II GSK 1435/22Oddalenie skargi kasacyjnej zajęcie pasa drogowego
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku. Sprawa dotyczyła kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, a skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżący kasacyjnie zarzucał naruszenie przepisów prawa materialnego (ustawa o drogach publicznych, KPA) oraz przepisów postępowania (PPSA), w tym błędną wykładnię art. 40 ust. 12 u.d.p. poprzez uznanie umieszczenia reklamy na nośniku za zajęcie pasa drogowego. Kwestionował również uznanie, że nałożenie kary nie stanowi rażącego naruszenia prawa oraz zarzucał wadliwe postępowanie sądu pierwszej instancji, w tym sprzeczność uzasadnienia i zaniechanie ustaleń faktycznych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za bezzasadne i formalnie wadliwe. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna jest rozpoznawana w granicach jej podstaw, a w tej sprawie nie stwierdzono nieważności postępowania. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 PPSA, zostały oddalone ze względu na ich niekonkretność. Podobnie zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i zebrania materiału dowodowego uznano za konstrukcyjnie błędne, gdyż nie można było stawiać zarzutu zaniechania sądu pierwszej instancji w zakresie ustaleń dotyczących pierwotnej decyzji. Zarzuty naruszenia prawa materialnego również zostały oddalone, ponieważ próba bezpośredniej weryfikacji przepisów prawa materialnego była ograniczona przez postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd uznał, że umieszczenie reklamy na nośniku stanowi zajęcie pasa drogowego i nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie interpretacji, że umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym stanowi zajęcie pasa drogowego i brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w takich okolicznościach.
Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego pod nośnik reklamowy i procedury stwierdzenia nieważności decyzji.
Zagadnienia prawne (4)
Czy umieszczenie reklamy na istniejącym nośniku reklamowym stanowi zajęcie pasa drogowego w rozumieniu art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym stanowi zajęcie pasa drogowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące wykładni art. 40 ust. 12 u.d.p. są bezzasadne, a sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym stanowi zajęcie pasa drogowego.
Czy nałożenie kary pieniężnej za umieszczenie reklamy na istniejącym nośniku reklamowym stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 KPA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nałożenie kary pieniężnej za umieszczenie reklamy na istniejącym nośniku reklamowym nie stanowi rażącego naruszenia prawa w kontekście stwierdzenia nieważności decyzji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżący kasacyjnie nie wykazał, iż sąd pierwszej instancji błędnie ocenił brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 KPA, a zarzuty w tym zakresie były wadliwie skonstruowane.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania (art. 141 § 4 PPSA) poprzez sporządzenie wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 PPSA został oddalony jako konstrukcyjnie niezupełny i niedookreślony.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że skarżący kasacyjnie nie wskazał istoty, zakresu ani sposobu naruszenia przepisu, co uniemożliwiło merytoryczną ocenę zarzutu.
Czy sąd pierwszej instancji dokonał nieprawidłowej kontroli decyzji organu administracji publicznej?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej kontroli decyzji.
Uzasadnienie
NSA uznał, że zarzut ten kwestionuje końcowy wynik kontroli sądu, a nie wadliwość procesu stosowania prawa przez organ, co czyni go konstrukcyjnie błędnym.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (12)
Główne
u.d.p. art. 40 § ust. 12
Ustawa o drogach publicznych
Umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym stanowi zajęcie pasa drogowego.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji z powodu skierowania jej do podmiotu niebędącego stroną.
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek oceny na podstawie materiału dowodowego, czy stan faktyczny uzasadnia wydanie decyzji.
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymogi dotyczące uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Czynności sądu administracyjnego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy.
p.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Kontrola sprawowana przez sądy administracyjne.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 40 ust. 12 u.d.p. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym stanowi zajęcie pasa drogowego. • Naruszenie art. 40 ust. 12 u.d.p. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że nałożenie kary pieniężnej za umieszczenie reklamy na istniejącym nośniku reklamowym nie stanowi rażącego naruszenia prawa. • Naruszenie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez przyjęcie, że skierowanie decyzji do podmiotu niebędącego stroną nie odpowiada przesłance z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. • Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 151 p.p.s.a w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez zaniechanie dokonania ustaleń dotyczących podmiotu, który dokonał zajęcia pasa drogowego. • Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 151 p.p.s.a w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i nie zebranie całego materiału dowodowego w zakresie dotyczącym ustalenia granic pasa drogowego. • Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 141 § 4 p.p.s.a poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku wewnętrznie sprzecznego. • Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 3 § 1 i art. 151 p.p.s.a w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 1 § 2 p.u.s.a. polegające na dokonaniu nieprawidłowej kontroli decyzji organu administracji publicznej.
Godne uwagi sformułowania
Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone przez zakres zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji oraz podniesione i skonkretyzowane podstawy kasacyjne. • Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. jako konstrukcyjnie niezupełny oraz niedookreślony nie mógł zostać poddany merytorycznej ocenie. • Nie można więc podważać końcowego rezultatu kontroli legalnościowej decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności innej decyzji bez podważenia prawidłowości sądowoadministracyjnej weryfikacji wykładni lub stosowania przez organ przepisów wyznaczających podstawy normatywne i granice sprawy stwierdzenia nieważności. • Naczelny Sąd Administracyjny nie może jednak w tym zakresie zastępować autora skargi kasacyjnej w procesie prawidłowego formułowania zarzutów kasacyjnych.
Skład orzekający
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
przewodniczący
Marcin Kamiński
członek
Marek Krawczak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji, że umieszczenie reklamy na nośniku reklamowym stanowi zajęcie pasa drogowego i brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w takich okolicznościach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego pod nośnik reklamowy i procedury stwierdzenia nieważności decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowej interpretacji przepisów dotyczących zajęcia pasa drogowego i procedury administracyjnej. Brak nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.