IX KA 308/17Utrzymanie wyroku za przywłaszczenie mienia
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Toruniu, IX Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy K. Ż. od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu, który uznał oskarżoną za winną popełnienia przestępstwa przywłaszczenia mienia (art. 284 § 2 kk w zw. z art. 12 kk). Oskarżona miała przywłaszczyć mienie w łącznej kwocie 8 303,29 zł, nie dokonując należnych opłat na rzecz spółdzielni oraz nie przekazując właścicielce lokalu części uzyskanych środków. Sąd Rejonowy orzekł karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata próby, oddając oskarżoną pod dozór kuratora. Obrońca oskarżonej w apelacji zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych, dowolną ocenę dowodów (w tym zeznań pokrzywdzonej i wiadomości e-mail) oraz nieprawidłowe wyliczenie wysokości zadłużenia. Sąd Okręgowy nie podzielił tych zarzutów, uznając ustalenia Sądu Rejonowego za prawidłowe i wszechstronne. Sąd odwoławczy podkreślił, że przywłaszczenie polega na włączeniu cudzego mienia do swojego majątku, a zachowanie oskarżonej, mimo zapewnień o spłacie, świadczyło o zamiarze zatrzymania środków dla siebie. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące oceny dowodów i wyliczenia zadłużenia, wskazując na prawidłowość ustaleń Sądu Rejonowego. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżona została obciążona opłatą za drugą instancję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie interpretacji znamion przestępstwa przywłaszczenia w kontekście zarządzania najmem i rozliczeń finansowych.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zachowanie oskarżonej, polegające na pobieraniu opłat za wynajem mieszkania i nieprzekazywaniu ich właścicielce oraz nieuiszczaniu należnych opłat na rzecz spółdzielni, wypełnia znamiona przestępstwa przywłaszczenia mienia (art. 284 § 2 kk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonej wypełniło znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że oskarżona, pomimo składanych zapewnień, nie dokonywała należnych spłat, co świadczyło o zamiarze zatrzymania uzyskanych środków dla siebie. Korespondencja e-mailowa i kartoteka finansowa potwierdziły ten zamiar.
Czy sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego, w tym zeznań pokrzywdzonej i wiadomości e-mail, zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że przekonanie sądu o wiarygodności dowodów jest chronione przez art. 7 kpk, jeśli jest poprzedzone rozważeniem wszystkich okoliczności i zgodne z wiedzą i doświadczeniem życiowym. Odmówił uznania zarzutu dowolności oceny dowodów.
Czy wysokość ustalonego przez sąd pierwszej instancji zadłużenia na rzecz spółdzielni jest prawidłowa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obrońca oskarżonej wskazał na błąd w wyliczeniu zadłużenia, jednak sąd odwoławczy utrzymał w mocy ustalenia sądu pierwszej instancji, korygując obliczenia obrońcy.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy wykazał, że obrońca oskarżonej błędnie obliczył wysokość zadłużenia, opierając się na nieprawidłowej dacie końcowej okresu przestępstwa. Prawidłowe zadłużenie na dzień 30 czerwca 2014 roku wynosiło 6 610,58 zł, a nie 4 531,74 zł.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. Ż. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| J. Z. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokuratura Rejonowa Toruń Centrum-Zachód w Toruniu | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 70 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 73 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 434
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenia sądu pierwszej instancji są prawidłowe i oparte na wszechstronnej analizie dowodów. • Zachowanie oskarżonej wypełnia znamiona przestępstwa przywłaszczenia. • Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów. • Wyliczenie zadłużenia przez sąd pierwszej instancji było prawidłowe, a zarzuty obrońcy w tym zakresie błędne.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu oskarżonej za winną popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 284 § 2 kk, podczas gdy okoliczności sprawy i materiał dowodowy nie pozwalają na przypisanie jej odpowiedzialności za zarzucany czyn, a dowody w postaci wyjaśnień K. Ż., kartoteki finansowej k. 85-87 oraz oświadczenia J. Z. k. 141, którym sąd dał wiarę, świadczą o braku istnienia po stronie oskarżonej zamiaru przywłaszczenia powierzonych jej środków finansowych oraz braku działania w celu zatrzymania tych środków finansowych dla siebie, czego konsekwencją jest brak wypełnienia znamion przestępstwa z art. 284 § 2 kk. • Art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w zakresie zeznań J. Z., a polegający na uznaniu tych zeznań za ,,w pełni wiarygodną podstawę czynienia ustaleń faktycznych w sprawie”, podczas gdy zeznania te nie zasługują na taką ocenę, albowiem nie uwzględniają w żadnym zakresie całokształtu okoliczności współpracy K. Ż. i J. Z., w tym faktu informowania pokrzywdzonej przez oskarżoną o pogarszającym się stanie zdrowotnym i związanych z tym komplikacji, faktu zaangażowania oskarżonej w pozytywny przebieg współpracy, a także dokonywania przez oskarżoną częstych napraw i ponoszenia kosztów z tym związanych. • Art. 410 kpk w zw. z art. 7 kpk i art. […]
Godne uwagi sformułowania
Zarzuty podniesione w apelacji stanowiły jedynie gołosłowną polemikę z prawidłowymi rozważaniami sądu I instancji. • Przywłaszczenie wiąże się z uprzednim posiadaniem rzeczy lub prawa majątkowego przez sprawcę. • Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, sąd odwoławczy nie podzielił twierdzeń skarżącego, iż okoliczności sprawy i materiał dowodowy nie pozwalały na przypisanie oskarżonej odpowiedzialności za zarzucany czyn. • Oskarżona, pomimo składanych zapewnień, będąc osobą świadomą ciążącym na niej obowiązku spłaty należności takich spłat nie dokonywała. • Prawem osoby oskarżonej jest odmowa złożenia wyjaśnień lub składanie wyjaśnień, które nie odpowiadają prawdzie – realizując w ten sposób linię obrony. • Obowiązkiem sądu zaś jest dążenie do ustalenia prawdy obiektywnej poprzez przeprowadzanie szeregu dowodów, których wiarygodność jest weryfikowana. • Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły z art. 7 kpk, jeżeli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. • Normy z art. 410 kpk nie można rozumieć w ten sposób, że każdy z przeprowadzonych dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. […]
Skład orzekający
Andrzej Walenta
przewodniczący
Rafał Sadowski
sędzia
Barbara Plewińska
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji znamion przestępstwa przywłaszczenia w kontekście zarządzania najmem i rozliczeń finansowych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa przywłaszczenia w kontekście zarządzania nieruchomościami, z rutynową argumentacją apelacyjną i standardowym rozstrzygnięciem sądu odwoławczego.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.