VI Ka 850/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M.S. od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach, który skazał go z art. 208 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, art. 269a § 1 kk, art. 268a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1 kk. Obrońca zarzucał sądowi pierwszej instancji m.in. obrazę prawa procesowego (art. 2 § 2 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk) poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy, po analizie materiału dowodowego, nie podzielił zarzutów obrońcy dotyczących oceny zeznań świadka B.D. oraz braku dowodów DNA. Utrzymał w mocy ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji, uznając, że oskarżony dysponował samochodem z urządzeniem zakłócającym. Sąd Okręgowy dokonał jednak zmian w zaskarżonym wyroku: zmienił kwalifikację prawną czynu poprzez wyeliminowanie § 1 z art. 269a kk (który nie posiada jednostek redakcyjnych w postaci paragrafów) oraz uchylił orzeczenie o karze grzywny oparte na art. 33 § 2 kk, uznając, że nie wykazano celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Na podstawie art. 71 § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda. W pozostałej części wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżony został obciążony kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących zakłócania pracy sieci teleinformatycznej, oceny dowodów w sprawach karnych, stosowania art. 33 § 2 kk oraz art. 71 § 1 kk.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów prawa telekomunikacyjnego oraz kodeksu karnego.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zeznania świadka skonfliktowanego z oskarżonym mogą stanowić podstawę skazania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli znajdują potwierdzenie w innych dowodach, nawet fragmentaryczne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zeznania świadka B.D. były wiarygodne, ponieważ okoliczność dysponowania przez oskarżonego samochodem świadka, w którym znaleziono urządzenie zakłócające, została potwierdzona innymi dowodami.
Czy brak śladów DNA oskarżonego w samochodzie wyklucza jego sprawstwo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli inne dowody wskazują na jego sprawstwo, a brak śladów DNA można wytłumaczyć innymi okolicznościami.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak śladów DNA nie przesądza o niewinności, zwłaszcza gdy zabezpieczone ślady biologiczne nie należały do żadnego człowieka, a samochód był zamknięty i dostęp do niego miał oskarżony.
Czy brak bezpośredniej konkurencji między przedsiębiorcami uzasadnia brak motywu do zakłócania sieci?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, motywem może być planowane rozszerzenie działalności lub zakłócanie działalności podmiotu działającego na terenie oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że oskarżony mógł planować rozszerzenie działalności na teren pokrzywdzonego, a także jeden z pokrzywdzonych działał na terenie oskarżonego, co stanowiło motyw.
Czy kara grzywny może być orzeczona obok kary pozbawienia wolności na podstawie art. 33 § 2 kk, jeśli nie wykazano celu osiągnięcia korzyści majątkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepis ten nie ma zastosowania, jeśli z opisu czynu nie wynika cel osiągnięcia korzyści majątkowej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uchylił orzeczenie o grzywnie oparte na art. 33 § 2 kk, ponieważ sąd pierwszej instancji nie wykazał w opisie czynu celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez oskarżonego, co jest warunkiem zastosowania tego przepisu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (14)
Główne
u.p.t. art. 208 § 1
Ustawa prawo telekomunikacyjne
k.k. art. 269a
Kodeks karny
k.k. art. 268a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 71 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 18 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 437
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 2 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędna kwalifikacja prawna czynu przez sąd pierwszej instancji (art. 269a § 1 kk). • Niewłaściwa podstawa prawna wymiaru kary grzywny (art. 33 § 2 kk) z uwagi na niewykazanie celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Odrzucone argumenty
Obraza prawa procesowego (art. 2 § 2 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk) przez niezastosowanie zasady swobodnej oceny dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony dopuścił się przypisanych mu przestępstw. • Bezkrytyczna ocena zeznań świadka B.D. jako skonfliktowanego z oskarżonym. • Pominięcie dowodu z badań biologicznych (brak DNA oskarżonego w samochodzie). • Brak motywu działania oskarżonego. • Bezpodstawne ustalenie, że oskarżony używał urządzenia zakłócającego.
Godne uwagi sformułowania
Zaskarżony wyrok w całości zarzucając: 1. obrazę prawa procesowego, a to art. 2 § 2 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk w zw. z art. 7 kpk przez ich niezastosowanie, polegającą na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów oraz przyjęciu wniosków niewynikających z ustalonych przez Sąd Rejonowy przesłanek, prowadzącą w konsekwencji do błędu w ustaleniach faktycznych • Twierdzenie apelującego, w powołaniu na wnioski opinii biegłego, że niestwierdzenie w samochodzie śladów DNA oskarżonego przesądza, iż to nie on korzystał z samochodu jest chybione. • Omyłka ta polegała na powołaniu w tej kwalifikacji art. 269 a § 1 kk . w sytuacji, gdy przepis art. 269 a kk . nie posiada jednostek redakcyjnych w postaci paragrafów. • Przepisu art. 33 § 2 kk , jako podstawy wymierzenia grzywny obok kary pozbawienia wolności, nie stosuje się, jeśli z zespołu ustawowych znamion przestępstwa przypisanego sprawcy, bądź dodatkowego elementu wprowadzonego do opisu tego czynu nie wynika, że sprawca działał z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej lub korzyść taką osiągnął.
Skład orzekający
Krzysztof Ficek
przewodniczący
Dariusz Prażmowski
sędzia
Bożena Żywioł
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zakłócania pracy sieci teleinformatycznej, oceny dowodów w sprawach karnych, stosowania art. 33 § 2 kk oraz art. 71 § 1 kk."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów prawa telekomunikacyjnego oraz kodeksu karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy przestępstwa związanego z nowoczesnymi technologiami (zakłócanie sieci teleinformatycznej) i pokazuje, jak sąd drugiej instancji koryguje błędy sądu pierwszej instancji, zwłaszcza w zakresie kwalifikacji prawnej i podstaw wymiaru kary.
“Sąd drugiej instancji naprawia błąd w wyroku: kara grzywny wymierzona na błędnej podstawie prawnej uchylona!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.