I PKN 77/96Pracownik spółka cywilna sygnatura akt sprawy

Sprawa dotyczyła pracownika, który dochodził odszkodowania od Prywatnego Przedsiębiorstwa Wydawniczo-Poligraficznego "P." SC w W. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy dla Warszawy Pragi wydał wyrok, w którym ustalił, że umowa o pracę uległa rozwiązaniu z dniem 13 października 1993 r. przez zakład pracy bez wypowiedzenia w trybie art. 52 § 1 KP, zasądzając jednocześnie od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.200 zł tytułem odszkodowania. Wyrok ten został zaskarżony kasacją przez Ministra Sprawiedliwości, który zarzucił rażące naruszenie przepisów Kodeksu Postępowania Cywilnego, w tym art. 194 w związku z art. 477 KPC. Kluczowym zarzutem było to, że powód wskazał jako stronę pozwaną jedynie spółkę cywilną, a nie wszystkich jej wspólników, co jest konieczne dla uzyskania tytułu egzekucyjnego nadającego się do egzekucji ze wspólnego majątku wspólników (art. 778 KPC w zw. z art. 864 KC). Sąd Najwyższy uznał zarzuty kasacji za uzasadnione. Podkreślił, że spółka cywilna może być zakładem pracy, ale za jej zobowiązania odpowiadają solidarnie wspólnicy. W związku z tym, pracownik dochodzący roszczeń od takiej spółki powinien w pozwie wskazać wszystkich wspólników, a jeśli tego nie uczyni, sąd pierwszej instancji powinien wezwać ich z urzędu do udziału w sprawie. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność wyjaśnienia statusu prawnego pracodawcy i prawidłowego oznaczenia stron postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający