Orzeczenie · 2026-07-16

I USK 545/26Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej ZUS

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2026-07-16
SNUbezpieczenia społecznezasiłkiŚrednianajwyższy
ubezpieczenia społeczneZUSskarga kasacyjnanienależnie pobrane świadczeniaprawo pracyświadczenia rodzinnekontrola ZUSdziałalność gospodarcza

Sąd Najwyższy w składzie sędzi Agnieszki Żywickiej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez I.W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku w sprawie o zasiłek chorobowy, macierzyński, opiekuńczy i świadczenie rehabilitacyjne. Skarga kasacyjna została wniesiona od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 27 marca 2025 r., który oddalił apelację I.W. od wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 18 listopada 2024 r. Sąd Rejonowy oddalił odwołanie I.W. od decyzji ZUS z dnia 13 maja 2019 r., odmawiającej jej prawa do wskazanych świadczeń. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 84 ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, przez uznanie, że świadomie i wprowadzając w błąd pobrała nienależne świadczenia, podczas gdy powinny być one uznane za błędnie wypłacone przez organ rentowy. Podniosła również zarzuty dotyczące naruszenia art. 5 k.c., art. 2 Konstytucji RP oraz przepisów postępowania cywilnego. Wnioskując o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wskazała na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, w szczególności dotyczących pojęcia nienależnie pobranego świadczenia w kontekście rozpoczęcia przez ciężarną kobietę działalności gospodarczej i zadeklarowania wysokiej podstawy wymiaru składek, przy jednoczesnym zaniechaniu weryfikacji przez ZUS. Sąd Najwyższy, analizując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, stwierdził, że nie zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości ani nie występuje istotne zagadnienie prawne, a podniesione zarzuty dotyczą w istocie oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Sąd podkreślił utrwalone rozróżnienie między świadczeniem nienależnie wypłaconym a nienależnie pobranym oraz ustaloną linię orzeczniczą dotyczącą pojęcia „świadomego wprowadzenia w błąd”. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od I.W. na rzecz ZUS zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności gdy zarzuty dotyczą oceny dowodów, a nie wykładni prawa.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i procedury kasacyjnej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy w sytuacji, gdy organ rentowy przez wiele lat wypłacał świadczenia ubezpieczeniowe, nie dokonując ich weryfikacji, a następnie żąda ich zwrotu jako nienależnie pobranych, można uznać, że ubezpieczony świadomie wprowadził organ w błąd, zwłaszcza gdy pobieranie świadczeń wynikało z błędnie wypłaconych środków przez organ?

Odpowiedź sądu

Nie, w sytuacji gdy podniesione zarzuty dotyczą oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych, a nie wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że kwestia świadomości pobierania świadczeń nienależnych w kontekście zaniechań organu rentowego jest oceną materiału dowodowego, a nie problemem wykładni prawa. Podkreślono utrwaloną linię orzeczniczą rozróżniającą świadczenie nienależnie wypłacone od nienależnie pobranego oraz pojęcie świadomego wprowadzenia w błąd.

Czy rozpoczęcie przez ciężarną kobietę prowadzenia działalności gospodarczej i zadeklarowanie wysokiej podstawy wymiaru składek, przy jednoczesnym wieloletnim zaniechaniu przez ZUS weryfikacji zadeklarowanego tytułu do świadczeń, stanowi „inny przypadek wprowadzenia w błąd” w rozumieniu art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych?

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy nie przyjął skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podniesiony problem nie wymaga wykładni przepisów prawnych, a dotyczy oceny ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd drugiej instancji.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że przedstawiony problem prawny nie ma charakteru abstrakcyjnego ani uniwersalnego, lecz zmierza do zakwestionowania ustaleń i wniosków faktycznych sądu drugiej instancji, co nie jest podstawą do rozpoznania skargi kasacyjnej. Podkreślono, że kwestia ta była już wielokrotnie rozstrzygana w orzecznictwie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku

Strony

NazwaTypRola
I.W.osoba_fizycznaubezpieczona
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańskuinstytucjaorgan rentowy

Przepisy (23)

Główne

u.s.u.s. art. 84 § 1

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 84 § 2

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 84 § 7a

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

k.p.c. art. 3989 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3984 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3989 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398³ § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98 § 1¹

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398²¹

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

u.s.u.s. art. 2a

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

u.s.u.s. art. 82 § 7a

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

k.c. art. 58 § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 83 § 1

Kodeks cywilny

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

k.p.c. art. 227

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 233 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 365

Kodeks postępowania cywilnego

u.s.u.s. art. 83 § 1

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. • Podniesione zarzuty dotyczą oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych, a nie naruszenia prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym przyjęcie skargi kasacyjnej.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 84 ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przez uznanie, że skarżąca świadomie pobrała nienależne świadczenia. • Naruszenie art. 5 k.c. i innych przepisów przez niezastosowanie ich w sytuacji bierności organu rentowego. • Naruszenie art. 2 Konstytucji RP i zasady solidarności społecznej. • Naruszenie art. 227, 233 § 1, 382, 391, 365 k.p.c. przez wadliwą wykładnię prawa materialnego i ocenę dowodów.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy, jako sąd kasacyjny, nie jest sądem powszechnym trzeciej instancji. • Skarga kasacyjna nie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od każdego rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a to z uwagi na przeważający w charakterze skargi kasacyjnej element interesu publicznego. • Utrwalone jest rozróżnienie między świadczeniem nienależnie wypłaconym a świadczeniem nienależnie pobranym. • Świadome wprowadzenie w błąd” z art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy systemowej może polegać nie tylko na bezpośrednim podaniu nieprawdy lub posłużeniu się fałszywym dokumentem, lecz także na złożeniu wniosku w sytuacji oczywiście nieuzasadniającej powstanie prawa do świadczenia albo na zachowaniu wywołującym u organu mylne przekonanie co do spełnienia przesłanek świadczenia. • Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Skład orzekający

Agnieszka Żywicka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c., w szczególności gdy zarzuty dotyczą oceny dowodów, a nie wykładni prawa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i procedury kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z prawem do świadczeń z ubezpieczenia społecznego i odpowiedzialnością za ich nienależne pobranie, jednakże rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego skupia się na kwestiach proceduralnych, a nie merytorycznych.

“Czy ZUS może żądać zwrotu świadczeń po latach, jeśli sam nie weryfikował sytuacji?”

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst