II KA 87/25

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego M. P., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 grudnia 2024 r. (sygn. akt II K 957/23), którym oskarżony został skazany z art. 177 § 2 Kodeksu karnego. Apelacja podnosiła szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów postępowania (art. 7, 49a, 167, 170, 201, 410 k.p.k.), błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował podniesione zarzuty, uznając je za bezzasadne. W szczególności odrzucono argumenty dotyczące oceny dowodów, w tym zeznań świadków i opinii biegłego ds. rekonstrukcji wypadków, wskazując na prawidłowość ustaleń Sądu pierwszej instancji co do przyczynowości między zachowaniem oskarżonego a skutkiem w postaci śmierci pokrzywdzonego. Sąd odwoławczy podkreślił, że oskarżony, włączając się do ruchu z drogi gruntowej, nie ustąpił pierwszeństwa pojazdowi pokrzywdzonego, co było bezpośrednią przyczyną wypadku. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym oddalenia wniosków dowodowych o dopuszczenie dodatkowych opinii biegłych, również uznano za niezasadne. Sąd Okręgowy stwierdził, że kara pozbawienia wolności orzeczona przez Sąd Rejonowy, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jest adekwatna do popełnionego czynu i nie nosi znamion rażącej niewspółmierności. Również zarzut naruszenia art. 49a k.p.k. w zakresie orzeczenia nawiązki uznano za bezzasadny. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający