Orzeczenie · 2013-04-30

I ACa 1381/12

Sąd
Sąd Apelacyjny w Łodzi
Miejsce
Łódź
Data
2013-04-30
SAOSinneodpowiedzialność deliktowaWysokaapelacyjny
więziennictwowarunki bytoweprzeludnienie celdobra osobistezadośćuczynienieodpowiedzialność Skarbu Państwahumanitarne traktowaniegodnośćprawo karne wykonawcze

Powód R.K. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w Ł., domagając się 150.000 zł zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, wynikające z osadzenia go w przeludnionych, nieodpowiednio wentylowanych celach, pozbawionych oddzielonego kącika sanitarnego, w okresie od marca 2006 r. do lipca 2009 r. Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem z dnia 16 września 2011 r. oddalił powództwo, uznając część roszczenia za przedawnioną (na podstawie art. 442¹ § 1 k.c.) i stwierdzając brak podstaw do przyjęcia, że dobra osobiste powoda zostały naruszone. Sąd Okręgowy argumentował, że przeludnienie cel miało zasięg ogólnokrajowy, nie było nacechowane złą wolą, a przepisy kkw dopuszczały ograniczenia powierzchni w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Sąd Apelacyjny w Łodzi, rozpoznając apelację powoda, zmienił zaskarżony wyrok. Uzasadnił, że długotrwały pobyt (ok. 18 miesięcy w okresie nieprzedawnionym) w celach, gdzie przebywało do 16 skazanych na powierzchni ok. 33-34 m², znacznie przekraczał dopuszczalną normę i uzasadnione cierpienia związane z odbywaniem kary. Sąd Apelacyjny uznał, że takie warunki, pogłębione przez zły stan pomieszczeń i niewystarczającą wentylację, naruszyły dobra osobiste powoda, w tym prawo do godnego odbywania kary. Zasądził zadośćuczynienie w kwocie 4.000 zł z ustawowymi odsetkami, uznając, że odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 k.c. opiera się na przesłance bezprawności. Apelacja została oddalona w pozostałej części, a powód nie został obciążony kosztami postępowania ze względu na jego trudną sytuację materialną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie odpowiedzialności Skarbu Państwa za naruszenie dóbr osobistych skazanych w wyniku przeludnienia cel i złych warunków bytowych w zakładach karnych, nawet przy braku winy i ogólnokrajowym problemie.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji długotrwałego przebywania w przeludnionych celach, a nie incydentalnych niedogodności. Wartość zadośćuczynienia jest ustalana indywidualnie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy długotrwałe osadzenie w przeludnionej celi zakładu karnego, nawet jeśli nie było nacechowane złą wolą i wynikało z ogólnej sytuacji więziennictwa, stanowi naruszenie dóbr osobistych skazanego (godności i prawa do humanitarnego traktowania)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, długotrwały pobyt w przeludnionej celi, która nie spełnia podstawowych standardów sanitarnych i bytowych, może stanowić naruszenie dóbr osobistych skazanego, uzasadniające zasądzenie zadośćuczynienia.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że okres około 18 miesięcy przebywania w celach 11-osobowych, w których znajdowało się do 16 skazanych, przy znacznym ograniczeniu przestrzeni życiowej, braku wystarczającego miejsca na sprzęt kwaterunkowy, niewystarczającej wentylacji oraz złym stanie technicznym pomieszczeń, przekracza zakres cierpień uzasadnionych odbywaniem kary pozbawienia wolności i narusza godność skazanego.

Czy odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 k.c. za naruszenie dóbr osobistych przez osadzenie w przeludnionej celi zależy od winy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 k.c. za krzywdę wyrządzoną osadzeniem w celach przeludnionych nie zależy od winy, lecz opiera się na przesłance bezprawności, zgodnie z konstytucyjną zasadą odpowiedzialności władzy publicznej.

Uzasadnienie

Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego, wskazując, że szkoda pozostająca w normalnym związku przyczynowym z wykonywaniem władzy publicznej jest oparta na przesłance bezprawności, a utrzymanie czynnika winy naruszałoby konstytucyjną zasadę odpowiedzialności państwa.

Czy roszczenie o zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych, wynikające z czynu niedozwolonego, przedawnia się z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie zobowiązanej do jej naprawienia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgodnie z art. 442¹ § 1 k.c.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy przyjął, że przedmiotem rozpoznania może być jedynie okres od dnia 5 stycznia 2008 r. do dnia 23 lipca 2009 r., ponieważ pozew wpłynął 5 stycznia 2011 r., a roszczenia z czynów niedozwolonych przedawniają się z upływem 3 lat od dowiedzenia się o szkodzie i zobowiązanym.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku i częściowe uwzględnienie powództwa
Strona wygrywająca
R. K.

Strony

NazwaTypRola
R. K.osoba_fizycznapowód
Skarb Państwa - Zakład Karny w Ł.organ_państwowypozwany

Przepisy (14)

Główne

k.c. art. 448

Kodeks cywilny

Podstawa do zasądzenia zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych.

k.c. art. 442¹ § § 1

Kodeks cywilny

Termin przedawnienia roszczeń z czynów niedozwolonych.

k.p.c. art. 386 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do zmiany zaskarżonego wyroku.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do oddalenia apelacji w pozostałej części.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do nieobciążania strony kosztami procesu.

k.k.w. art. 248 § § 1

Kodeks karny wykonawczy

Dopuszczalność ograniczenia powierzchni celi na jednego osadzonego w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

Pomocnicze

k.c. art. 23

Kodeks cywilny

Ochrona dóbr osobistych.

k.c. art. 24 § § 1

Kodeks cywilny

Środki ochrony dóbr osobistych.

k.p.c. art. 233

Kodeks postępowania cywilnego

Zarzut naruszenia przez dowolną ocenę materiału dowodowego.

k.p.c. art. 328

Kodeks postępowania cywilnego

Zarzut naruszenia przez niewłaściwe przyjęcie stanu faktycznego.

k.p.c. art. 217 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Zarzut nieuwzględnienia wniosku dowodowego.

k.p.c. art. 381

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość pominięcia wniosku dowodowego w postępowaniu apelacyjnym.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 19

Podstawa do zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 20

Podstawa do zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Długotrwały pobyt w przeludnionej celi, która nie spełnia podstawowych standardów sanitarnych i bytowych, narusza dobra osobiste skazanego (godność, prawo do humanitarnego traktowania). • Odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 k.c. opiera się na bezprawności, a nie winie. • Naruszenie dóbr osobistych nastąpiło w okresie nieprzedawnionym.

Odrzucone argumenty

Roszczenie w części dotyczącej okresu sprzed 5 stycznia 2008 r. jest przedawnione. • Przeludnienie cel i złe warunki bytowe nie stanowiły naruszenia dóbr osobistych, gdyż nie były nacechowane złą wolą i wynikały z ogólnej sytuacji więziennictwa. • Strona pozwana dopełniła warunków art. 248 § 1 kkw, ograniczając powierzchnię jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach i na czas określony. • Wniosek dowodowy o przesłuchanie wychowawców w apelacji był spóźniony i nieuzasadniony.

Godne uwagi sformułowania

zakres dolegliwości osadzonych w takiej celi znacznie przekraczał zakres ograniczeń i cierpień uzasadnionych odbywaniem kary pozbawienia wolności • nie sposób przyjąć, by na powierzchni 33,3 m² [...] lub 34,5 m² [...], w znacznym stopniu ograniczonej rozstawionymi łóżkami, można było zgromadzić sprzęt kwaterunkowy [...] pozostawiając im jeszcze przestrzeń do przemieszczania się • już samo nadmierne zagęszczenie celi może być kwalifikowane jako traktowanie niehumanitarne • prawo zaś do godnego odbywania kary pozbawienia wolności niewątpliwie należy zaliczyć do katalogu dóbr osobistych podlegających ochronie • odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 kc za krzywdę wyrządzoną osadzeniem w celach przeludnionych, nie zależy od winy.

Skład orzekający

Lilla Mateuszczyk

przewodniczący-sprawozdawca

Bożena Błaszczyk

sędzia

Krystyna Golinowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odpowiedzialności Skarbu Państwa za naruszenie dóbr osobistych skazanych w wyniku przeludnienia cel i złych warunków bytowych w zakładach karnych, nawet przy braku winy i ogólnokrajowym problemie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji długotrwałego przebywania w przeludnionych celach, a nie incydentalnych niedogodności. Wartość zadośćuczynienia jest ustalana indywidualnie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych praw człowieka w warunkach izolacji więziennej, co jest tematem budzącym zainteresowanie społeczne i prawnicze. Pokazuje, jak sądy interpretują granice humanitarnego traktowania.

Czy przeludniona cela więzienna to zawsze naruszenie godności? Sąd Apelacyjny przyznaje zadośćuczynienie.

Dane finansowe

WPS: 150 000 PLN

zadośćuczynienie: 4000 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst