Orzeczenie · 2021-05-14

IV SA/Wa 156/21

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2021-05-14
NSAAdministracyjneWysokawsa
scalanie gruntówwymiana gruntównieodwracalne skutki prawneart. 156 k.p.a.prawo własnościksięgi wieczysterękojmia wiary publicznejdecyzja administracyjnapostępowanie nieważnościowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu scalenia gruntów. Spór wywodził się z decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 2020 r., która stwierdziła nieważność wcześniejszych decyzji z 2008 i 2009 r. Te z kolei stwierdzały nieważność decyzji Prezydenta Miasta z 1982 r. zatwierdzającej projekt scalenia gruntów. Głównym zarzutem było to, że pierwotna decyzja z 1982 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa (brak zgody właścicieli na objęcie gruntów zabudowanych), ale jednocześnie wywołała nieodwracalne skutki prawne. Sąd administracyjny, analizując art. 156 § 2 k.p.a., uznał, że sprzedaż nowo wydzielonych działek osobom trzecim, które nabyły je w dobrej wierze i są chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych, stanowi nieodwracalny skutek prawny. W związku z tym, stwierdzenie nieważności decyzji z 2008 i 2009 r. przez Ministra było zasadne, gdyż te decyzje błędnie pominęły kwestię nieodwracalności skutków prawnych pierwotnej decyzji z 1982 r. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące wadliwego doręczenia decyzji, braku wszechstronnego zebrania materiału dowodowego oraz naruszenia zasady utrwalonej praktyki, uznając, że pierwotne decyzje zostały wyeliminowane z obrotu prawnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia 'nieodwracalnych skutków prawnych' w kontekście art. 156 § 2 k.p.a., zwłaszcza w sprawach dotyczących obrotu nieruchomościami i ochrony nabywców w dobrej wierze.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji scalania gruntów i późniejszego obrotu prawnego, ale zasady interpretacji art. 156 § 2 k.p.a. są szersze.

Zagadnienia prawne (2)

Czy decyzja zatwierdzająca projekt scalenia gruntów, wydana z rażącym naruszeniem prawa (bez zgody właścicieli gruntów zabudowanych), może zostać stwierdzona jako nieważna, jeśli wywołała nieodwracalne skutki prawne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja może zostać stwierdzona jako nieważna, jeśli nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych. Jednakże, jeśli w wyniku dalszego obrotu prawnego nowo wydzielone grunty stały się własnością różnych podmiotów, chronionych rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych, skutek należy uznać za nieodwracalny, co uniemożliwia stwierdzenie nieważności pierwotnej decyzji zatwierdzającej projekt scalenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że sprzedaż nowo wydzielonych gruntów osobom trzecim, które nabyły je w dobrej wierze i są chronione rękojmią ksiąg wieczystych, stanowi nieodwracalny skutek prawny w rozumieniu art. 156 § 2 k.p.a. W związku z tym, decyzje stwierdzające nieważność pierwotnej decyzji z 1982 r. były wadliwe, ponieważ pominęły ten fakt.

Czy wadliwe doręczenie decyzji stronie zamiast jej pełnomocnikowi stanowi podstawę do uchylenia decyzji?

Odpowiedź sądu

Nie, wadliwe doręczenie decyzji stronie zamiast jej pełnomocnikowi nie stanowi samo przez się podstawy do uchylenia decyzji, jeśli strona miała możliwość podniesienia zarzutów i nie wykazała, że naruszenie wpłynęło na wynik sprawy.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. ma na celu ochronę interesu strony, a w tym przypadku skarżący wnieśli skargę i mieli możliwość podnoszenia zarzutów, nie wykazując wpływu wadliwego doręczenia na wynik sprawy.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdzającą nieważność decyzji z 2008 i 2009 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji z 1982 r. zatwierdzającej projekt scalenia gruntów.

Przepisy (12)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2 i §2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Organ stwierdza nieważność decyzji wydanej bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Nie stwierdza się nieważności, jeżeli od dnia doręczenia upłynęło dziesięć lat lub decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne.

u.s.i.w.g. art. 1 § ust. 3

Ustawa z dnia 24 stycznia 1968 r. o scalaniu i wymianie gruntów

Grunty pod zabudowaniami nie mogą być objęte scaleniem bez zgody ich właścicieli.

P.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

k.p.a. art. 40 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Pisma w sprawie, w której ustanowiono pełnomocnika, doręcza się pełnomocnikowi.

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 158 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pierwotna decyzja z 1982 r. o scaleniu gruntów wywołała nieodwracalne skutki prawne w rozumieniu art. 156 § 2 k.p.a. z uwagi na obrót prawny nowo wydzielonymi nieruchomościami na rzecz osób trzecich, chronionych rękojmią ksiąg wieczystych.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie wadliwej decyzji. • Naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. poprzez doręczenie decyzji bezpośrednio stronie mimo ustanowienia pełnomocnika. • Naruszenie art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego ustalenia okoliczności faktycznych i ocenę materiału dowodowego. • Naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 156 § 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że decyzje z 2008 i 2009 r. zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. • Naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 158 § 2 k.p.a. poprzez uznanie rażącego naruszenia regulacji. • Naruszenie art. 156 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i stwierdzenie nieważności decyzji z 2008 i 2009 r. pomimo upływu 10 lat i wywołania nieodwracalnych skutków prawnych. • Naruszenie art. 8 § 2 k.p.a. poprzez odstąpienie od utrwalonej praktyki. • Naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych (droga poprowadzona przez budynek mieszkalny).

Godne uwagi sformułowania

przez nieodwracalność skutków prawnych decyzji administracyjnej należy rozumieć sytuację, w której stan prawny ustalony decyzją organu administracyjnego nie może być zweryfikowany przy pomocy środków dostępnych na gruncie kodeksu postępowania administracyjnego. • Nabywcy wydzielonych gruntów chronieni są rękojmią ksiąg wieczystych. • Odwrócenie skutku decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] września 1982 r. jest prawnie niedostępne dla organu administracji publicznej działającego w granicach obowiązywania norm prawa publicznego, w formach prawnych właściwych dla tej administracji i w trybie postępowania przypisanym tejże administracji. • ewidencja gruntów i budynków nie przesądza o prawach właścicielskich co do nieruchomości.

Skład orzekający

Anna Sidorowska-Ciesielska

przewodniczący sprawozdawca

Alina Balicka

sędzia

Joanna Borkowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'nieodwracalnych skutków prawnych' w kontekście art. 156 § 2 k.p.a., zwłaszcza w sprawach dotyczących obrotu nieruchomościami i ochrony nabywców w dobrej wierze."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji scalania gruntów i późniejszego obrotu prawnego, ale zasady interpretacji art. 156 § 2 k.p.a. są szersze.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy długotrwałego sporu o grunty, który sięga lat 80. XX wieku, a jej rozstrzygnięcie opiera się na złożonej interpretacji przepisów k.p.a. dotyczących nieważności decyzji i nieodwracalnych skutków prawnych, co jest istotne dla praktyki prawniczej.

Długi cień decyzji z lat 80.: Jak obrót nieruchomościami chroni przed stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst