VI Ka 934/18

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. W., skazanego przez Sąd Rejonowy za pobicie o charakterze chuligańskim (art. 159 k.k. w zb. z art. 160 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.). Obrońca zarzucał sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów postępowania, w tym naruszenie swobodnej oceny dowodów, błędy w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary 2 lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy, analizując materiał dowodowy, stwierdził, że sąd rejonowy popełnił drobny błąd w ustaleniu, kto wyciągnął metalową część kosza na śmieci, jednak podkreślił, że ta okoliczność nie miała wpływu na treść wyroku ani na ocenę winy i kary. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia sądu pierwszej instancji co do inicjującej i agresywnej roli oskarżonego w zdarzeniu, jego aktywnego udziału w pobiciu oraz chuligańskiego charakteru czynu. Sąd odrzucił zarzut dotyczący oceny wyjaśnień oskarżonego co do niepamiętania przebiegu zdarzenia, wskazując, że stan upojenia alkoholowego nie może być okolicznością łagodzącą. Również zarzut dotyczący oceny zeznań świadka M. W. został uznany za niesłuszny, a podjęcie przez oskarżonego pracy i nauki po wydaniu wyroku w pierwszej instancji uznano za próbę poprawy sytuacji procesowej, a nie istotną okoliczność łagodzącą. Sąd Okręgowy uznał, że kara 2 lat pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, winy oskarżonego i uwzględnia cele prewencji, zwłaszcza w kontekście art. 57a § 1 k.k. nakazującego obostrzenie kary za występek o charakterze chuligańskim. W konsekwencji, sąd utrzymał wyrok w mocy, zasądził koszty obrony z urzędu i zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych w II instancji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający