II KA 502/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła apelacji oskarżyciela subsydiarnego P. B. od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie, który uznał oskarżonego P. C. za winnego naruszenia nietykalności cielesnej (art. 217 § 1 kk) i zasądził zadośćuczynienie oraz koszty procesu. Oskarżyciel subsydiarny zarzucił sądowi pierwszej instancji m.in. obrazę prawa materialnego przez błędną kwalifikację czynu (art. 217a kk zamiast art. 217 § 1 kk) oraz liczne naruszenia przepisów postępowania, w tym dowolną ocenę dowodów i nieujawnienie istotnych dokumentów. Sąd Okręgowy, po analizie akt i przeprowadzeniu rozprawy odwoławczej, oddalił wnioski dowodowe oskarżyciela subsydiarnego jako nieistotne dla rozstrzygnięcia. Sąd odwoławczy uznał, że choć sąd pierwszej instancji dopuścił się uchybienia w zakresie nieujawnienia części dowodów (naruszenie art. 366 § 1 kpk), to nie miało to wpływu na treść wyroku, a zaliczone przez Sąd Okręgowy dowody potwierdziły prawidłowość ustaleń sądu pierwszej instancji. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do kwalifikacji prawnej czynu jako naruszenia nietykalności cielesnej (art. 217 § 1 kk), uznając, że brak było podstaw do przypisania oskarżonemu groźby karalnej (art. 190 § 1 kk) ani czynu z art. 217a kk. Uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego zostało uznane za prawidłowe, a ocena dowodów za zgodną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżyciel subsydiarny został obciążony opłatą za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących naruszenia nietykalności cielesnej, w szczególności rozróżnienie między art. 217 § 1 kk a art. 217a kk, a także kwestie proceduralne związane z ujawnianiem dowodów w postępowaniu karnym.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i może być mniej przydatne w sprawach o odmiennym charakterze. Kwestie proceduralne są standardowe dla tego typu spraw.
Zagadnienia prawne (3)
Czy czyn polegający na uderzeniu pokrzywdzonego ręką w głowę po zwróceniu uwagi na niezamknięcie drzwi przedziału kwalifikuje się jako naruszenie nietykalności cielesnej w związku z interwencją na rzecz ochrony porządku publicznego (art. 217a kk) czy jako zwykłe naruszenie nietykalności cielesnej (art. 217 § 1 kk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy kwalifikację z art. 217 § 1 kk, uznając, że niezamknięcie drzwi przedziału nie stanowiło naruszenia bezpieczeństwa pasażerów ani porządku prawnego w rozumieniu art. 217a kk.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że niezamknięcie drzwi przedziału nie wiązało się z naruszeniem bezpieczeństwa pasażerów, a świadek potwierdził brak obowiązku zamykania drzwi między przedziałami. Dlatego czyn ten nie mógł być kwalifikowany jako naruszenie nietykalności cielesnej w związku z interwencją na rzecz ochrony porządku publicznego.
Czy w okolicznościach sprawy oskarżony kierował groźby karalne wobec pokrzywdzonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji słusznie wyeliminował ten zarzut z opisu czynu.
Uzasadnienie
Żaden z naocznych świadków zdarzenia nie wspominał o kierowaniu gróźb. Pokrzywdzony nie zgłosił groźby kierownikowi pociągu ani policji, a zeznania świadków nie potwierdziły tego faktu. Stenogram nagrania zgłoszenia ustnego również nie zawierał informacji o groźbach.
Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania poprzez dowolną ocenę dowodów i nieujawnienie istotnych dokumentów?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te okazały się niezasadne lub nie miały wpływu na treść wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że choć sąd pierwszej instancji nie ujawnił wszystkich dowodów, to nie miało to wpływu na ustalenia faktyczne, które opierały się na innych, prawidłowo przeprowadzonych dowodach. Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji została uznana za zgodną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/oskarżyciel subsydiarny |
| Prokurator | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 217a
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 428 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 452 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 13 § 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.k. art. 53
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezamknięcie drzwi przedziału nie stanowiło naruszenia bezpieczeństwa pasażerów, co wyklucza kwalifikację z art. 217a kk. • Brak dowodów na kierowanie gróźb karalnych przez oskarżonego. • Ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji są prawidłowe i zgodne z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. • Nawet jeśli sąd pierwszej instancji nie ujawnił wszystkich dowodów, nie miało to wpływu na prawidłowość ustaleń faktycznych i treść wyroku.
Odrzucone argumenty
Czyn oskarżonego powinien być kwalifikowany z art. 217a kk, a nie art. 217 § 1 kk. • Oskarżony kierował groźby karalne wobec pokrzywdzonego. • Sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania, w tym dowolnej oceny dowodów i nieujawnienia istotnych dokumentów.
Godne uwagi sformułowania
nie można zgodzić się z autorem pisemnej skargi, iż nie ujawniając tychże dowodów Sąd I instancji dopuścił się obrazy art. 410 kpk. • uchybień normie zawartej w przepisie art. 410 kpk może nastąpić jedynie w wypadku nieuwzględnienia przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a nie poprzez nieuwzględnienie czegoś, co potencjalnie dopiero mogłoby zostać na tej rozprawie ujawnione. • nie ma obrazy prawa materialnego, jeżeli wada orzeczenia jest wynikiem błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę. • zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania.
Skład orzekający
Mariola Krajewska - Sińczuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących naruszenia nietykalności cielesnej, w szczególności rozróżnienie między art. 217 § 1 kk a art. 217a kk, a także kwestie proceduralne związane z ujawnianiem dowodów w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i może być mniej przydatne w sprawach o odmiennym charakterze. Kwestie proceduralne są standardowe dla tego typu spraw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej, ale zawiera ciekawe aspekty proceduralne dotyczące oceny dowodów i ujawniania dokumentów, co może być interesujące dla prawników procesowych.
“Czy zwykłe uderzenie w pociągu to już przestępstwo z "przywilejem"? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.