IV SA/Wa 2136/17Oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności odszkodowania za działki drogowe
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi Gminy J. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2017 r., która utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Decyzją Starosty ustalono odszkodowanie w wysokości 646 181,00 zł dla E. K. i H. K. za działki przejęte pod drogi publiczne na mocy decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] grudnia 1997 r. Gmina J. wnioskowała o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty, zarzucając m.in. rażące naruszenie przepisów o gospodarce gruntami i KPA. Organy administracji obu instancji uznały te zarzuty za nieuzasadnione, wskazując, że działki przeszły na własność gminy z mocy prawa, a odszkodowanie zostało ustalone prawidłowo na podstawie operatu szacunkowego. Gmina podtrzymała swoje stanowisko w skardze do WSA, zarzucając naruszenie przepisów KPA, w tym art. 11, 7, 77 § 1 i 80 KPA, oraz art. 138 § 2 KPA poprzez jego niezastosowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, uznał skargę za bezzasadną. Sąd podkreślił, że postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji jest środkiem nadzwyczajnym i może być wszczęte tylko w ściśle określonych przypadkach. Analizując zarzuty Gminy, Sąd stwierdził, że decyzja Starosty nie była dotknięta wadami wymienionymi w art. 156 § 1 KPA. Sąd podzielił stanowisko organów, że działki przeszły na własność gminy z mocy prawa, a odszkodowanie zostało ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym z uwzględnieniem interpretacji przepisów dotyczących dróg publicznych i orzecznictwa ETPCz. Sąd uznał również, że uzasadnienie decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa spełniało wymogi art. 107 § 3 KPA, a postępowanie dowodowe było prowadzone prawidłowo. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę Gminy J. na podstawie art. 151 PPSA.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących przechodzenia gruntów pod drogi na własność gminy z mocy prawa oraz zasad ustalania odszkodowania w takich przypadkach, a także zakres kontroli sądów administracyjnych w sprawach o stwierdzenie nieważności decyzji.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego związanego z podziałem nieruchomości na podstawie przepisów obowiązujących przed 2000 rokiem oraz interpretacji przepisów o drogach publicznych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy decyzja Starosty ustalająca odszkodowanie za działki przejęte pod drogi, wydana na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, była obarczona wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja Starosty nie była obarczona wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że działki przeszły na własność gminy z mocy prawa, a odszkodowanie zostało ustalone prawidłowo na podstawie obowiązujących przepisów i operatu szacunkowego. Postępowanie o stwierdzenie nieważności ma charakter wyjątkowy i nie służy ponownemu rozpoznaniu sprawy.
Czy uzasadnienie decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa spełniało wymogi art. 107 § 3 KPA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa odpowiadało wymogom art. 107 § 3 KPA.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że Minister Infrastruktury i Budownictwa wyczerpująco przeanalizował materiał dowodowy i odniósł się do zarzutów Gminy, wyjaśniając zasadność swojego rozstrzygnięcia.
Czy organy administracji naruszyły zasady prawdy obiektywnej (art. 7 KPA) i wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego (art. 77 § 1 KPA) oraz oceny dowodów (art. 80 KPA)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy administracji nie naruszyły wskazanych zasad.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że organ poprawnie przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego i procedował z należytą wnikliwością.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (13)
Główne
u.g.g.i.w. art. 10 § ust. 5
Ustawa o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości
Grunty wydzielone pod budowę ulic z nieruchomości objętej podziałem na wniosek właściciela przechodzą na własność gminy z dniem, w którym decyzja o podziale stała się ostateczna lub prawomocna, za odszkodowaniem.
u.g.n. art. 98 § ust. 1 i 3
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Odszkodowanie za działki gruntu przejęte na własność podmiotów publicznoprawnych, wydzielone pod drogi publiczne w ramach podziału nieruchomości, podlega uzgodnieniu lub ustaleniu przez starostę w drodze decyzji.
k.p.a. art. 156 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Pomocnicze
u.g.n. art. 129 § ust. 5
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Starosta wydaje decyzję o odszkodowaniu w przypadku pozbawienia praw do nieruchomości bez ustalonego odszkodowania, gdy obowiązujące przepisy przewidują jego ustalenie.
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa wymogi uzasadnienia decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Ocena dowodów na podstawie całokształtu materiału dowodowego.
P.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kontroli sądów administracyjnych nad działalnością administracji publicznej.
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uwzględnienia skargi do sądu administracyjnego.
P.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
P.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie o oddaleniu skargi.
k.r.o. art. 25 § § 2
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Dotyczy kwestii związanych z rodzicielstwem, przywołany w kontekście zarzutu skierowania decyzji do osoby niebędącej stroną.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 11 KPA w związku z art. 107 § 3 KPA poprzez niedokonanie przez organ II instancji oceny w kontekście okoliczności i argumentów wskazanych w odwołaniu. • Naruszenie zasady prawdy obiektywnej i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 KPA). • Naruszenie art. 138 § 2 KPA poprzez jego niezastosowanie. • Rażące naruszenie art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż działki stały się własnością Gminy. • Rażące naruszenie art. 7 k. p. a. w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez dokonanie ustaleń o stanie prawnym wyłącznie na podstawie operatu szacunkowego. • Rażące naruszenie art. 130 ust. 1 w zw. z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz § 36 ust. 4 i ust. 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. poprzez przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia operatu szacunkowego nie stanowiącego opinii o wartości całej nieruchomości. • Rażące naruszenie art. 28 k.p.a. w zw. art. 25 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego poprzez skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie.
Godne uwagi sformułowania
Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest nadzwyczajnym, wyjątkowym środkiem weryfikacji takiego rozstrzygnięcia. • Stwierdzenie nieważności decyzji może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy decyzja dotknięta jest w sposób niewątpliwy jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. • Nie można przy wykładni art. 98 ust. 1 i 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami posługiwać się ścisłą, gramatyczną wykładnią wskazanego przepisu, a wykładni dokonywać należy zgodnie z zasadami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. • Drogi połączone z siecią dróg publicznych, które służą zarówno mieszkańcom wybudowanych tam osiedli, jak i ogółowi użytkowników, są drogami publicznymi.
Skład orzekający
Alina Balicka
przewodniczący
Joanna Borkowska
sprawozdawca
Anna Falkiewicz-Kluj
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przechodzenia gruntów pod drogi na własność gminy z mocy prawa oraz zasad ustalania odszkodowania w takich przypadkach, a także zakres kontroli sądów administracyjnych w sprawach o stwierdzenie nieważności decyzji."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego związanego z podziałem nieruchomości na podstawie przepisów obowiązujących przed 2000 rokiem oraz interpretacji przepisów o drogach publicznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z przejmowaniem gruntów pod drogi przez gminy i prawem do odszkodowania, co jest istotne dla właścicieli nieruchomości i samorządów. Interpretacja przepisów i odwołanie do orzecznictwa ETPCz dodają jej wartości.
“Gmina straciła grunt pod drogę, ale czy należy jej się odszkodowanie? WSA rozstrzyga spór o grunty i pieniądze.”
Dane finansowe
WPS: 646 181 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.