabudowy objętej nakazem rozbiórki, zgodnie z art. 121 § 5 upea.

Czy organ odwoławczy może zmienić wysokość nałożonej grzywny w celu przymuszenia, uwzględniając zmianę ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, która nastąpiła po wydaniu postanowienia przez organ pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy nie może zmienić wysokości grzywny na niekorzyść odwołującego się, nawet jeśli nastąpiła zmiana przepisów lub wskaźników mających wpływ na jej wysokość.

Uzasadnienie

Organ odwoławczy, stosując art. 139 k.p.a. (zakaz orzekania na niekorzyść odwołującego się), nie mógł zreformować zaskarżonego postanowienia w zakresie kwoty grzywny, mimo że aktualna cena 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego była wyższa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. utrzymujące w mocy postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki.

Przepisy (14)

Główne

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.

upea art. 23 § 1 i 4

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Podstawa do nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

upea art. 121 § 4 i 5

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Ustalenie wysokości grzywny w celu przymuszenia przy obowiązku rozbiórki.

upea art. 119 § 1 i 2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Zakres stosowania grzywny w celu przymuszenia.

u.p.b. art. 48 § 1 w zw. z art. 48 ust. 4

Ustawa Prawo budowlane

Podstawa do nakazania rozbiórki samowolnie wykonanej rozbudowy.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi.

Pomocnicze

upea art. 18

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Zastosowanie przepisów k.p.a. w postępowaniu egzekucyjnym.

upea art. 122 § 2 pkt 1 i 2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Wymogi dotyczące postanowienia o nałożeniu grzywny.

upea art. 7 § 1 i 2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Zasady stosowania środków egzekucyjnych.

upea art. 7 § 3

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Niedopuszczalność stosowania środka egzekucyjnego po wykonaniu obowiązku.

k.p.a. art. 139

Kodeks postępowania administracyjnego

Zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się.

P.u.s.a. art. 1 § 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zakres kontroli sądów administracyjnych.

p.p.s.a. art. 3 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kontroli sądów administracyjnych.

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kontroli sądu administracyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewykonanie obowiązku rozbiórki w całości, co potwierdzają liczne kontrole. • Uzasadnienie nałożenia grzywny w celu przymuszenia jako środka egzekucyjnego. • Prawidłowe obliczenie wysokości grzywny zgodnie z przepisami. • Zastosowanie zakazu orzekania na niekorzyść strony odwołującej się przez organ odwoławczy.

Odrzucone argumenty

Twierdzenie skarżących o wykonaniu obowiązku rozbiórki w całości. • Zarzut naruszenia przepisów k.p.a. i upea dotyczący błędnego ustalenia stanu faktycznego i zastosowania środków egzekucyjnych.

Godne uwagi sformułowania

istotą grzywny w celu przymuszenia jest dolegliwość finansowa, która służy temu, aby skłonić zobowiązanego do wykonania obowiązku • organ odwoławczy, zobowiązany jest, co do zasady, wydać rozstrzygnięcie w oparciu o aktualny stan prawny • naruszyłoby jednak określony w przepisie art. 139 k.p.a. zakaz orzekania na niekorzyść odwołującego się • twierdzeniu temu – także w zakresie, w jakim skarżący wskazywał na zrealizowanie zadaszenia z materiałów odzyskanych z rozbiórki – w sposób jednoznaczny przeczy zebrany materiał dowodowy

Skład orzekający

Beata Łomnicka

przewodniczący

Tadeusz Kiełkowski

sprawozdawca

Agnieszka Nawara-Dubiel

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących grzywny w celu przymuszenia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwłaszcza w kontekście obowiązku rozbiórki oraz stosowania zakazu reformationis in peius."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów dotyczących postępowania egzekucyjnego w administracji. Interpretacja art. 139 k.p.a. w kontekście zmiany wskaźników ma szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie środków egzekucyjnych w budownictwie i złożoność postępowań administracyjnych, gdzie nawet częściowe wykonanie obowiązku może prowadzić do znaczących konsekwencji finansowych.

“Ponad 265 tys. zł grzywny za niepełną rozbiórkę. Sąd potwierdza stanowisko organów.”

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

k.p.a. art. 138 p.b. art. 48 p.p.s.a. art. 151 u.p.e.a. art. 119 u.p.e.a. art. 121 u.p.e.a. art. 23 k.p.a. art. 139 p.p.s.a. art. 134 p.p.s.a. art. 3 u.p.e.a. art. 122 u.p.e.a. art. 18 u.p.e.a. art. 7

Powiązane tematy

prawo budowlane postępowanie egzekucyjne grzywna rozbiórka samowola budowlana obowiązek administracyjny kontrola organ nadzoru budowlanego

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst