V KK 140/26Oddalenie kasacji oszustwo dotacje urząd pracy

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Jacka Błaszczyka rozpoznał na posiedzeniu kasację wniesioną przez obrońcę skazanego G.B. od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący G.B. za oszustwo na dotacje z Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Skazany został uznany za winnego wprowadzenia w błąd pracowników urzędu co do spełnienia warunków uzyskania dotacji, poprzez przedłożenie poświadczających nieprawdę wniosków i porozumień, co doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6898,92 zł. Obrońca w kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez wadliwe rozważenie zarzutu przekroczenia zakresu oskarżenia, a także naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez zaniechanie oceny wyjaśnień oskarżonego w oparciu o całokształt materiału dowodowego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, podkreślając, że jest ona nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i wzruszenie prawomocnego orzeczenia jest możliwe tylko w przypadku stwierdzenia kwalifikowanego naruszenia prawa. Sąd stwierdził, że postępowanie nie było obarczone uchybieniami określonymi w art. 439 k.p.k. ani innymi rażącymi naruszeniami prawa. Odnosząc się do zarzutów, Sąd Najwyższy wskazał, że Sąd Okręgowy prawidłowo odniósł się do kwestii tożsamości czynu i zasady skargowości, a zarzuty dotyczące oceny dowodów stanowiły próbę podważenia ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający