II OSK 2241/17Oddalenie skargi kasacyjnej opłaty wzrost wartości nieruchomości 5

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Z. E. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który utrzymał w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Decyzja ta, wydana na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalała jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w wysokości 229 773,09 zł. Skarżący kasacyjnie zarzucał naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa poprzez niezastosowanie, a także naruszenie art. 153 i 171 Ppsa w zw. z przepisami Kpa, wskazując na nieuwzględnienie ocen prawnych z poprzednich orzeczeń sądowych dotyczących przeznaczenia nieruchomości i wpływu planów na jej wartość. Podnosił również zarzuty dotyczące wadliwego oparcia decyzji na niespójnym operacie szacunkowym, ograniczenia postępowania dowodowego przez SKO (nieprzeprowadzenie rozprawy i odmowę przesłuchania rzeczoznawcy) oraz braku powiadomienia o zakończeniu postępowania wyjaśniającego. Zarzucono także naruszenie art. 141 § 4 Ppsa z powodu nienależytego uzasadnienia wyroku WSA. W zakresie prawa materialnego, skarżący kwestionował naruszenie art. 36 ust. 4 w zw. z art. 87 ust. 3a upzp i przepisami starego planu, twierdząc, że uchwalenie nowego planu nie spowodowało wzrostu wartości nieruchomości, gdyż stary plan również dopuszczał usługi komercyjne. Podnosił także niewłaściwe zastosowanie art. 36 ust. 4 upzp i art. 37 ust. 1 upzp w zw. z rozporządzeniem o wycenie nieruchomości, zarzucając brak wszechstronnego zbadania sposobu wykorzystania nieruchomości i błędne przyjęcie operatu szacunkowego. Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu badając jedynie nieważność postępowania (której nie stwierdzono), oddalił skargę. Sąd uznał, że uzasadnienie wyroku WSA nie narusza art. 141 § 4 Ppsa. Nie stwierdzono również naruszenia art. 153 i 171 Ppsa, gdyż kwestia wpływu przeznaczenia nieruchomości na jej wartość została w poprzednich postępowaniach i w operacie szacunkowym wyczerpująco wyjaśniona. Sąd podzielił stanowisko WSA, że operat szacunkowy prawidłowo wykazał wzrost wartości nieruchomości wynikający z uchwalenia nowego planu, mimo że stary plan również dopuszczał usługi komercyjne, wskazując na różnice w możliwościach inwestycyjnych i ograniczeniach. Zarzuty dotyczące wadliwości operatu szacunkowego uznano za niezasadne, podobnie jak zarzuty naruszenia przepisów postępowania Kpa, gdyż operat został oceniony wszechstronnie, a strona miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Sąd podkreślił, że operat szacunkowy jest dowodem podlegającym ocenie, a w przypadku sporu co do jego wartości specjalistycznej, należałoby skorzystać z trybu określonego w art. 157 ust. 1 ugn. Ostatecznie, wobec niezasadności zarzutów skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 184 Ppsa.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający