XI KA 383/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M.W., skazanego przez Sąd Rejonowy za spowodowanie śmiertelnego wypadku drogowego z art. 177 § 2 k.k. Oskarżony został uznany winnym umyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez przekroczenie dopuszczalnej prędkości o około 25 km/h, co przyczyniło się do zderzenia z nietrzeźwym pieszym, który zmarł w wyniku odniesionych obrażeń. Obrońca zarzucał sądowi pierwszej instancji błędy w ocenie materiału dowodowego, w szczególności opinii biegłego, oraz naruszenie zasady in dubio pro reo. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że opinia biegłego była jasna, pełna i spójna, a sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy. Sąd odwoławczy stwierdził, że oskarżony jechał ze znaczną nadwyżką prędkości, co pozbawiło go możliwości uniknięcia zderzenia, mimo że pieszy również przyczynił się do zaistnienia sytuacji zagrożenia. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania i zasady in dubio pro reo, uznając je za chybione. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok i zasądzono od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja odpowiedzialności kierowcy za spowodowanie wypadku drogowego, gdy pieszy również naruszył zasady ruchu, a także ocena dowodu z opinii biegłego w kontekście zarzutów obrony.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i opinii biegłego; zasady ogólne dotyczące odpowiedzialności za wypadki drogowe.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przekroczenie dopuszczalnej prędkości przez kierowcę, który zderzył się z nietrzeźwym pieszym, stanowi podstawę do skazania za spowodowanie wypadku ze skutkiem śmiertelnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kierowca ponosi odpowiedzialność za spowodowanie wypadku, jeśli jego nadmierna prędkość przyczyniła się do skutku, nawet jeśli pieszy również naruszył zasady ruchu drogowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nadmierna prędkość oskarżonego o ok. 25 km/h była istotnym czynnikiem przyczyniającym się do wypadku, pozbawiając go możliwości uniknięcia zderzenia z pieszym, mimo że pieszy był nietrzeźwy i znajdował się w stanie bezpośrednio przed przejściem dla pieszych.
Czy opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych, która uwzględnia różne parametry i założenia, może stanowić podstawę do skazania, nawet jeśli obrona sugeruje inne, korzystniejsze dla oskarżonego interpretacje?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli opinia jest jasna, spójna i oparta na wiedzy fachowej, a sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, nawet jeśli obrona przedstawia alternatywną interpretację.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał opinię biegłego za prawidłową i nie znalazł podstaw do jej kwestionowania. Wskazał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody, a zarzuty obrony miały charakter polemiczny i nie podważały ustaleń faktycznych.
Czy w sytuacji, gdy istnieją wątpliwości co do możliwości uniknięcia wypadku przez kierowcę, należy stosować zasadę in dubio pro reo na korzyść oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zasada in dubio pro reo ma zastosowanie tylko do nie dających się usunąć wątpliwości. W tej sprawie sąd uznał, że wątpliwości co do możliwości uniknięcia wypadku przez oskarżonego przy prędkości 50 km/h nie były nie dające się usunąć, a opinia biegłego jednoznacznie wskazywała na możliwość uniknięcia zdarzenia przy tej prędkości.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że nie istniały nie dające się usunąć wątpliwości, które wymagałyby zastosowania zasady in dubio pro reo, ponieważ opinia biegłego była jasna co do możliwości uniknięcia wypadku przez oskarżonego przy dozwolonej prędkości.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. M. | osoba_fizyczna | ofiara |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | koszty sądowe |
| oskarżycielka posiłkowa | inne | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (23)
Główne
k.k. art. 177 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 69 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 71 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 444
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt. 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
u.o.o.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.p.k. art. 438 § kpt. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
p.r.d. art. 3
Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. - Prawo o ruchu drogowym
Kierujący zbliżając się do przejścia dla pieszych lub je przekraczając, zobowiązany jest do zachowania "szczególnej ostrożności".
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nadmierna prędkość oskarżonego przyczyniła się do wypadku. • Opinia biegłego była prawidłowa i stanowiła podstawę do skazania. • Nie istniały nie dające się usunąć wątpliwości co do winy oskarżonego. • Przejście dla pieszych wymaga zachowania szczególnej ostrożności.
Odrzucone argumenty
Błędna, jednostronna ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Niewłaściwe wykorzystanie opinii biegłego. • Naruszenie zasady in dubio pro reo poprzez przyjęcie niekorzystnych dla oskarżonego parametrów. • Niewyczerpujące uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
apelacja została uznana za oczywiście bezzasadną • przekroczył obowiązującą w miejscu zdarzenia dopuszczalną prędkość 50 km/h o około 25 km/h • pozbawił się możliwości jego uniknięcia • przejście dla pieszych jest strefą zakwalifikowaną jako najbardziej niebezpieczna • kierujący, zbliżając się do tego miejsca lub je przekraczając, zobowiązany jest do bezwzględnego zachowania "szczególnej ostrożności"
Skład orzekający
Włodzimierz Śpiewla
przewodniczący
Elżbieta Kowalska
sędzia
Katarzyna Żmigrodzka
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja odpowiedzialności kierowcy za spowodowanie wypadku drogowego, gdy pieszy również naruszył zasady ruchu, a także ocena dowodu z opinii biegłego w kontekście zarzutów obrony."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i opinii biegłego; zasady ogólne dotyczące odpowiedzialności za wypadki drogowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy tragicznego wypadku drogowego z ofiarą śmiertelną, co zawsze budzi zainteresowanie. Pokazuje złożoność oceny odpowiedzialności, gdy obie strony naruszają przepisy.
“Czy nadmierna prędkość kierowcy zawsze oznacza winę za śmiertelny wypadek, nawet gdy pieszy jest nietrzeźwy?”
Dane finansowe
opłata_sądowa: 520 PLN
zwrot_wydatków: 20 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.