VI Ka 553/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę H.S., oskarżonego o przestępstwa z art. 231§1 i §2 kk (niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego) oraz art. 305§1 kk (nieuczciwe postępowanie przetargowe), przy zastosowaniu art. 11§2 kk (kwalifikacja zbiegająca się z innym przepisem) i art. 12 kk (ciąg przestępstw). Sąd pierwszej instancji skazał oskarżonego za te czyny, a uniewinnił od zarzutu z art. 228§1 i 3 kk (przyjęcie korzyści majątkowej). Na skutek apelacji obrońcy i prokuratora, sąd odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Obrońca podnosił szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów prawa materialnego (kwestionując kwalifikację czynu z art. 305§1 kk, w szczególności możliwość penalizacji tzw. „zmowy pionowej” i działania na szkodę właściciela mienia), obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk w zakresie oceny wiarygodności zeznań świadków) oraz błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy szczegółowo analizował argumentację obrony, uznając ją za niezasadną. Wskazał, że przepis art. 305§1 kk chroni interes majątkowy organizatora przetargu, a w niniejszej sprawie pokrzywdzoną była Gmina W. Uznano, że porozumienie oskarżonego z uczestnikiem przetargu ograniczyło możliwość wyboru najkorzystniejszej oferty, stwarzając niebezpieczeństwo dla mienia gminy. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, podkreślając prawidłową ocenę dowodów i ustaleń faktycznych przez sąd pierwszej instancji. Apelacja prokuratora dotyczyła uniewinnienia od zarzutu z art. 228§1 i 3 kk. Prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, wskazując na możliwość przyjęcia korzyści majątkowej przez oskarżonego w związku z wyjazdem marketingowym. Sąd odwoławczy uznał ten zarzut za niezasadny, stwierdzając brak wystarczających dowodów na celowość takiego wyjazdu jako korzyści majątkowej dla oskarżonego, a także brak dowodów na zamiar przyjęcia korzyści. Podkreślono, że wyjazd był organizowany przez kontrahenta w celu promocji, a jego potencjalne korzyści miały charakter marketingowy, a nie bezpośredniej korzyści majątkowej dla oskarżonego w związku z przetargiem, który już się zakończył. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy wyrok skazujący za czyny z art. 231§1 i §2 kk oraz art. 305§1 kk, a także utrzymane w mocy uniewinnienie od czynu z art. 228§1 i 3 kk. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego oraz opłatę za drugą instancję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Zagadnienia prawne (3)
Czy porozumienie pomiędzy funkcjonariuszem publicznym a uczestnikiem przetargu, mające na celu ograniczenie konkurencji i wybór określonej oferty, stanowi przestępstwo z art. 305 § 1 k.k. (nieuczciwe postępowanie przetargowe)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie porozumienie, nawet tzw. „zmowa pionowa”, może stanowić realizację znamion przestępstwa z art. 305 § 1 k.k., jeśli prowadzi do działania na szkodę właściciela mienia lub podmiotu, na rzecz którego przetarg jest organizowany, poprzez ograniczenie możliwości wyboru najkorzystniejszej oferty.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 305 § 1 k.k. chroni interes majątkowy organizatora przetargu. W sytuacji, gdy funkcjonariusz publiczny porozumiewa się z oferentem w celu ograniczenia konkurencji i zapewnienia wyboru konkretnej oferty, dochodzi do niebezpieczeństwa dla mienia właściciela i działania na jego szkodę, co wypełnia znamiona przestępstwa.
Czy ustalenie przez sąd pierwszej instancji, że oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim popełnienia przestępstwa z art. 305 § 1 k.k. i art. 231 § 1 i 2 k.k. jest prawidłowe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy uznał ustalenia sądu pierwszej instancji za prawidłowe, stwierdzając, że oskarżony, jako funkcjonariusz publiczny, miał świadomość zasad przetargowych i celowo doprowadził do ograniczenia konkurencji, działając na szkodę gminy.
Uzasadnienie
Oskarżony wiedział o zasadach przetargowych i celowo doprowadził do sytuacji, w której przetarg nie miał charakteru konkurencyjnego, a jego celem było zapewnienie zakupu określonego pojazdu od konkretnego podmiotu, co stanowiło działanie na szkodę gminy.
Czy wyjazd marketingowy zorganizowany przez kontrahenta dla przedstawicieli jednostki samorządu terytorialnego, po zakończeniu przetargu, stanowi korzyść majątkową dla funkcjonariusza publicznego w rozumieniu art. 228 § 1 i 3 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w analizowanym przypadku sąd odwoławczy nie dopatrzył się znamion przestępstwa z art. 228 § 1 i 3 k.k., uznając, że brak jest wystarczających dowodów na zamiar przyjęcia korzyści majątkowej przez oskarżonego w związku z tym wyjazdem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wyjazd miał charakter marketingowy i promocyjny ze strony kontrahenta, a nie stanowił bezpośredniej korzyści majątkowej dla oskarżonego w związku z zakończonym przetargiem. Brak było dowodów na celowe działanie oskarżonego w celu przyjęcia takiej korzyści.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 231 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 305 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 228 § 1 i 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 455a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 115 § 4
Kodeks karny
Definicja legalna korzyści majątkowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Argumentacja sądu odwoławczego dotycząca prawidłowej interpretacji art. 305 § 1 k.k. w kontekście tzw. „zmowy pionowej” i działania na szkodę właściciela mienia. • Utrzymanie w mocy ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej przez sąd pierwszej instancji. • Brak dowodów na zamiar przyjęcia korzyści majątkowej przez oskarżonego w związku z wyjazdem marketingowym.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące obrazy prawa materialnego (art. 305 § 1 k.k.) i procesowego (art. 7 k.p.k.). • Zarzuty obrońcy dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych. • Zarzut prokuratora dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie uniewinnienia od art. 228 § 1 i 3 k.k.
Godne uwagi sformułowania
„zmowa pionowa” stanowi czynność sprawczą, penalizowaną przez tenże przepis karny • wskazany przepis chroni interes majątkowy wyłącznie organizatora przetargu • nie ma przy tym wątpliwości, że owo porozumienie może zostać podjęte przed ogłoszeniem przetargu • Sąd I instancji po dokonaniu prawidłowych ustaleń faktycznych trafnie zakwalifikował zachowanie oskarżonego • Oskarżony zatem od początku wiedział, że nie dla niego był organizowany wyjazd
Skład orzekający
Marcin Mierz
przewodniczący
Arkadiusz Łata
sędzia
Grażyna Tokarczyk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy nieuczciwych praktyk przetargowych i nadużycia pozycji przez funkcjonariusza publicznego, co jest tematem zawsze aktualnym w kontekście walki z korupcją i zapewnienia transparentności w zamówieniach publicznych.
“Funkcjonariusz publiczny skazany za zmowę przetargową – sąd wyjaśnia, kiedy „zmowa pionowa” jest przestępstwem.”
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.