Art. 119 KKKodeks karny

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w części dotyczącej kary i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy wyłączył sędziego I.Z. od rozpoznania sprawy karnej IV KK 330/25 na wniosek skazanego.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu wniesionej kasacji Prokuratora Generalnego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego B.J. jako oczywiście bezzasadną, utrzymując w mocy wyrok sądu apelacyjnego.

Sąd Najwyższy pozostawił kasację Prokuratora Rejonowego bez rozpoznania z powodu niedopuszczalności opartej na przepisach Kodeksu postępowania karnego, podczas gdy sprawa toczyła się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w Płocku w części dotyczącej wykroczeń z art. 119 § 1 k.w. z powodu przedawnienia karalności.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, kwalifikując czyn jako wykroczenie i umarzając postępowanie w części z powodu powagi rzeczy osądzonej i przedawnienia.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej wykroczenia, które uległo przedawnieniu, umarzając postępowanie w tym zakresie.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego, uznając, że postępowanie nakazowe było niedopuszczalne ze względu na wątpliwości co do stanu faktycznego i możliwość orzeczenia kary aresztu.

Sąd Okręgowy zmienił kwalifikację czynu z kradzieży z użyciem przemocy (art. 281 kk) na wykroczenie (art. 119 kw) z powodu braku dowodów na użycie przemocy i niskiej wartości skradzionego mienia, a następnie umorzył postępowanie z powodu przedawnienia.