I PZ 56/97Dopuszczalność kasacji wynagrodzenie majątkowe

Sprawa dotyczyła zażalenia powoda Franciszka G. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 2 września 1997 r., którym odrzucono jego kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 19 czerwca 1997 r. Wyrok ten z kolei oddalał apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 19 lutego 1997 r., który oddalił powództwo o zasądzenie kwoty 616,82 zł z tytułu wynagrodzenia prowizyjnego od Elektrotechnicznej Spółdzielni Inwalidów "E." w Z.Ś. Sąd Wojewódzki odrzucił kasację, powołując się na art. 393 pkt 1 KPC, który wyłącza dopuszczalność kasacji w sprawach o świadczenia, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 5000 zł (lub 10000 zł w sprawach gospodarczych). Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów KPC, twierdząc, że sprawa ma charakter niemajątkowy, chroniący prawo do wypłaty wynagrodzenia prowizyjnego, co czyniłoby kasację dopuszczalną niezależnie od wartości przedmiotu sporu. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił zażalenie, uznając argumenty powoda za oczywiście bezzasadne. Sąd Najwyższy podkreślił, że żądanie zasądzenia wynagrodzenia za pracę jest sprawą o świadczenie majątkowe, stanowiące ekwiwalent za pracę wykonaną. Nie można tego roszczenia traktować jako ochrony niemajątkowego prawa do wypłaty wynagrodzenia w rozumieniu art. 17 pkt 1 KPC. Zobowiązanie pracodawcy do wypłaty wynagrodzenia ma jednoznacznie majątkowy charakter. W związku z tym, że powód dochodził zasądzenia określonej kwoty pieniężnej, domagał się ochrony dobra majątkowego, a kasacja w takiej sprawie jest wyłączona na podstawie art. 393 pkt 1 KPC. Sąd Najwyższy zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 75 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający