VI SA/Wa 2742/19Uchylenie kary za przekroczenie nacisku osi po wyroku TSUE 2

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi litewskiej spółki U. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD). Spółka domagała się uchylenia ostatecznej decyzji z 2014 r., na mocy której nałożono na nią karę pieniężną w wysokości 2000 zł za brak zezwolenia kategorii VII, co oznaczało przekroczenie dopuszczalnego nacisku osi pojazdu o więcej niż 10% i nie więcej niż 20%. Spółka wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego, powołując się na art. 145 § 1 pkt 5 i 7 KPA oraz art. 145b KPA, a także na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 21 marca 2019 r. w sprawie C-127/17. Wyrok ten stwierdzał, że Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z dyrektyw UE dotyczących maksymalnych dopuszczalnych wymiarów i obciążeń pojazdów, poprzez wymóg posiadania specjalnych zezwoleń na poruszanie się po niektórych drogach publicznych pojazdami, których nacisk pojedynczej osi napędowej wynosi 11,5 t. GITD, mimo wznowienia postępowania, odmówił uchylenia ostatecznej decyzji, argumentując, że polskie przepisy KPA nie przewidują wyroku TSUE jako bezpośredniej podstawy do wznowienia postępowania. Organ podkreślił zasadę trwałości decyzji ostatecznej i wskazał, że żadna z przesłanek wznowienia (art. 145 § 1 pkt 5 i 7, art. 145b KPA) nie została spełniona w sposób umożliwiający uchylenie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał jednak skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że GITD prawidłowo wznowił postępowanie, ale błędnie odmówił uchylenia decyzji. Sąd zinterpretował przesłankę wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 7 KPA (rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd) w sposób rozszerzający, uznając, że wyrok TSUE stwierdzający niezgodność polskiego prawa z prawem UE stanowi takie rozstrzygnięcie. Sąd podkreślił obowiązek państw członkowskich do wykonania wyroków TSUE, wynikający z zasady lojalnej współpracy (art. 4 ust. 3 TFUE) i art. 260 ust. 1 TFUE. Wskazał, że polskie prawo procesowe, w tym instytucja wznowienia postępowania, powinno być interpretowane w sposób umożliwiający skuteczne wykonanie wyroków TSUE, nawet jeśli polskie przepisy KPA nie zawierają wprost takiej podstawy jak art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej. Sąd powołał się na orzecznictwo NSA, które również uchyliło decyzje Inspekcji Transportu Drogowego wydane na podstawie przepisów zakwestionowanych przez TSUE, stosując art. 145 § 1 pkt 7 KPA. W konsekwencji Sąd uchylił zaskarżoną decyzję GITD oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego i zasądził od GITD na rzecz spółki koszty postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający