VII PZ 149/14Zwrot pozwu wartość przedmiotu sporu

Sąd Rejonowy w Pabianicach, w osobie Przewodniczącej IV Wydziału Pracy, zarządził zwrot pozwu wniesionego przez S. R. przeciwko Gimnazjum (...) w P. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Powód, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł pozew 30 października 2014 r. Pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych poprzez wskazanie właściwej wartości przedmiotu sporu w terminie 7 dni. Wezwanie zostało odebrane 5 listopada 2014 r. W dniu 12 listopada 2014 r. pełnomocnik określił wartość przedmiotu sporu na 5322 zł, co zostało uznane za błędne. Sąd wskazał, że wartość przedmiotu sporu w sprawach o roszczenia pracownika dotyczące stosunku pracy, przy umowach na czas nieokreślony, stanowi suma wynagrodzenia za pracę za okres jednego roku (art. 23(1) kpc). Ponieważ pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego, pozew został zwrócony. Pełnomocnik powoda zaskarżył zarządzenie zażaleniem, zarzucając m.in. ogólnikowość wezwania do uzupełnienia braków i błędne jego odczytanie jako wezwania do sprostowania określenia "wartość przelotu sprawy" zamiast wartości przedmiotu sporu. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił zażalenie, powołując się na przepisy k.p.c. dotyczące braków formalnych pism procesowych (art. 130 § 1 i 2, art. 370) oraz wymogów pozwu (art. 187 § 1 pkt 1, art. 19, art. 23(1)). Sąd podkreślił, że roszczenie o przywrócenie do pracy ma charakter majątkowy i wymaga określenia wartości przedmiotu sporu, podobnie jak roszczenie o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Zlicza się wartości obu roszczeń zgodnie z art. 21 kpc. Sąd Okręgowy uznał, że wezwanie do uzupełnienia braków było czytelne i skonkretyzowane, a pełnomocnik nie określił prawidłowo wartości przedmiotu sporu, ograniczając się jedynie do jednego z żądań. Wobec powyższego, zwrot pozwu został uznany za prawidłowy.

Zagadnienia prawne (3)