Orzeczenie · 2025-12-03

I SA/Gl 456/25

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2025-12-03
NSAAdministracyjneWysokawsa
postępowanie egzekucyjneopłata za parkowaniestrefa płatnego parkowaniaoznakowanie drogowezarzuty w egzekucjinieistnienie obowiązkubłąd co do osobyustawa o drogach publicznychNSAWSA

Przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, która utrzymała w mocy postanowienie Prezydenta Miasta G. oddalające zarzuty R.P. dotyczące nieistnienia obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym. Egzekucja dotyczyła opłaty dodatkowej za nieopłacony postój pojazdu w strefie płatnego parkowania. Skarżący podnosił, że nigdy nie zawierał umowy ze strefą, nie parkował w wyznaczonym miejscu, a oznakowanie drogowe było zatarte. Dodatkowo zarzucił błąd co do osoby zobowiązanego, wskazując na zdjęcie innego pojazdu w dokumentacji. Organy egzekucyjne i odwoławcze uznały obowiązek za istniejący, twierdząc, że parkowanie miało miejsce w strefie i było nieopłacone, a miejsca parkingowe były prawidłowo oznakowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd podkreślił, że pobór opłaty za postój w strefie płatnego parkowania jest możliwy wyłącznie w miejscu do tego wyznaczonym, zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych oraz uchwałą NSA II GPS 2/17. Sąd uznał, że organy nie wykazały w sposób wystarczający, że miejsce postoju skarżącego było prawidłowo oznakowane znakami pionowymi i poziomymi, co jest warunkiem koniecznym do poboru opłaty. W szczególności, zatarte oznakowanie poziome i brak analizy znaków pionowych uniemożliwiały stwierdzenie prawidłowego wyznaczenia miejsca postoju. Sąd nakazał organom ponowne wykazanie, że miejsce postoju było prawidłowo wyznaczone i odniesienie się do zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wykładnia przepisów dotyczących wyznaczania miejsc płatnego postoju w strefach płatnego parkowania oraz obowiązków organów w postępowaniu egzekucyjnym w zakresie wykazywania przesłanek do poboru opłat.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku prawidłowego oznakowania miejsc postojowych i interpretacji przepisów ustawy o drogach publicznych w kontekście postępowania egzekucyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy opłata za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania może być pobierana, jeśli miejsce postoju nie jest prawidłowo wyznaczone znakami pionowymi i poziomymi?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, opłata za postój w strefie płatnego parkowania może być pobierana wyłącznie w miejscu do tego prawidłowo wyznaczonym, co wymaga zastosowania odpowiednich znaków pionowych i poziomych zgodnie z przepisami.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na uchwale NSA II GPS 2/17, która precyzuje, że wyznaczenie miejsca płatnego postoju wymaga zarówno znaków pionowych (decydujących o sposobie korzystania z drogi), jak i poziomych. W przypadku zatartego oznakowania poziomego i braku analizy znaków pionowych, nie można uznać miejsca za prawidłowo wyznaczone do poboru opłat.

Czy organ egzekucyjny prawidłowo wykazał, że pojazd skarżącego zaparkował w miejscu wyznaczonym do poboru opłat parkingowych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organy obu instancji nie wykazały w sposób wystarczający, że miejsce postoju skarżącego było prawidłowo wyznaczone do poboru opłat, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że dokumentacja fotograficzna przedstawiała zatarte oznakowanie poziome, a organy nie odniosły się do kwestii prawidłowości oznakowania pionowego, które ma decydujące znaczenie. Brak wykazania prawidłowego wyznaczenia miejsca postoju uniemożliwia obciążenie skarżącego opłatą.

Czy w sytuacji, gdy skarżący podnosi zarzut błędu co do osoby zobowiązanego na podstawie analizy dokumentacji fotograficznej, organ odwoławczy powinien się do niego szczegółowo odnieść?

