V KK 290/26Uchylenie wyroku nakazowego kara ponowne rozpoznanie 4

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść ukaranego P.O. od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi. Sąd Rejonowy uznał obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i wymierzył mu karę grzywny w wysokości "50 (pięciuset) złotych", orzekając jednocześnie o kosztach sądowych. Wyrok ten uprawomocnił się. Prokurator Generalny zaskarżył wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.w. Głównym zarzutem była niejednoznaczność zapisu wysokości kary grzywny, gdzie rozbieżność między zapisem cyfrowym a słownym uniemożliwiała wykonanie orzeczenia. Sąd Najwyższy podzielił argumentację kasacji, stwierdzając, że taka forma określenia kary narusza wymóg zrozumiałości i jednoznaczności wyroku nakazowego oraz powoduje wewnętrzną sprzeczność. Podkreślono, że nie można tego traktować jako omyłki pisarskiej w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.k., gdyż przepis art. 119 § 1 k.w. przewiduje karę aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny, a grzywna może być wymierzona w szerokim zakresie (od 20 do 5000 zł). W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność prawidłowego ukształtowania orzeczenia w tym zakresie. Sąd Najwyższy zaznaczył również, że nie ma ustawowego obowiązku opisywania cyfr słownie, a określenie kary i kwot pieniężnych jedynie w formie cyfrowej jest zalecane w orzecznictwie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający