VI Ka 413/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę J. P. oskarżonego z art. 223 § 1 kk, dotyczącą czynnej napaści na funkcjonariuszy Policji. Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu złożył obrońca oskarżonego, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 4 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk i art. 5 § 2 kpk. Obrońca domagał się uniewinnienia oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Wskazał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o całokształt materiału dowodowego, w szczególności zeznania świadka S. N., które były stanowcze i konsekwentne. Świadek jednoznacznie zeznał, że oskarżony J. P. był w grupie najbardziej agresywnych kibiców atakujących funkcjonariuszy Policji, a fakt jego zatrzymania przez świadka znajduje potwierdzenie w protokole. Sąd odwoławczy nie dostrzegł również wątpliwości nie dających się usunąć na niekorzyść oskarżonego, o których mowa w art. 5 § 2 kpk. Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, uznając karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za adekwatną. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie znaczenia zeznań świadka w sprawach o czynną napaść na funkcjonariuszy publicznych oraz prawidłowości oceny dowodów przez sąd.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zebrany materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, że oskarżony był jedną z osób dokonujących czynnej napaści na funkcjonariuszy Policji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania świadka S. N. jednoznacznie wskazują na oskarżonego jako agresywnego uczestnika zdarzenia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał zeznania świadka S. N. za wiarygodne i stanowcze, potwierdzające udział oskarżonego w agresywnym ataku na funkcjonariuszy Policji, co znajduje potwierdzenie w protokole zatrzymania.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania (art. 4 kpk, art. 7 kpk, art. 410 kpk) poprzez błędną analizę materiału dowodowego i dowolność oceny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o całokształt materiału dowodowego, ocenionego swobodnie.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy nie stwierdził błędów w ocenie dowodów przez sąd pierwszej instancji, uznając zeznania świadka S. N. za kluczowe i niepodważone.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył art. 5 § 2 kpk poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie dostrzega wątpliwości, o których mowa w apelacji, które wymagałyby rozstrzygnięcia na niekorzyść oskarżonego.
Uzasadnienie
Argumentacja sądu pierwszej instancji nie wskazuje na istnienie wątpliwości wymagających zastosowania art. 5 § 2 kpk, a sąd odwoławczy również ich nie stwierdził.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 223 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zeznania świadka S. N. jednoznacznie wskazują na oskarżonego jako agresywnego uczestnika zdarzenia. • Fakt zatrzymania oskarżonego przez świadka N. znajduje potwierdzenie w protokole zatrzymania. • Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o całokształt materiału dowodowego.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że oskarżony był jedną z osób dokonujących czynnej napaści, mimo braku dowodów. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 4 kpk, art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk) poprzez błędną analizę materiału dowodowego i dowolność oceny. • Naruszenie art. 5§2 kpk w zw. z art. 410 kpk poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
apelacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym • zeznania świadka S. N. były stanowcze i konsekwentne • świadek zeznał tylko to co zaobserwował i zapamiętał • nie ujawniły się przy tym jakiekolwiek okoliczności pozwalające na skuteczne podważenie ich wiarygodności • nie może dziwić fakt nierozpoznania przez świadka jednej z osób zatrzymanych w sytuacji gdy osoba ta znajdowała się pośród kilkunastu innych oskarżonych
Skład orzekający
Grzegorz Kiepura
przewodniczący-sprawozdawca
Marcin Mierz
sędzia
Małgorzata Peteja-Żak
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie znaczenia zeznań świadka w sprawach o czynną napaść na funkcjonariuszy publicznych oraz prawidłowości oceny dowodów przez sąd."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa karnego i rutynowego postępowania odwoławczego, bez nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.