Orzeczenie · 2015-11-18

VII Ka 713/15

Sąd

Sąd Okręgowy w Olsztynie

Miejsce

Olsztyn

Data

2015-11-18

SAOSKarneprzestępstwa przeciwko czci i nietykalności cielesnejŚredniaokręgowy

zniewagazniesławieniepomówienieobrazakara grzywnyapelacjasąd okręgowysąd rejonowyprawo karne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sąd Okręgowy w Olsztynie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonych A. W. i E. R. od wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku, który skazał ich za przestępstwa zniewagi (art. 216 § 1 kk) i zniesławienia (art. 212 § 1 i 2 kk). Sąd Rejonowy orzekł kary grzywny, nawiązki oraz podanie wyroku do publicznej wiadomości. Sąd Okręgowy, analizując apelację, uznał zarzuty obrońcy za nietrafne co do istoty, potwierdzając prawidłowość ustaleń faktycznych i prawnych Sądu Rejonowego. Niemniej jednak, Sąd Okręgowy dokonał modyfikacji wyroku. Z opisu czynów zarzucanych w punktach II, III, IV i V aktu oskarżenia wyeliminowano stwierdzenie o "rzekomym rozbijaniu rodziny", uznając, że relacje między pokrzywdzoną a mężem jednej z oskarżonych mogły uzasadniać takie przekonanie oskarżonych, mimo że ostateczne przyczyny rozpadu małżeństwa były bardziej złożone. Ponadto, Sąd Okręgowy uznał kary łącznej grzywny za rażąco surowe, biorąc pod uwagę motywację i poczucie krzywdy oskarżonych, i złagodził je. Uchylono również środek karny w postaci podania treści wyroku do publicznej wiadomości, uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 215 kk. Oskarżone zostały zwolnione z kosztów sądowych za obie instancje, a zasądzono od nich na rzecz oskarżycielki prywatnej koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących zniewagi i zniesławienia, ocena dowodów w sprawach karnych, zasady wymiaru kar i kosztów sądowych.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i indywidualnej oceny dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie jako precedensu.

Zagadnienia prawne (4)

Czy stwierdzenie o "rzekomym rozbijaniu rodziny" w kontekście zarzutu zniesławienia jest uzasadnione, biorąc pod uwagę trudności w małżeństwie pokrzywdzonej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy uznał, że wyeliminowanie tego stwierdzenia z opisu czynu jest zasadne, ponieważ relacje pokrzywdzonej z inną osobą mogły uzasadniać przekonanie oskarżonych o rozbijaniu rodziny, nawet jeśli ostateczne przyczyny rozpadu małżeństwa były złożone.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że choć zachowanie oskarżonych było naganne, ich motywacja związana z poczuciem krzywdy i trudną sytuacją rodzinną uzasadniała modyfikację opisu czynu.

Czy kary łącznej grzywny orzeczone przez Sąd Rejonowy są rażąco surowe w kontekście motywacji oskarżonych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy uznał kary za rażąco surowe i złagodził je, biorąc pod uwagę szczególną sytuację motywacyjną oskarżonych, silne emocje i poczucie krzywdy.

Uzasadnienie

Złagodzenie kar grzywny nastąpiło w wyniku oceny, że wymiar pierwotnych kar nie uwzględniał wystarczająco okoliczności emocjonalnych i motywacyjnych po stronie oskarżonych.

Czy w przypadku przestępstw zniewagi i zniesławienia zachodzą przesłanki do podania wyroku do publicznej wiadomości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy uchylił rozstrzygnięcie o podaniu wyroku do publicznej wiadomości, uznając, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 215 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że charakter sprawy i dokonane zmiany w wyroku nie uzasadniają zastosowania środka karnego w postaci podania treści wyroku do publicznej wiadomości.

Czy ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była dowolna i czy doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo?

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy uznał zarzuty obrońcy dotyczące dowolnej oceny dowodów i naruszenia zasady in dubio pro reo za bezzasadne.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy wnikliwie ocenił materiał dowodowy, a wnioskowanie było logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Brak wątpliwości po stronie Sądu Rejonowego wykluczył zastosowanie zasady in dubio pro reo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Zmiana wyroku

Strony

Nazwa	Typ	Rola
A. W.	osoba_fizyczna	oskarżona
E. R.	osoba_fizyczna	oskarżona
E. B.	osoba_fizyczna	oskarżycielka prywatna
Z. W.	osoba_fizyczna	świadek
G. S.	osoba_fizyczna	świadek
J. S.	osoba_fizyczna	świadek

Przepisy (16)

Główne

k.k. art. 216 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 212 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 212 § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 1 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 215

Kodeks karny

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1 pkt.1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Eliminacja stwierdzenia o "rzekomym rozbijaniu rodziny" z opisu czynów. • Łagodzenie kar łącznych grzywny. • Uchylenie rozstrzygnięcia o podaniu wyroku do publicznej wiadomości. • Zwolnienie oskarżonych od kosztów sądowych.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące dowolnej oceny dowodów i naruszenia zasady in dubio pro reo. • Wniosek o uniewinnienie oskarżonych od wszystkich zarzutów. • Wniosek o zasądzenie od oskarżycielki prywatnej na rzecz oskarżonych kosztów procesu.

Godne uwagi sformułowania

z opisu czynów określonych w pkt. II,III,IV,V a/o eliminuje stwierdzenie o „rzekomym rozbijaniu rodziny” • łagodzi kary łączne grzywny orzeczone w pkt. 4 wyroku orzeczone wobec obu oskarżonych do wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych w wysokości 20 (dwudziestu ) zł - w odniesieniu do każdej z nich • uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt.6 • zwalnia obie oskarżone od kosztów sądowych za obie instancje • zasądza od każdej z oskarżonych na rzecz oskarżycielki prywatnej po 1.000zł. tytułem zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym • przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k. • to, że wnioski, do jakich doszedł skarżący różnią się od tych, do jakich doszedł sąd, samo w sobie nie oznacza jeszcze, iż wnioskowanie sądu było dowolne. • Twierdzenia Z. W. stanowiły pełnoprawny materiał dowodowy i tak jak każdy dowód podlegały ocenie Sądu. • sformułowany w wymienionym przepisie nakaz rozstrzygania nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego dotyczy tylko takich wątpliwości, które w sprawie poweźmie sąd rozpoznający sprawę , nie zaś takich, które ma strona.

Skład orzekający

Remigiusz Chmielewski

przewodniczący

Małgorzata Tomkiewicz

sprawozdawca

Dorota Lutostańska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zniewagi i zniesławienia, ocena dowodów w sprawach karnych, zasady wymiaru kar i kosztów sądowych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i indywidualnej oceny dowodów, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie jako precedensu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnych przestępstw przeciwko czci, a jej przebieg pokazuje, jak sąd odwoławczy może modyfikować wyrok pierwszej instancji, biorąc pod uwagę motywację sprawców i łagodząc kary.

“Sąd złagodził kary za znieważenie i zniesławienie: czy emocje i poczucie krzywdy mają znaczenie?”

Dane finansowe

nawiązka: 500 PLN

zwrot wydatków: 300 PLN

zwrot kosztów pełnomocnika: 4000 PLN

zastępstwo procesowe w postępowaniu odwoławczym: 1000 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników