VII SA/Wa 1021/10Nizna podstawa prawna umorzenia postępowania administracyjnego

Sprawa dotyczyła skargi S. B. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) z marca 2010 r., która utrzymała w mocy decyzję z listopada 2009 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany organizacji ruchu. Organ administracji uznał, że zmiana organizacji ruchu jest czynnością organizacyjno-techniczną, a nie sprawą rozstrzyganą decyzją administracyjną. Skarżący domagał się wszczęcia postępowania w sprawie zmiany lokalizacji przejścia dla pieszych i dostępu do swojej restauracji. Po złożeniu wniosku, organ poinformował o nieuwzględnieniu postulatów, a następnie, w odpowiedzi na zażalenie skarżącego na bezczynność, wydał decyzję o umorzeniu postępowania. Skarżący zarzucił organowi absurdalność decyzji i naruszenie przepisów KPA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego z sierpnia 2009 r. powinien być załatwiony zgodnie z art. 241 i 244 § 2 KPA, poprzez zawiadomienie o sposobie załatwienia, a nie w drodze decyzji administracyjnej. Zawiadomienie takie nie podlega zaskarżeniu. Wydanie decyzji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 KPA było bezpodstawne, ponieważ postępowanie w sprawie bezczynności organu, zgodnie z art. 37 KPA, polega na wyznaczeniu dodatkowego terminu, a nie na wydaniu decyzji umarzającej. Sąd uznał, że obie decyzje zostały wydane bez podstawy prawnej, co stanowiło przesłankę do stwierdzenia ich nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 KPA.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający