I SAB/Kr 1/26Oddalenie skargi na bezczynność urzędu skarbowego 3
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSpółka R. spółka jawna wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu, zarzucając niewydanie postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, mimo że organ uznał zarzut niedoręczenia upomnienia dotyczący należności za grudzień 2013 r. za uzasadniony. Spółka powołała się na przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz wcześniejsze orzecznictwo sądów administracyjnych. Naczelnik Urzędu Skarbowego w odpowiedzi na skargę przedstawił szczegółowy przebieg postępowania, wskazując na wielokrotne rozpatrywanie zarzutów spółki przez różne instancje, w tym uchylenie przez WSA i NSA wcześniejszych postanowień. Organ podkreślił, że postanowieniem z 3 grudnia 2024 r. uznał zarzut za uzasadniony co do należności za grudzień 2013 r., ale nie orzekł o umorzeniu postępowania, ponieważ postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 34 § 4 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym przed 30 lipca 2020 r. Spółka nie złożyła zażalenia na to postanowienie, ani nie wniosła o jego uzupełnienie. Następnie organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania postanowienia o umorzeniu, wskazując na bezprzedmiotowość wniosku z uwagi na zakończenie postępowania egzekucyjnego przez wyegzekwowanie należności. Sąd administracyjny oddalił skargę na bezczynność, stwierdzając, że kontrola sądu w takich sprawach ogranicza się do badania, czy organ podjął działania w terminie, a nie do merytorycznej oceny jego rozstrzygnięć. Sąd podkreślił, że spółka dwukrotnie miała możliwość skorzystania ze środków odwoławczych (zażaleń) od postanowień organu, ale tego nie uczyniła, co skutkowało ich ostatecznością. Próba zastąpienia ustawowych środków odwoławczych wezwaniami do usunięcia naruszenia prawa lub skargą na bezczynność nie dawała podstaw do wzruszenia tych postanowień.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUgruntowana linia orzecznicza dotycząca zakresu kognicji sądu w sprawach o bezczynność organów administracji publicznej.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, w której strona nie skorzystała z przysługujących jej środków odwoławczych od postanowień organu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd administracyjny w postępowaniu ze skargi na bezczynność organu może badać merytoryczną zasadność rozstrzygnięć organu, od których strona nie skorzystała z przysługujących jej środków odwoławczych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd w postępowaniu o bezczynność ogranicza się do stwierdzenia, czy organ podjął działania w prawnie określonym terminie, a nie do merytorycznej oceny jego rozstrzygnięć.
Uzasadnienie
Kontrola sądu w sprawie o bezczynność ogranicza się do badania, czy organ rzeczywiście podjął stosowne działania i nie może obejmować ich merytorycznej i procesowej poprawności, zwłaszcza w sytuacji, gdy możliwe było skorzystanie ze środków prawnych służących weryfikacji prawidłowości tych działań. Kwestie merytoryczne nie mogą być badane w ramach skargi na bezczynność.
Czy organ egzekucyjny, uznając zarzut niedoręczenia upomnienia za uzasadniony, jest bezwzględnie zobowiązany do umorzenia postępowania egzekucyjnego, nawet jeśli postępowanie to zakończyło się wyegzekwowaniem należności?
Odpowiedź sądu
Sąd nie rozstrzygał tej kwestii merytorycznie w ramach skargi na bezczynność, wskazując jedynie, że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków odwoławczych od postanowienia organu, które nie orzekło o umorzeniu.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że postanowienie organu egzekucyjnego z 3 grudnia 2024 r. nie zostało zaskarżone zażaleniem, co uczyniło je ostatecznym. Organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia, wskazując na zakończenie postępowania egzekucyjnego przez wyegzekwowanie należności. Kwestie te nie były przedmiotem merytorycznego badania w ramach skargi na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (16)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 34 § § 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
W brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 lipca 2020r. Organ egzekucyjny po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 119 § pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § par. 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § § 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 34 § § 5
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 18 § pkt 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 33 § § 1 pkt 7
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 12
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 111 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 126
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd nie bada merytorycznej zasadności rozstrzygnięć organu w postępowaniu o bezczynność, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków odwoławczych.
Odrzucone argumenty
Organ dopuścił się bezczynności poprzez niewydanie postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.
Godne uwagi sformułowania
kontrola sądu rozpatrującego skargę na bezczynność ogranicza się bowiem do badania, czy organ rzeczywiście podjął stosowne działania i nie może obejmować ich merytorycznej i procesowej poprawności • w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność organu nie można oceniać prawidłowości i zasadności wydania postanowienia w przedmiocie uznania zarzutu na prowadzone postępowania egzekucyjne za uzasadniony • kognicja sądu administracyjnego w przypadku skargi na bezczynność, ogranicza się jedynie do badania przesłanek bezczynności organu, nie zaś przesłanek prawidłowego zastosowania norm materialnoprawnych
Skład orzekający
Borys Marasek
przewodniczący
Inga Gołowska
sprawozdawca
Grzegorz Klimek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana linia orzecznicza dotycząca zakresu kognicji sądu w sprawach o bezczynność organów administracji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, w której strona nie skorzystała z przysługujących jej środków odwoławczych od postanowień organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zagadnienie proceduralne dotyczące zakresu kontroli sądowej w sprawach o bezczynność organów administracji, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy sąd może zmusić organ do umorzenia postępowania, gdy strona sama zignorowała swoje prawa?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.