Art. 258 odwołuje się do:
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o tymczasowym aresztowaniu oskarżonego, uznając, że wysoka kara orzeczona w pierwszej instancji oraz potencjalne ryzyko destabilizacji postępowania uzasadniają środek izolacyjny, mimo trudnej sytuacji rodzinnej.
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku do rozpoznania, uznając ją za niezasadną.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na postanowienie referendarza sądowego, uznając, że postanowienie WSA wydane w przedmiocie prawa pomocy jest niezaskarżalne.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie na odmowę przyznania prawa pomocy, potwierdzając brak możliwości zaskarżenia takiego postanowienia.
Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanej od wyroku Sądu Apelacyjnego, uznając ją za oczywiście bezzasadną.
Sąd Najwyższy zasądził zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego na rzecz uniewinnionego oskarżonego w postępowaniu kasacyjnym.
Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora od wyroku uniewinniającego oskarżonego od zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego K.S., uznając za bezzasadne zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie przyznające prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, uznając je za niedopuszczalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę z powodu braków formalnych i odmówił przyznania prawa pomocy, uznając skargę za oczywiście bezzasadną.
Potrzebujesz pogłębionej analizy orzecznictwa do art. 258 ?
Wypróbuj Lexedit Research