IX KA 630/14

Odpowiedź sądu

Tak, zeznania J. W. mogą stanowić podstawę ustaleń faktycznych, jeśli sąd oceni je jako wiarygodne, nawet jeśli oskarżeni podają alternatywne wersje wydarzeń.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji nie popełnił błędu oceniając zeznania J. W. jako wiarygodne, mimo że oskarżeni twierdzili, że wpłaty dotyczyły zakupu towarów. Sąd odwoławczy podkreślił, że J. W. konsekwentnie zeznawał o swojej działalności polegającej na pośrednictwie w uzyskaniu prawa jazdy za opłatą, a jego zeznania nie wykazywały istotnych rozbieżności.

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę tej okoliczności w sposób wystarczający, co skutkowało uchyleniem wyroku w tej części.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy wskazał, że sąd pierwszej instancji nie rozważył wystarczająco faktu wcześniejszego uzyskania przez oskarżonych prawa jazdy, co mogło podważać ich motywację do dokonywania wpłat za pośrednictwo w uzyskaniu prawa jazdy. Brak wyjaśnienia tej kwestii przez sąd pierwszej instancji stanowił podstawę do uchylenia wyroku.

Odpowiedź sądu

Tak, przestępstwo z art. 230a § 1 kk ma charakter formalny i jest dokonane z chwilą udzielenia korzyści majątkowej w zamiarze wywarcia bezprawnego wpływu, niezależnie od faktycznej możliwości jego realizacji lub późniejszego oszustwa ze strony pośrednika.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy wyjaśnił, że przestępstwo z art. 230a § 1 kk jest przestępstwem formalnym, a jego dokonanie następuje z chwilą udzielenia korzyści majątkowej w zamiarze skłonienia pośrednika do bezprawnego wywarcia wpływu. Nie jest wymagane udowodnienie faktycznej możliwości wpływu ani to, by pośrednik nie oszukał sprawcy. Bezprawne jest każde działanie prowadzące do załatwienia sprawy urzędowej z odstępstwem od obowiązujących procedur.

Odpowiedź sądu

Czyn oskarżonego K. K. nie stanowi wypadku mniejszej wagi i wypełnia znamiona przestępstwa z art. 230a § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że czyn K. K. nie cechuje się społeczną szkodliwością niższą niż w przypadku typowego występku z art. 230a § 1 kk. Pomimo stosunkowo niewielkiej kwoty korzyści majątkowej, sąd wziął pod uwagę zamiar oskarżonego, świadomość bezprawności działania oraz udział w procederze uzyskiwania prawa jazdy w sposób nielegalny. Okoliczności popełnienia czynu i stopień winy nie uzasadniały kwalifikacji jako wypadek mniejszej wagi.