Orzeczenie · 2024-03-22

I KA 19/23

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2024-03-22
SNKarnezbrodnie przeciwko ludzkościWysokanajwyższy
stan wojennyprześladowania politycznefunkcjonariusze państwa komunistycznegoodpowiedzialność karnasąd najwyższyinstytut pamięci narodowejprawo karnehistoria Polski

Sąd Najwyższy rozpoznał apelację prokuratora IPN wniesioną od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie, który uniewinnił J. C. i J. S. od zarzutów popełnienia zbrodni komunistycznych, polegających na przekroczeniu uprawnień i bezprawnym pozbawieniu wolności osób w okresie stanu wojennego. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że działania oskarżonych wyczerpywały znamiona zbrodni. Sąd Najwyższy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że ocena działań oskarżonych, funkcjonariuszy państwa komunistycznego, powinna być dokonana w kontekście realiów prawnych i politycznych z 1982 roku, a nie z perspektywy obecnej wiedzy historycznej. Sąd wskazał, że prokurator nie wykazał w sposób wystarczający winy oskarżonych, zwłaszcza w zakresie strony podmiotowej czynów, czyli utożsamiania się z represyjnym systemem politycznym. W przypadku J. S., sąd pierwszej instancji oparł się na jego wyjaśnieniach, że nie zgadzał się z decyzją o aresztowaniu, a brak zdania odrębnego nie przesądzał o jego akceptacji. W przypadku J. C., sąd uznał, że działał on w oparciu o obowiązujące przepisy, a jego przełożony podjął kluczowe decyzje w sprawie. Sąd Najwyższy podkreślił, że dla skazania konieczne jest udowodnienie winy ponad wszelką wątpliwość, a ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu. Wobec braku takich dowodów, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy państwa komunistycznego za działania w okresie stanu wojennego, ocena dowodów w sprawach historycznych, znaczenie strony podmiotowej czynu.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego kontekstu historycznego i prawnego okresu stanu wojennego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy działania funkcjonariuszy państwa komunistycznego polegające na wydaniu postanowień o tymczasowym aresztowaniu w okresie stanu wojennego, w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy, mogą być uznane za zbrodnię komunistyczną lub zbrodnię przeciwko ludzkości, jeśli materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia popełnienia zarzucanego czynu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli nie można udowodnić winy sprawcy, w szczególności jego utożsamiania się z represyjnym systemem politycznym i świadomego działania na szkodę jednostki z pobudek politycznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że ocena działań powinna być dokonana w realiach historycznych, a prokurator nie wykazał strony podmiotowej czynu, czyli świadomego działania z intencją represjonowania motywowanego politycznie. Brak wystarczających dowodów winy ponad wszelką wątpliwość.

Czy brak zgłoszenia zdania odrębnego przez sędziego w składzie orzekającym, który nie zgadzał się z decyzją, przesądza o jego akceptacji tej decyzji i odpowiedzialności karnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, brak pisemnego zaznaczenia zdania odrębnego nie obala domniemania, jak głosował sędzia, zwłaszcza gdy narada i głosowanie były objęte klauzulą tajności, a zgłoszenie zdania odrębnego jest prawem, nie obowiązkiem.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zgłoszenie zdania odrębnego jest prawem sędziego, a nie obowiązkiem. Brak takiego zaznaczenia nie oznacza automatycznie akceptacji decyzji, zwłaszcza gdy sędzia kwestionował ją w innych sprawach lub gdy narada była tajna. Ocena powinna uwzględniać całokształt okoliczności.

Czy ocena działań funkcjonariuszy państwa komunistycznego z okresu stanu wojennego powinna być dokonywana z perspektywy obecnej wiedzy historycznej, czy też z uwzględnieniem realiów prawnych i politycznych z tamtego okresu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Ocena powinna być dokonana z uwzględnieniem ówczesnych realiów, a nie wiedzy historycznej uzyskanej po znacznym upływie czasu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że wymaganie od oskarżonego w 1982 roku przeprowadzenia procesu myślowego opartego na obecnej wiedzy historycznej jest niedopuszczalne. Należy brać pod uwagę ówczesne realia, a nie późniejsze spojrzenie historyczne.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.
Strona wygrywająca
Oskarżeni J. C. i J. S.

Strony

NazwaTypRola
J. C.osoba_fizycznaoskarżony
J. S.osoba_fizycznaoskarżony
Prokurator IPN Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemuorgan_państwowyapelujący
Z. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
P. Z.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. W.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (17)

Główne

k.k. art. 165 § § 2

Kodeks karny

Dotyczy popełnienia przestępstwa z art. 165 § 2 k.k. z 1969 r. w związku z ustawą o IPN.

ustawa o IPN art. 2 § ust. 1

Ustawa o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

Definicja zbrodni komunistycznej.

ustawa o IPN art. 3

Ustawa o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

Definicja zbrodni przeciwko ludzkości.

Pomocnicze

dekret o stanie wojennym art. 48 § ust. 2 w zb. z ust. 3

Dekret o stanie wojennym

Czyn, o który podejrzewano pokrzywdzonych.

k.k. art. 276 § § 1

Kodeks karny

Czyn, o który podejrzewano pokrzywdzonych.

k.p.k. art. 414 § § 1 zd. 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa prawna uniewinnienia przez sąd pierwszej instancji.

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa prawna uniewinnienia przez sąd pierwszej instancji.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zarzutu apelacji prokuratora (błąd w ustaleniach faktycznych).

k.p.k. art. 99a § § 1

Kodeks postępowania karnego

Możliwość odstąpienia od sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku na formularzu.

k.p.k. art. 457 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Wymogi uzasadnienia wyroku odwoławczego.

k.p.k. art. 6 § ust. 1

Kodeks postępowania karnego

Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności - prawo do rzetelnego procesu.

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Domniemanie na korzyść oskarżonego.

dekret o postępowaniach szczególnych art. 8 § ust. 1

Dekret o postępowaniach szczególnych w sprawach o przestępstwa i wykroczenia w czasie obowiązywania stanu wojennego

Podstawa do stosowania środków zapobiegawczych.

k.k. art. 189

Kodeks karny

Przestępstwo pozbawienia wolności.

k.p.k. art. 437 § § 2 zdanie drugie

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

k.p.k. art. 454 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego po raz pierwszy w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania odwoławczego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ocena działań oskarżonych powinna być dokonana w realiach historycznych z 1982 roku, a nie z perspektywy obecnej wiedzy. • Brak wystarczających dowodów winy, zwłaszcza w zakresie strony podmiotowej czynów. • Brak dowodów na świadome utożsamianie się oskarżonych z represyjnym systemem politycznym. • Brak obowiązku zgłaszania zdania odrębnego przez sędziego. • Działania oskarżonych były zgodne z obowiązującymi wówczas przepisami proceduralnymi.

Odrzucone argumenty

Zarzut prokuratora o błędnych ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji. • Twierdzenie, że działania oskarżonych wyczerpują znamiona zbrodni komunistycznej lub przeciwko ludzkości.

Godne uwagi sformułowania

ocena powinna być dokonana w oparciu o ówczesne realia, a nie wiedzę historyczną, którą społeczeństwo uzyskało po tak znacznym upływie czasu • dla skazania nie wystarczy uznanie przez Sąd prawdopodobieństwa, gdyż dowody zebrane w sprawie muszą mieć tak wysoką siłę przekonywania, że zlikwidują wszelkie racjonalne wątpliwości • ciężar dowodu, że oskarżeni dokonali zarzuconych im czynów spoczywał na oskarżycielu • nie można uznać jako okoliczności ekskulpujących od ponoszenia odpowiedzialności karnej za utrzymanie stanu pozbawienia wolności

Skład orzekający

Marek Pietruszyński

przewodniczący

Tomasz Artymiuk

sprawozdawca

Małgorzata Wąsek-Wiaderek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy państwa komunistycznego za działania w okresie stanu wojennego, ocena dowodów w sprawach historycznych, znaczenie strony podmiotowej czynu."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego kontekstu historycznego i prawnego okresu stanu wojennego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy oceny działań funkcjonariuszy państwa komunistycznego w okresie stanu wojennego i ich odpowiedzialności za zbrodnie komunistyczne, co jest ważnym tematem historycznym i prawnym.

Czy sędzia z PRL-u może być skazany za zbrodnie komunistyczne? Sąd Najwyższy analizuje realia stanu wojennego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst