V KK 66/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. L., który został skazany za zabójstwo z art. 148 § 2 pkt 3 k.k. Sąd Najwyższy postanowił oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie wskazuje, że zarzut obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 317 § 1 k.p.k. jest bezzasadny, ponieważ świadkowie zostali przesłuchani na rozprawie, a ich zeznania ze śledztwa zostały podtrzymane po odczytaniu, co konwalidowało ewentualne uchybienia. Zarzut naruszenia art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 202 § 5 k.p.k. dotyczący możliwości przewidywania skutku śmiertelnego przez skazanego został przez Sąd Apelacyjny dogłębnie przeanalizowany, a skarżący w kasacji jedynie powtarza argumentację podważającą ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne. Zarzut obrazy art. 40 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 47 § 1 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. dotyczący wymiaru kary na podstawie oświadczenia prokuratora i zachowania oskarżonego na korytarzu nie był podnoszony w apelacji, a nadto zachowanie oskarżonego zostało zweryfikowane przez zeznania świadków i monitoring. Oświadczenie prokuratora nie miało cech zeznania na okoliczności czynu. Ostatecznie, zarzut obrazy art. 148 § 2 pkt 3 k.k. w zw. z art. 156 § 3 k.k. w zw. z art. 455 k.p.k. dotyczący przypisania zabójstwa zamiast ciężkiego uszkodzenia ciała ze skutkiem śmiertelnym, był już przedmiotem analizy Sądu Apelacyjnego i w tym zakresie skarżący również podważa ustalenia faktyczne. Sąd Najwyższy oddalił kasację na podstawie art. 518 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie niedopuszczalności podważania ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym oraz zasad prawidłowego postępowania przy przesłuchaniu świadków i ocenie dowodów.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Zagadnienia prawne (4)
Czy obraza art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 317 § 1 k.p.k. nastąpiła poprzez nierozważenie przez sąd odwoławczy zarzutu dotyczącego przesłuchania świadków?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest bezzasadny, ponieważ świadkowie zostali przesłuchani na rozprawie, a ich zeznania ze śledztwa zostały podtrzymane po odczytaniu, co konwalidowało ewentualne uchybienia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że świadkowie zostali prawidłowo przesłuchani na rozprawie, a ich zeznania ze śledztwa zostały podtrzymane, co skutecznie konwalidowało ewentualne uchybienia proceduralne. Sąd Apelacyjny należycie rozważył ten problem.
Czy sąd prawidłowo przyjął, że skazany miał możliwość przewidywania możliwości spowodowania skutku w postaci śmierci pokrzywdzonego, pomimo młodego wieku i braku doświadczenia życiowego?
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy dogłębnie przeanalizował to zagadnienie i ocenił je, a skarżący w kasacji podważa ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny szczegółowo odniósł się do kwestii możliwości przewidywania skutku śmiertelnego przez skazanego. Argumentacja kasacji podważa ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.
Czy obraza art. 40 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 47 § 1 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. nastąpiła poprzez oparcie ustaleń odnośnie wymiaru kary na oświadczeniu prokuratora i zachowaniu oskarżonego na korytarzu?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut jest niezasadny, ponieważ problem nie był podnoszony w apelacji, a nadto zachowanie oskarżonego zostało zweryfikowane przez zeznania świadków i monitoring, a oświadczenie prokuratora nie miało cech zeznania na okoliczności czynu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zarzut dotyczący wymiaru kary nie był podnoszony w apelacji. Ponadto, zachowanie oskarżonego zostało potwierdzone przez inne dowody, a oświadczenie prokuratora dotyczyło postawy oskarżonego w toku procesu, a nie okoliczności czynu.
Czy przypisane skazanemu zabójstwo zamiast ciężkiego uszkodzenia ciała ze skutkiem śmiertelnym stanowi obrazę art. 148 § 2 pkt 3 k.k. w zw. z art. 156 § 3 k.k. w zw. z art. 455 k.p.k.?
Odpowiedź sądu
Nie, problem ten był przedmiotem zarzutu apelacji i został należycie rozważony przez Sąd Apelacyjny, a skarżący w kasacji podważa ustalenia faktyczne.
Uzasadnienie
Kwestia kwalifikacji prawnej czynu jako zabójstwa zamiast ciężkiego uszkodzenia ciała ze skutkiem śmiertelnym była już rozważana przez Sąd Apelacyjny. Kasacja w tym zakresie ponownie podważa ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. L. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (16)
Główne
k.k. art. 148 § § 2 pkt 3
Kodeks karny
k.k. art. 54 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 156 § § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 317 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 202 § § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 40 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 47 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 455
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 317 § 1 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i art. 6 k.p.k. • Naruszenie art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 202 § 5 k.p.k. • Obraza art. 40 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 47 § 1 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. • Obraza art. 148 § 2 pkt 3 k.k. w zw. z art. 156 § 3 k.k. w zw. z art. 455 k.p.k.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • brak postępowania przygotowawczego został skutecznie konwalidowany • skarżący w kasacji w żadnym stopniu tego nie podważa, gdyż powtarzając swoją argumentację i twierdząc, że skazany nie działał w zamiarze pozbawienia życia, a nawet nie przewidywał skutku śmiertelnego dokonanego pobicia, w efekcie podważa poczynione ustalenia faktyczne, co w postępowaniu kasacyjnym nie jest dopuszczalne • zachowanie oskarżonego na korytarzu sądowym zostało opisane nie tylko przez prokuratora (...), ale też przez świadków [...] oraz zweryfikowane przez odczytanie zapisów z monitoringu sądowego
Skład orzekający
Eugeniusz Wildowicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności podważania ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym oraz zasad prawidłowego postępowania przy przesłuchaniu świadków i ocenie dowodów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowe postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację jako oczywiście bezzasadną. Nie zawiera ono nowych ani przełomowych interpretacji prawnych, a skupia się na potwierdzeniu prawidłowości postępowania sądów niższych instancji i niedopuszczalności kwestionowania ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.