V KA 385/16

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelacje wniesione przez oskarżyciela publicznego oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego w Skierniewicach, który uniewinnił P. Ł. od zarzutu z art. 231 § 1 kk (niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego) oraz P. F. od zarzutu z art. 297 § 1 kk (poświadczenie nieprawdy w oświadczeniu). Apelacja prokuratora zarzucała obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 408 kpk, art. 418 § 3 kpk, art. 410 kpk, art. 424 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia. Sąd Okręgowy uznał zarzut obrazy art. 408 kpk za chybiony, wskazując na dopuszczalność wstępnych narad składu orzekającego. Jednakże, w odniesieniu do oskarżonego P. Ł., sąd drugiej instancji stwierdził obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, wynikającą z pobieżnego zebrania i oceny materiału dowodowego, co doprowadziło do dowolnych ustaleń. W szczególności, sąd pierwszej instancji nie ustalił w sposób wystarczający zakresu obowiązków ciążących na P. Ł. jako kierowniku zamawiającego, jego faktycznego zaangażowania w analizę ofert, stanu wiedzy o okolicznościach zarzutu, ani jego obecności przy pracach komisji podczas urlopu. Z tych powodów, zaskarżony wyrok w części dotyczącej P. Ł. został uchylony i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. W odniesieniu do oskarżonej P. F., Sąd Okręgowy uznał apelację prokuratora za bezzasadną. Sąd pierwszej instancji zebrał i rozważył materiał dowodowy w sposób kompletny, a jego stanowisko zostało wyczerpująco uzasadnione. Ocena dowodów, poprzedzona ujawnieniem okoliczności na rozprawie, została dokonana z uwzględnieniem zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, prowadząc do ustaleń nieobciążonych błędem. Sąd uznał, że nie można przypisać P. F. wiedzy o przedkładaniu dokumentów z nieprawdziwymi danymi, a także zakwestionował materialną nierzetelność przedkładanych dokumentów. Wyjaśnienia oskarżonej, w kontekście analizy zapisu warunków technicznych przetargu oraz załączonych dokumentów, zostały uznane za wiarygodne, co prowadziło do wniosku o braku zamiaru wprowadzenia zamawiającego w błąd. W związku z tym, wyrok uniewinniający wobec P. F. został utrzymany w mocy.

Zagadnienia prawne (4)