II KKN 510/98Uchylenie wyroku wypadek drogowy naruszenie procedury 2

Sprawa dotyczyła skazania E. Z. za nieumyślne spowodowanie śmierci pieszego J. S. w wypadku drogowym. Sąd Rejonowy w W. skazał oskarżonego za czyn z art. 145 § 2 kk z 1969 r., orzekając karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem oraz grzywnę. Sąd Wojewódzki w O. utrzymał ten wyrok w mocy po rozpoznaniu apelacji obrońcy. Obrońca wniósł kasację do Sądu Najwyższego, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego. Główne zarzuty dotyczyły: 1) naruszenia zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 3 § 3 kpk z 1969 r.) poprzez przyjęcie wersji o potrąceniu, mimo istnienia opinii biegłych wskazujących na możliwość śmierci w wyniku upadku na twarde podłoże; 2) naruszenia swobodnej oceny dowodów (art. 4 § 1, art. 357, art. 372 § 1 pkt 1 kpk z 1969 r.) przez pominięcie w uzasadnieniu opinii biegłych oraz oparcie się na zeznaniach świadka W. W., który był obcokrajowcem i mógł być przesłuchany bez tłumacza, z naruszeniem przepisów; 3) naruszenia art. 406 § 2 kpk z 1969 r. przez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu sądu odwoławczego do wszystkich zarzutów apelacji. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczeń. W szczególności wskazano na brak wszechstronnego rozważenia dowodów, w tym opinii biegłych i zeznań świadka W. W., oraz na lakoniczne uzasadnienie sądu odwoławczego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok oraz wyrok sądu rejonowego i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania, nakazując rozważenie obu wersji wypadku, prawidłowość przesłuchania świadka W. W. oraz ewentualne skorzystanie z pomocy prawnej w celu jego przesłuchania. Zarządzono również zwrot opłaty od kasacji.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający