Art. 29 KonstytucjiKonstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Stowarzyszenia na uchwałę Rady Gminy dotyczącą wyboru Przewodniczącego, uznając brak interesu prawnego skarżącego.

Sąd Najwyższy podjął zawieszone postępowanie dotyczące oceny niezawisłości sędziego, zobowiązując Pierwszego Prezesa SN do ukształtowania składu orzekającego zgodnie z wymogami prawa UE.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Jaworze dotyczącą rozpatrzenia skargi na działania Burmistrza, uznając sprawę za niedopuszczalną do kognicji sądu administracyjnego.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia dotyczącego protestu wyborczego, uznając go za nieuzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził nieważność części uchwały Rady Miejskiej w Ćmielowie dotyczącej wejścia w życie przepisów o zaliczeniu dróg do kategorii gminnych z powodu wewnętrznej sprzeczności i naruszenia zasad demokratycznego państwa prawnego.

WSA w Warszawie odrzucił skargę na pismo Prezesa Rady Ministrów odmawiające rozstrzygnięcia sporu o właściwość, uznając je za akt wewnętrzny administracji niepodlegający kontroli sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Obornikach dotyczącej programu współpracy z organizacjami pozarządowymi z powodu istotnego naruszenia prawa polegającego na nieprecyzyjnym określeniu zakresu przedmiotowego programu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę współwłaściciela nieruchomości na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uznając, że do jej wniesienia wymagana jest zgoda wszystkich współwłaścicieli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy, zobowiązując organ do wydania aktu w terminie 60 dni, ale oddalił żądanie stwierdzenia rażącego naruszenia prawa i przyznania sumy pieniężnej.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku w części dotyczącej kosztów i odmówił przyjęcia jej do rozpoznania w pozostałej części, uznając ją za oczywiście bezzasadną.