IV KA 863/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał sprawę z oskarżenia prywatnego H.S. przeciwko T.K. o czyn z art. 157 § 2 kk. Sąd Rejonowy uznał T.K. winnym naruszenia nietykalności cielesnej H.S. poprzez szarpanie, wykręcanie rąk i przewrócenie jej na podłogę, co spowodowało obrażenia ciała. Wymierzył karę grzywny i zasądził zadośćuczynienie. Obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów prawa procesowego (art. 399 § 1 kpk, art. 6 kpk, art. 168 kpk, art. 193 § 1 kpk, art. 7 kpk) oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i dokonał swobodnej oceny dowodów. Oddalenie wniosku o opinię biegłych było uzasadnione, gdyż istniał dowód z oględzin lekarskich sporządzony przez specjalistów. Sąd Okręgowy uznał, że uchybienie Sądu Rejonowego w postaci braku pouczenia o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu (art. 399 § 1 kpk) nie miało wpływu na prawa oskarżonego do obrony, gdyż od początku wiedział, jakie zdarzenie jest przedmiotem osądu. Utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego, zasądzając od oskarżonego koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o naruszenie nietykalności cielesnej oraz interpretacja wpływu uchybień proceduralnych na prawa oskarżonego.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy naruszenie nietykalności cielesnej, skutkujące obrażeniami ciała, kwalifikuje się jako występek z art. 157 § 2 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował czyn jako naruszenie nietykalności cielesnej skutkujące obrażeniami ciała z art. 157 § 2 kk.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy ustalił, że oskarżony szarpał pokrzywdzoną, wykręcał jej ręce i przewrócił ją, powodując obrażenia ciała, co uzasadnia kwalifikację z art. 157 § 2 kk.
Czy zaniechanie pouczenia o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu (art. 399 § 1 kpk) narusza prawo do obrony oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchybienie to nie naruszyło prawa do obrony, gdyż oskarżony od początku wiedział, jakie zdarzenie jest przedmiotem osądu i jakie zarzuty mu się stawia, a jego obrońca posiadał wiedzę prawniczą.
Uzasadnienie
Mimo braku pouczenia o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu, oskarżony i jego obrońca byli świadomi przedmiotu sprawy i zarzutów, co pozwoliło na skuteczną obronę.
Czy odmowa dopuszczenia dowodu z opinii biegłych lekarzy na okoliczność skutków obrażeń ciała jest zasadna, gdy istnieje dowód z oględzin lekarskich sporządzony przez specjalistów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oddalenie wniosku o opinię biegłych było uzasadnione, ponieważ istniał dowód z oględzin ciała pokrzywdzonej sporządzony przez specjalistów medycyny sądowej, który podlegał ocenie sądu.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił dowód z oględzin lekarskich jako wystarczający do ustalenia skutków obrażeń, nie było potrzeby powoływania dodatkowych biegłych.
Czy w sytuacji, gdy oskarżony działał w celu przejęcia opieki nad dzieckiem na podstawie orzeczenia sądu, można mówić o kontratypach zwalniających od odpowiedzialności karnej (np. obrona konieczna, stan wyższej konieczności)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w tej sytuacji nie można mówić o jakimkolwiek kontratypie, który ekskulpowałby oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że argumentacja obrońcy dotycząca kontratypów była jedynie polemiką z ustaleniami sądu pierwszej instancji i nie przekonywała o możliwości działania oskarżonego w warunkach z art. 25 kk czy art. 26 kk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. S. | osoba_fizyczna | oskarżycielka prywatna |
| T. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 399 § 1
Kodeks postępowania karnego
Sąd pierwszej instancji dopuścił się uchybienia poprzez brak pouczenia o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu, jednak nie miało to wpływu na prawa oskarżonego do obrony.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd pierwszej instancji dokonał swobodnej oceny dowodów, zgodnej z dyspozycją art. 7 kpk, co skutkowało prawidłowym ustaleniem stanu faktycznego.
k.p.k. art. 168
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Orzeczenie o zadośćuczynieniu za doznaną krzywdę.
k.p.k. art. 628 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów procesu.
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 3 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Dz. U. z 2013r., poz. 461 art. 14 § 2 pkt 4 i ust. 7
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Podstawa do przyznania kosztów zastępstwa procesowego.
k.k. art. 25
Kodeks karny
Obrona konieczna (nie zastosowano).
k.k. art. 26
Kodeks karny
Stan wyższej konieczności (nie zastosowano).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny. • Uchybienie proceduralne w postaci braku pouczenia nie naruszyło prawa do obrony. • Dowód z oględzin lekarskich był wystarczający, nie było potrzeby powoływania biegłych. • Nie można mówić o kontratypach zwalniających od odpowiedzialności.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa procesowego (art. 399 § 1 kpk, art. 6 kpk, art. 168 kpk, art. 193 § 1 kpk, art. 7 kpk). • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Zastosowanie kary w następstwie braku rzeczywistego uwzględnienia dyrektyw wymiaru kary. • Niewspółmierność kary i zadośćuczynienia. • Możliwość zastosowania kontratypów (obrona konieczna, stan wyższej konieczności).
Godne uwagi sformułowania
apelacja jest oczywiście bezzasadna • uchybienie pozostawało bez wpływu na treść zaskarżonego wyroku, a w szczególności nie naruszało praw oskarżonego do obrony • przedmiotem postępowania w tej sprawie jest wszak zdarzenie, które miało miejsce w dniu 7 października 2011r. na klatce schodowej, przed mieszkaniem pokrzywdzonej, i rozgrywało się wyłącznie między pokrzywdzoną a oskarżonym • w przedmiotowej sprawie w ogóle nie można mówić o jakimkolwiek kontratypie, który ekskulpowałby oskarżonego
Skład orzekający
Maciej Kawałko
przewodniczący
Ryszard Małachowski
sprawozdawca
Elżbieta Zywar
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w sprawach o naruszenie nietykalności cielesnej oraz interpretacja wpływu uchybień proceduralnych na prawa oskarżonego."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej, a argumentacja obrońcy, choć obszerna, nie wprowadza nowych, zaskakujących elementów prawnych. Rozstrzygnięcie jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem.
Dane finansowe
koszty udziału pełnomocnika: 420 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.