Odpowiedź sądu

Tak, organ odwoławczy powinien szczegółowo odnieść się do zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego, zwłaszcza gdy jest on oparty na analizie dowodów przedstawionych przez organ pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ odwoławczy jedynie lapidarnie skomentował zarzut dotyczący wyznaczenia miejsc postoju, nie odnosząc się wyczerpująco do argumentacji skarżącego, w tym do kwestii błędu co do osoby zobowiązanego, co narusza zasadę przekonywania.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 31 stycznia 2025 r. nr SKO.FE/41.4/128/2024/22095.

Przepisy (16)

Główne

u.p.e.a. art. 33 § § 2 pkt 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest nieistnienie obowiązku.

u.p.e.a. art. 33 § § 2 pkt 3

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Zarzut może wskazywać na błąd co do zobowiązanego.

u.d.p. art. 13 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o drogach publicznych

Korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania.

u.d.p. art. 13b § ust. 1

Ustawa o drogach publicznych

Opłatę za postój pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania pobiera się w wyznaczonym miejscu.

u.d.p. art. 13b § ust. 6 pkt 1

Ustawa o drogach publicznych

Organ właściwy do zarządzania ruchem wyznacza w strefie płatnego parkowania miejsca przeznaczone na postój pojazdów.

p.p.s.a. art. 3 § § 1 i § 2 pkt 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kontroli sądu administracyjnego nad postanowieniami organów.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ odwoławczy utrzymuje w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

p.p.s.a. art. 119 § pkt 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Możliwość rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Orzekanie o kosztach postępowania.

p.p.s.a. art. 205 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

p.p.s.a. art. 269 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Moc wiążąca uchwał NSA.

u.s.k.o. art. 1

Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych art. 1

Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie znaków i sygnałów drogowych art. 58 § § 4

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach

Argumenty

Skuteczne argumenty

Miejsce postoju nie było prawidłowo wyznaczone zgodnie z przepisami prawa i orzecznictwem NSA (brak wystarczającego oznakowania pionowego i poziomego). • Organy nie wykazały w sposób wystarczający, że skarżący zaparkował w miejscu, gdzie obowiązywała opłata parkingowa.

Odrzucone argumenty

Argumentacja organów obu instancji oparta na założeniu, że samo zaparkowanie w strefie płatnego parkowania rodzi obowiązek opłaty, bez konieczności wykazania prawidłowego wyznaczenia miejsca postoju. • Uznanie przez organy, że istniejące oznakowanie (mimo zatarcia) było wystarczające.

Godne uwagi sformułowania

nie można pobierać opłaty za ten postój. • nie można uznać, że miejsce zostało w ten sposób wyznaczone, nawet wówczas, gdy jest to skutek zimowych warunków atmosferycznych. • Ustalenia dotyczące znaków pionowych, którym zgodnie z uchwałą należałoby przypisać rolę decydującą w wyznaczeniu miejsca płatnego postoju, całkowicie natomiast pominięto.

Skład orzekający

Anna Tyszkiewicz-Ziętek

przewodniczący sprawozdawca

Agata Ćwik-Bury

sędzia

Monika Krywow-Milczarek

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących wyznaczania miejsc płatnego postoju w strefach płatnego parkowania oraz obowiązków organów w postępowaniu egzekucyjnym w zakresie wykazywania przesłanek do poboru opłat."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku prawidłowego oznakowania miejsc postojowych i interpretacji przepisów ustawy o drogach publicznych w kontekście postępowania egzekucyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne stosowanie przepisów dotyczących oznakowania drogowego i jak sądy administracyjne egzekwują te zasady, nawet w sprawach dotyczących pozornie rutynowych opłat parkingowych. Podkreśla znaczenie prawidłowego wyznaczenia miejsc postoju.

Czy zaparkowałeś w złym miejscu? Sąd wyjaśnia, kiedy opłata parkingowa jest w ogóle należna.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Cytowane w odpowiedziach

Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst